Unwanted Husband/kookjin

Forever not

شرط ووت: 165
شرط کامنت:100

* این دفعه شرط ووت رو کمتر گذاشتم فقط بخاطر ریدرایی که داشتن میمردن این وسط بخاطر یه سری افراد که روی یه ستاره زدن براشون سخته.
نمیدونم چطوری یه بار دقیقا همونقدر شرطو تو سه هفته میرسونین یه بار تو سه ماه😂 عجیبه واقعا.

++++++++++++++

- قربان...جئون جونگکوک اینجاست.

+ که اینطور. میتونی بری.

کانگ دائه روشو به سمت امگا داد.
پسر ریز نقش انگار سرجاش یخ زده بود، گوی های درشت آبیش حتی بازتر، براق از اشک و ناباوری.

و ترس.

آلفا نتونست جلوی خودشو از لبخند زدن بگیره در برابر عکس العمل همسر جدیدش.
هر واکنشی که نشون میداد براش بی اندازه بانمک و دوست داشتنی بود.
احتمالا خودش متوجه نبود که چطور لبای درشتشو غنچه ای میکرد، انگار دلبری کردن در طبیعتش بود.

که البته این همونطور بود که باعث شده بود از موقعی که دیده بودش افکارش توسط تسخیر بشه.
یک امگای کوچولو توی لباس صورتی،
دست و پاهای سفید و نرم، با زیباترین و معصوم ترین چشمایی که تابحال دیده بود.

مثل یک عروسک چینی؛
ظریف و شکستنی.

- میخوای ببینیش نه؟

توجه سوکجین بهش جلب شد. نامطمئن بنظر میرسید و ذره ای هم امیدوار.
مثل یک کتاب باز بود، هیچ احساسیش رو نمیتونست پنهان کنه.

- تا اینجا اومده، فقط برای تو. تحسینش میکنم..اما این برامون در آینده مشکل ساز میشه. اینطور فکر نمیکنی عزیزم؟

میدونست امگا خوشش نمیومد وقتی به این شکل صداش میزد. با طوری که انگار بدنش لحظه ای میلرزید، انگار تحمل شنیدنش رو نداشت.
اما هیچ واکنش منفی امگا نسبت بهش موجب ناراحتی در وجودش نمیشد.

بلکه برعکس، حساس بودن امگا بیشتر دلشو آب میکرد.

- من نمیتونم هر روز با یک آلفای عصبانی که امگاشو از دست داده دست و پنجه نرم کنم و میدونم هر کار کنم اون دوباره به اینجا برمیگرده. هر آلفایی بود همین کارو میکرد، مخصوصا وقتی امگاش تو باشه.

کانگ دائه دستشو بالا آورد و روی گونه ی نرم و صورتی گذاشت. لحظه ای در حیرت اینکه چقدر صورتش کوچولو بود.
ثانیه ای طول نکشید تا سوکجین صورتشو عقب ببره و دستشو پس بزنه.

- اما تو..تو تنها کسی هستی که میتونه باعث بشه اون آلفا از مقاومتش دست بکشه. تو میتونی امیدشو از بین ببری.

+ چ-چی داری میگی؟!

آه. صداش.
حتی وقتی میلرزید و آغشته از ترس بود. باز هم به شدت تن نرم و آهنگینی داشت.