badboy heaven (compleet)

4. Jack

Ik plof neer op mijn standaard plekje in het biologie lokaal. Zuchtend pak ik mijn boeken en kijk wat om mij heen. Mijn vrienden zitten niet bij mij tijdens biologie, dus daarom zit ik meestal alleen achter in het lokaal. Ik kijk toe hoe het lokaal zich vult met leerlingen. Niemand heeft het lef om naast mij te gaan zitten. Ik grinnik, maar zodra ik Jenniffer het lokaal in zie lopen is mijn humeur verpest. Natuurlijk zijn alle plekjes weer bezet en komt Jenniffer met tegenzin weer naast me zitten. 'jij weer...' mompel ik.

Even later begint de docente met haar les. 'goede morgen klas, vandaag gaan wij een project beginnen over puberteit! Jullie maken in tweetallen een grote poster over één aspect van het onderwerp puberteit. Je werkt samen met de persoon waar je naast zit! Ik kom zo langs om te vertellen waar jullie het precies over moeten maken!' legt ze vrolijk uit. Ik zuchtte geïrriteerd en kijk Jenniffer boos aan.' verwacht maar niet dat ik ook maar iets aan dat project ga doen...' mompel ik tegen haar. 'prima, dan ik ook niet. Krijgen we lekker een onvoldoende...' zegt ze terwijl ze me haar rug toe keert. Ik kook vanbinnen. Ik wil haar net gaan uitschelden voordat de docente naar ons toe loopt om ons vrolijk te vertellen dat wij de poster moeten maken over mentale veranderingen met de nadruk op liefde. 'geweldig...' mompel ik. Het sarcasme spat er vanaf. Jenniffer lijkt het met me eens te zijn. Met een nog steeds kwaad gezicht, knikt ze instemmend.

Plotseling verandert haar gezichtsuitdrukking van kwaad naar bezorgd en mompelt ze: 'Jack... Je neus bloedt...' Nog kwader sla ik met mijn vuist op tafel en storm ik naar de toiletten. Dit is al de derde keer deze week... Ik zie hoe ik een spoor van bloed achterlaat in de schoolgangen.

Zodra ik bij de toiletten ben aangekomen pak ik een hoop wc papier en bedek ik mijn neus. Vol afschuw kijk ik hoe mijn hele shirt is ondergebloed.

Na een paar minuten is mijn neus gestopt met bloeden en storm ik de school uit. Ik kan deze dag niet langer uitstaan...

Zodra ik thuis aankom, hoor ik mijn moeder vanuit de keuken roepen: 'nu al thuis?'
'ja...' zeg ik terwijl ik naar haar toe loop. Ze bekijkt mijn ondergebloedde shirt en zegt dan: 'oh nee lieverd! Niet weer een bloedneus he?' ik knik en kijk naar de grond. Ik voel mijn moeder haar armen om mij heen. 'ga je maar omkleden, blijf maar thuis vandaag. Ik zal de school bellen en een afspraak bij de dokter maken.'
'mam, dat hoeft echt niet!'
'natuurlijk wel! Je komt al de derde keer deze week met een bebloed T-shirt thuis! En je hoofdpijn dan? Ik maak me een beetje zorgen om je! Ik maak gewoon een afspraak!' zegt ze. Ik zucht en loop naar mijn kamer. Daar kleed ik me om en ga in mijn bed liggen. Deze dag kan niet beter! Het sarcasme druipt er van af...