badboy heaven (compleet)

91. Jenniffer

Mensen kijken ons geïrriteerd aan. Ik probeer snel m'n lach in te houden en me te concentreren op de film. Maar dan tikt Emily mij per ongeluk aan en schiet ik meteen weer in de lach. Dat soort momenten dat je om alles lacht zijn best wel irritant. Mensen blijven ons maar geïrriteerd aankijken. Dat snap ik ook wel eigenlijk. Een oudere vrouw loopt boos naar iemand die hier in de bioscoop werkt en begint te klagen. 'Waarschijnlijk worden we er zo uit gestuurd' zeg ik nog steeds lachend tegen Emily. Ik zie Jack lachend knikken.

'Wij hebben straks een probleem.' Lacht hij uit. Uiteraard komt de medewerker naar ons toe om te vragen of we kunnen vertrekken. We knikken. Ik snap het wel hier ga ik niet tegen in we zijn namelijk vet irritant. Zonder mokken lopen we nog steeds lachend de deur uit naar buiten. Ik kijk even rondt en zie ''the flying tiger" 'Zullen we gaan shoppen' zeg ik meteen enthousiast. Ik kijk eerst Jack aan.

Hij schud langzaam zijn hoofd. 'Ik ben erg moe en voel me niet zo lekker. Vinden jullie het goed dat ik in ieder geval naar huis ga?'

Ik was helemaal vergeten over Jack. Ik had moeten bedenken dat hij snel moe is. Ik en Emily besluiten mee te gaan en zo zijn we al snel weer opweg naar huis.

Paar dagen later

Ik zit naast Jack op bed. Ryan was er net ook maar is ondertussen al weer weg. Jack is gelukkig even aan het slapen. Het gaat vandaag best wel slecht met Jack. Maar dat is eigenlijk ook wel logisch. Hij heeft veel geluk gahad vorige drie dagen. Hij voelde zich toen best wel goed, maar vandaag is hij weer kots misselijk. Hij heeft nog amper wat gegeten of gedronken, maar hij heeft gewoon niet zoveel trek. Wat trouwens ook logisch is. Het hoort er allemaal bij.

Ik ga vandaag met Emily pannenkoeken bakken in de hoop dat ze al het gedoe even kan vergeten. Ze heeft het namelijk best moeilijk. 'Kom je! Ik heb alle spullen met mama gekocht. We kunnen beginnen.' Hoor ik Emily enthousiast roepen. Ik geef Jack een kusje en loop naar beneden.

'Ik ben er ook klaar voor.' Zeg ik zo enthousiast mogelijk. Emily kijkt me blij aan.

Emily legt één voor één alle spullen op het aanrecht en ik help haar 'Hoe gaat het eigenlijk met Jack.' Vraagt ze benieuwd.

Ik besluit gewoon zo positief mogelijk te antwoorden. 'Hij is nu even rustig aan het slapen en ik hoop dat het beter met hem gaat als hij wakker wordt, maar ik weet het niet zeker. Ik denk eigenlijk ook niet dat hij de komende 2 dagen z'n bed uit komt.' Zeg ik verlegen.
Emily haalt haar schouders op en gaat gewoon door met uitpakken. Ik ben best wel verbaast.

Na een tijdje zijn we druk bezig met pannenkoeken bakken. Het ruikt heerlijk en het is een best wel grote stapel. 'Wedden dat er ook genoeg is voor morgen.' Lach ik. Emily glimlacht breed.

We leggen alles op tafel en beginnen met het eten mijn moeder eet ook mee. Jack en mijn moeder zijn afgelopen tijd goede vrienden geworden en mijn moeder helpt hier vaak.

Na het eten gaat Emily slapen. Ik zeg nog even welterusten en loop Naar Jacks kamer. Ik geef hem een kusje op z'n voorhoofd en ga op de bank liggen. Na een paar minuten val ik in slaap...