badboy heaven (compleet)

92. Jack

Ik word vroeg in de ochtend wakker. Ik ben eigenlijk nogsteeds moe, maar ik heb te veel hoofdpijn om te slapen.

Het is zelfs nog donker buiten.

Ik kruip mijn bed uit en loop naar het raam. Ik ga ervoor zitten en kijk naar buiten.

Ik zie de zon langzaam opkomen. Ik kijk achter me en zie de eerste zonnestralen op Jenniffer schijnen.

Ik glimlach en kijk weer naar buiten.

De lucht kleurt langzaam oranje en alles ziet er zo mooi uit.

Na een tijdje gaat er iemand naast me zitten. Jenniffer...

We zeggen niets tegen elkaar. Ik pak Jenniffer's hand en ze laat haar hoofd rusten op mijn schouder. Ik laat mijn hoofd op Jenniffer's hoofd rusten.

Als de hemel er nou zo uit zou zien...

'het is mooi he? De zonsopgang?' vraagt Jenniffer. Ik knik en het is weer stil, maar het is geen ongemakkelijke stilte. Juist wel prettig eigenlijk...

Dit moment verdooft de pijn. Ik sluit langzaam mijn ogen en val in slaap.

Ik word even later wakker mijn mijn hoofd op Jenniffer's schoot. We zitten nog steeds voor het raam, maar de zon staat al hoog aan de hemel.

Jenniffer kijkt nogsteeds naar buiten en aait me zachtjes over mijn hoofd. Aslan zit er inmiddels ook bij.

Jenniffer lijkt het niet te merken dat ik wakker ben geworden, maar Aslan wel.

Hij loopt naar me toe en gaat op mijn gezicht liggen.

'Aslan...' kreun ik en Aslan wordt van mijn gezicht getild door een lachende Jenniffer.

'gekke kat...' grinnikt ze. Ik begin te glimlachen.

'dat kun je wel zeggen, ja...' zeg ik terwijl ik rechtop ga zitten en Aslan zachtjes op zijn kopje aai terwijl hij in slaap sukkelt in Jenniffer's armen.

'boefje... Dat is wel mijn vriendin he? Niet die van jou,' grap ik tegen Aslan en hij gaat als antwoord nog wat comfortabeler liggen.

Jenniffer grinnikt.

Ik wend me weer tot haar.

'was het leuk gisteren?' vraag ik.

'pannenkoeken maken met Emily?'

'ja... Gaat het een beetje met haar?'

'ja, het gaat verassend goed met haar... En de pannekoeken waren heerlijk! Wil je er een paar?'

'ik ben eigenlijk nogal misselijk, maar ik wil er wel eentje proberen...'

'het hoeft niet hoor...'

'zeg je dat omdat je ze allemaal zelf wilt opeten?' grap ik met een opgetrokken wenkbrauw.

'nee!' zegt Jenniffer iets te snel, maar ze lijkt het wel te menen. Ik begin te lachen. 'je bent echt irritant...' lacht Jenniffer.

'daarom hou je van me, toch?' mompel ik en ik leg mijn hoofd op haar schouder en kijk naar de slapende Aslan.

'ja...' zegt Jenniffer en ze geeft me een kus in mijn haren.

'maar ik hou ook van jou...' zeg ik en ik begin te gapen. Ik kijk Jenniffer moe aan en ze begint te lachen.

'ga weer slapen...' lacht ze en ik protesteer niet. Ik sluit mijn ogen en val binnen de kortste keren weer in slaap.