badboy heaven (compleet)

21. Jenniffer

Grijnzend komt Jack weer dichterbij en kust me weer. Lachend duw ik hem weg.

'wat is er?' vraagt hij.

'ik ben er gewoon nog niet klaar voor...' mompel ik. Ik hoop dat Jack niet boos op me wordt. Jack haalt lachend zijn schouders op en ploft naar achteren op zijn bed. Ik ga voorzichtig naast hem liggen.

'waarom denk je er eigenlijk zo licht over?'

'waarover?'

'je weet wel...'

'oh... Waarom ook niet?'

'ik weet niet... Het moet toch iets bijzonders zijn?'

'niet voor mij...'

'ik vind dat wel...' mompel ik. Jack draait zich naar me toe en leunt op zijn elleboog.

'je hoeft echt geen excuus te bedenken hoor. Ik zou je nooit iets laten doen wat je zelf niet wilt.' zegt hij lachend. Ik glimlach en druk een kus op Jack's wang.

'hoe voel je je eigenlijk na de chemo?' vraag ik dan.

'uh... Nou... Eigenlijk voel ik me niet heel erg anders. Misschien een beetje moe of zo, maar niets meer...'

'gelukkig dan maar.' zeg ik. Jack glimlacht licht en gaat weer op zijn rug liggen. Hij pakt mijn hand.

'wat als ik dood ga?' vraagt hij plotseling.

'denk daar alsjeblieft nog niet over na...'

'zou je me missen?'

'natuurlijk! Ik zou stuk gaan vanbinnen...'

'alsjeblieft niet... Ik wil dat je gelukkig bent. Als ik sterf, zoek dan een andere vriend en lijdt een gelukkig leven met hem, okay?'

'maar je gaat waarschijnlijk niet dood toch?'

'waarschijnlijk niet inderdaad, maar het zou kunnen...' zegt hij en hij pakt mijn hand wat steviger vast. Ik voel dat ik bijna begin te huilen. Ik wil me geen leven zonder Jack voorstellen... Het blijft even stil, totdat Jack vraagt: 'zou je misschien willen blijven 's nachts? Blijven logeren?'. Ik voelde me meteen opgelucht dat hij het onderwerp veranderde.

'ja, klinkt leuk!' zeg ik. Jack glimlacht en loopt even de kamer uit. Ondertussen pak ik mijn telefoon en stuur mijn moeder een berichtje dat ik bij Jack blijf logeren. 'is goed. Veel plezier!' stuurde ze me terug. Ik leg mijn telefoon weer terug zodra ik Jack weer binnen zie lopen.

'mijn moeder vindt het ook goed, zolang Emily erbij zit.' zegt hij en ik zie Emily achter Jack de kamer in lopen. Ik knik blij. 'en het eten is ook klaar, dus kom je naar beneden?' voegt hij daaraan toe. Ik knik en klim het bed uit. Samen met Jack loop ik naar beneden.

Tijdens het eten voel ik de gespannen sfeer tussen Jack en zijn moeder. Zij zit mij ook regelmatig wantrouwend aan te kijken. Ik begin me plotseling af te vragen hoe het was geweest toen Jack's vader nog leefde en ziek was. Ik zie Jack wat in zijn eten prikken en ik probeer me in te beelden hoe Jack's vader eruit had gezien en hoe zijn karakter was geweest. Ik besluit Jack ernaar te vragen zodra we weer in zijn kamer zijn.

Na het eten lopen we terug naar Jack's kamer. Emily gaat stiekem in haar eigen kamer spelen in plaats van ons in de gaten houden.

'heb je misschien nog foto's van je vader?' vraag ik terwijl we naast elkaar in bed liggen. Jack gaat rechtop zitten en pakt een fotoalbum onder zijn kussen vandaan.

'kom maar kijken...' zegt hij en ik ga dicht tegen Jack aan zitten. Nieuwsgierig kijk ik naar de foto's in het album.