badboy heaven (compleet)

53. Jenniffer

De volgende morgen word ik wakker in Jack's armen.

Ik word meteen een beetje zenuwachtig wanneer ik me herinner wat er gisteren gebeurd is...

Zou Jack me verlaten, omdat hij eindelijk heeft gekregen wat hij wilde en hij nu niets meer over mij wilt horen?

Ik wilde geloven dat Jack niet zo was, maar het was waarschijnlijk te naïef om zoiets te denken over zo'n soort jongen...

Ik haal even diep adem en kijk naar de slapende Jack.

Hij is echt schattig wanneer hij slaapt. Ik voel een steek van jaloezie zodra ik me afvraag hoeveel meisjes er al zo, naast Jack, zijn wakker geworden...

Na enkele minuten doet ook Jack zijn ogen open.

'goeiemorgen,' mompelt hij met een ochtendstem. Ik grinnik. Het klinkt echt niet.

'wat lach je nou?' vraagt hij. Ik schud lachend mijn hoofd.

'je stem,' lach ik. Jack kijkt nep beledigd.

'nou, dan praat ik toch niet meer met je?' grapt Jack en hij gaat op zijn rug liggen met zijn armen over elkaar.

Ik pak lachend zijn hand vast.

'zullen we ontbijten?' lach ik.

'nee. Ik wil slapen,' mompelt Jack en hij draait zich weg van mij. Ik ga lachend over hem heen hangen.

'daar dacht je gisteren volgens mij anders over,' grijns ik. Jack gaat weer op zijn rug liggen en knijpt met een hand in mijn wangen en legt de wijsvinger van zijn andere hand op mijn lippen.

'ssst...' lacht hij.

Ik ga lachend rechtop zitten en pak zijn shirt, die in de hoek van het bed lag. Ik gooi het shirt naad Jack en hij komt op zijn gezicht terecht. Jack kreunt vermoeid en doet niet eens de moeite om zijn shirt van zijn gezicht af te halen.

Ik klim lachend het bed uit en kleed me aan.

Ik zie Jack met tegenzin het bed uit klimmen. Hij kleed zich ook aan en loopt dan grijnzend naar me toe. Hij geeft me een kus op mijn wang en fluistert dan in mijn oor, 'ik hou van je.'

Ik begin meteen te blozen. Ik voel me nu zo gelukkig. Ik weet nu zeker dat ik hem kan vertrouwen.

'ik hou ook van jou,' zeg ik.

Plotseling gaat de deur open en komt Emily binnenrennen.

'Jack! Jenniffer! We hebben pannenkoeken als ontbijt! Kom snel!' roept ze enthusiasts.

Ik zie Jack lachen en we lopen samen naar beneden om te ontbijten.

Wanneer we beneden zitten te ontbijten kijken Jack en ik elkaar regelmatig grijnzend aan.

'jullie gingen gisteren wel laat naar bed, he?' zegt Jack's moeder met een opgetrokken wenkbrauw. 'ik hoorde jullie om 3 uur nog praten.'

Ze moest eens weten...

'klopt. We hadden het heel gezellig. Bovendien hebben we vandaag toch geen school, dus waarom zouden we niet laat opblijven?' zegt Jack heel onschuldig.

Ik begin te lachen en Jack kijkt me vragend aan. Ik zie dat hij veel moeite moet doen om zijn lach in te houden.

'dat is toch zo, Jenniffer?' vraagt hij.

'ja, het was echt heel erg gezellig,' zeg ik. Ik kijk Jack even aan en dan barsten we allebei in lachen uit.

Ik zie dat Emily het niet helemaal snapt, maar Jack's moeder schudt lachend haar hoofd.

Na het ontbijt is het tijd om naar huis te gaan.

Ik klim achterop Jack's brommer en hij brengt me thuis.

Wanneer we bij mijn huis aankomen, stap ik van de motor en geef Jack een kus op zijn wang.

'tot morgen schoonheid,' zegt hij plagend.

'tot morgen lieverd,' plaag ik. Ik zie Jack in elkaar krimpen door het woord "lieverd".

Ik draai me lachend om en loop naar huis.