badboy heaven (compleet)

95. Jenniffer

Ik lig op de bank in Jacks huiskamer. Hij heeft sinds kort een bed in de huiskamer anders is het te vermoeiend om steeds naar boven te lopen. Ik hoor de deur bel gaan. Mijn mondt verlaat een diepe zucht. Dat is waarschijnlijk de meneer die de begrafenis gaat voorbereiden. En ja Jack is nog niet dood, maar dit is ter voorbereiding op zijn begrafenis. Het is zo stom om voor een levend iemand al een deel van begrafenis voor te bereiden.

Lynn komt binnen met Meneer Wagen. Ze lopen de kamer in en hij geeft ons allemaal een hand. Ik zucht. 2 dagen geleden hadden we hem voor 't eerst gezien. Op zich is hij wel aardig. Hij begint met vragen en het opschrijven van al onze wensen. Ik zie dat Jack het wel moeilijk vindt om over z'n eigen dood te praten. Hij heeft wel geluk dat een begrafenis nooit van te voren geregeld wordt alleen de wensen worden genoteerd en daarna mogen de nabestaanden de echte begrafenis voorbereiden.

Straks is Jack er gewoon niet meer. Straks is hij er niet meer.
Straks is hij gewoon verdwenen.
Een diepe zucht verlaat m'n mondt. Meneer Wagen geeft ons weer allemaal een hand en loopt de deur weer uit. Ik ga naast Jack op bed zitten. 'Gaat het een beetje?' Vraag ik dan. 'Ja hoor.' Het is even stil tussen ons. 'Weet je... als je dood gaat ga je over allemaal rare dingen denken.' Zucht hij. Ik knik dat lijkt me wel logisch eigenlijk. 'Weetje Jenniffer, ik kan alleen nog maar denken over dingen die ik nooit meer zal kunnen doen. De simpelste dingen. Zoals nooit meer naar vakantie, nooit meer kerst vieren, uiteindelijk nooit meer naar buiten, nooit meer iemand kunnen helpen of simpel nooit meer simpele dingen doen zoals ontbijten. Bijna is dat allemaal over.' Zucht hij.

Ik kijk hem meelevend aan. Ik weet niet hoe het voelt om bijna dood te gaan, maar ik kan me er heel wat bij voorstellen. Waarom hij. Hij maakte m'n leven perfect, maar nu...

Emily komt de kamer binnen lopen met een tekening. 'Voor jou' zegt ze glimlachend en geeft 't aan Jack. Jack kijkt meteen wat blijer en geeft Emily een knuffel. Wow zij kan echt vet mooi tekenen! Hoe heb ik al die tijd nog nooit een tekening van haar gezien? 'Echt mooie tekening' zeg ik tegen haar. Ze begint blij te blozen. Op de tekening zit een bosje bloemen vol van leven met vooral veel rozen.

Emily komt naast mij op het bed zitten en gaat tegen mij aan liggen. Na een tijdje vraagt ze aarzelend 'hoe zat dat ook al weer met die soort medicijnen?' Ik kijk haar even verbaast aan maar begin dan met uitleggen. 'Ongeveer een week voordat Jack dood kan gaan geven ze een bepaalde medicijnen. Eigenlijk gewoon een pijnstiller zodat hij makkelijker kan slapen en minder pijn heeft. Hij zal wel vaak slapen. Hij zal ook soms niet kunnen reageren, maar hij blijft je wel horen en er zullen ook nog wat tijden zijn dat hij nog wel kan praten enzo, maar meestal slaapt hij gewoon.' Zeg ik voorzichtig. Ze knikt tevreden en geeft Jack een knuffel. 'Ik ga even weg hoor' zegt ze en loopt weer naar boven.

Ik kijk Jack glimlachend aan. 'Zorg je als ik weg ben goed voor haar, ze is echt een schatje.' Zegt Jack met een glimlach. Ik knik 'Ik zal er altijd voor haar zijn, net zoals voor jou' zeg ik met een glimlach terug en ga naast hem liggen...