badboy heaven (compleet)

43. Jenniffer

Ik haal mijn spaarpot leeg en begin te tellen. 72.- euro. Dat houd ik dan precies ander halve school week vol. Ik krijg elke week 5 euro zakgeld en 20 euro van de supermarkt waar ik werk. Dus met geluk ben ik de eerste 2 weken veilig. Dat kan ik nooit lang blijven doen. Moet ik het niet gewoon tegen iemand gaan zeggen? Ik kan echt niet naar Kate toe. En als ik naar Jack toe ga wordt het alleen maar erger. Naar mijn ouders ook niet, want dan moet ik alles gaan uitleggen. Ik pak m'n geld op. Het is nu toch weekend. Ik verdeel het netjes over 7 enveloppen. Ik kijk er nog eens naar. Daar gaat mijn zakgeld dan. Binnen twee weken is alles op! Ik moet maar snel gaan solliciteren voor een bij baantje. Waar ik minstens 50 euro per week mee verdien. Wacht 50 euro!? Dat gaat me nooit lukken. Misschien moet ik geld lenen van Jack. Ik zorg wel dat ik het later terug spaar. Ik voel me licht worden in mijn hoofd en ga snel op bed liggen. Het zal de spanning wel wezen. Ik staar gestresst naar het plafond. Waarom ben ik zo stressed out?

Ik moet naar Jack en wel meteen. Ik voel me echt niet goed. Ik besluit hem niet te appen maar gewoon random langs te komen. Ik stap snel op de fiets opweg naar Jack. Als ik er eindelijk ben bel ik aan. Er wordt open gedaan door... 'Ryan?' Hij geeft me een waarschuwende blik. 'Ik ben al weg' mompelt hij. En hij loopt de straat uit. Oke? Weird. Ik loop gehaast naar binnen. Aslan komt meteen op me af. Ik begin hem vrolijk te aaien. Niet veel later komt Jack naar beneden. Ik ren naar hem toe en geef hem een dikke knuffel. 'Ik wist niet dat je binnen was' zegt hij beschaamd.

'Oh maakt niet uit joh. Ik ben er pas 3 minuten, verder heb ik Aslan als gezelschap grinnik ik' hij kijkt me lachend aan. Ik ga op de bank zitten.

'Maar wat bracht jou hier?' Lacht Jack. Dat is precies het gene wat ik niet mag zeggen. Maar ik heb zijn steun gewoon nodig.

'Ehm... ik dacht ik kom weer eens gezellig langs.' lieg ik wat heb ik met liegen? Het lijkt alsof ik niks anders kan dan liegen, liegen en liegen. Trouwens niet dat ik het niet gezellig vindt bij Jack. 'Maar wat deed Ryan eigenlijk bij de voordeur?'

Ik zie dat Jack twijfelt 'geld halen voor zijn zieke vader.' Antwoord hij alsof het de normaalste zaak ter wereld is dat iemand die je pas geleden in elkaar geslagen hebt je geld komt vragen. Maar oke laat ik hem maar gewoon geloven. Dat zou ook verklaren waarom ik elke dag 10 euro moet meenemen. Ik voel tranen opkomen. Niet nu, please! Ik wil nu niet gaan janken. Dan zou Jack er al helemaal niks meer van snappen. Ik kan. Hem ook niks vertellen.

Ik besluit om naar zijn ziekte te vragen. Ik wil wel weten wanneer zijn volgende chemo is. 'Ik heb een vraagje...' hij kijkt mij aan. 'Wanneer is je volgende chemo kuur eigenlijk?' Vraag ik voorzichtig.

Ik zie hem naar zijn voeten kijken. 'Over vier weken pas weer. Als die heel goed gaat hoef ik er daarna nog maar 1' voegt hij er blij aan toe. Yes! Het einde van die ziekte is bijna in zicht! Nou ja nog 2 maanden dan. Ik geef Jack een knuffel met als doel hem nooit meer los te laten!