De volgende dag was haasten. Ik was vroeg op.... Nou ik had eigenlijk niet geslapen.. Al waren we heel vroeg thuis.en vroeg in mijn nest lag, slapen lukte niet... En allemaal aan Younes te danken....
Daar stond ik nu. Kapot moe op de belangrijkste dag van mijn leven....
Ik had ook bijna geen tijd meer... We moesten zeker nog een uur rijden en ik was nog lang niet klaar.
Emiel had gelukkug de koffie al gezet en de tassen stonden gelukkig al in de hal.
Ik besloot om eerst te douchen. Föhnen hoefde gelukkig niet. De kappers en de make-up artist zijn daar toch ruim op tijd.
Ik wist niet wat ik had. Ik heb mij nooit eerder zo gespannen gevoeld. Zelfs voor mijn examens waren de zenuwen niet zo erg. IK vertelde mezelf keek op keer dat ik vertrouwen moest hebben. Dat ik trots moet zijn dat ik zo ver ben gekomen, maar niets hielp. Ik voelde bij ieder minuut mijn hartslag versnellen…….
"Maya opschieten". "We moeten een uur rijden en we willen niet te laat zijn” hoorde ik Emiel roepen. Ja, geef mij 20 minuten” zei ik. ‘ 15 minuten en niet langer” zei hij droog…….
Ik moest nu mijn gedachten op nul zetten en schakelen. Ik ben snel gaan douchen en heel snel kleedde ik mij om. Mijn trainingspak en mijn sneakers stonden al klaar…..
De koffie kreeg ik een beker in mijn hand geduwd en binnen 10 minuten reden we al naar de locatie. Emiel zette de muziek op. Je moet ontspannen” zei hij lachend……. “Het gaat goedkomen ”zei hij. Ik weet het” zei ik met een zucht en sloot mijn ogen.
IK probeerde nu rustig te ademen en mijn mentale kracht weer terug te vinden. Emiel zo van stof dat de tijd leek te vliegen.
Hij reed zonder dat ik het in de gaten had al richting de parkeerplaats.
Hij parkeerde snel de auto en trok mij letterlijk het bebouw binnen. Hij wees meteen de kleedkamer aan en daar stond iedereen al klaar.
Ik zag dames heen en weer lopen. Meiden die met hen haren bezig waren en een aantal was zelf al klaar.
IK kon zitten en mijn haren werden meteen losgemaakt. De dame van de make-Up stond al voor mij…… IK zag haar nu glimlachen. Ready? Zei ze lachend. Ik knikte en sloot mijn ogen……………
Nadat mijn haren en de make-up zijn gedaan ben ik mij voorzichtig om gaan kleden. Ik trok het outfitje dat ik van Ome Jan had. Hopelijk bracht deze mij geluk. Ik deed mijn sandaaltje aan en liep nu richting de wachtruimte……… Deze ruimte was ook megagroot. IK zocht even naar Emiel en ik kon hem zo niet vinden. Even voelde ik mij verloren………..
Iedereen was druk in gesprek. En daar stond ik dan, de hele tijd in een hoekje naast de bar en naarmate de avond vorderde kroop ik steeds dieper weg in dat hoekje.
IK voelde nu een hand op mijn schouder en ik schrok. Ik keek en ik zag gelukkig Emiel staan.
Emiel probeerde mij gerust te stellen maar ik was nog mega zenuwachtig
“Maya het gaat goedkomen” zei hij. “Je hebt het in je” zei hij weer…. IK weet het, zeg niets meer” zei ik en beet even op mijn onderlip. IK keek nu even naar de klok…………
Ik moet even Mario spreken, ik ben zo terug” zei hij en liep even weg. Ik keek nu weer naar de klok en kneep even in mijn handen………..
De minuten tikten snel voorbij en mijn houding verkrampte steeds meer. Ik was nu zo aan de beurt en de spanning steeg steeds meer naar mijn keel. Ik wist het even niet. Ik voelde mij zo gespannen dat ik ieder moment kon overgeven.
Alles ging door mij heen. Alle foute scenario's gingen door mijn hoofd. Ik zou vallen, ik zou de stappen vergeten. IK zou uitgelachen worden. In gedachten had ik mijn jas al aangetrokken om snel huiswaarts te keren.
Maya, het komt goed. Je moet nu echt je gedachten op nul zetten. “Dit is waarvoor je gestreden hebt” zei hij nu. “Ik keek hem aan en hij pakte mij bij de schouders”. “Alles moet je even vergeten nu” zei hij.
IK zuchtte nu……… Je hebt gelijk” zei ik en haalde weer diep adem.
Mijn meisje, het is zo ver” hoorde ik een stem zeggen. IK draaide mij om en ik zag Ome Jan daar staan. Je bent er” zei ik lachend. Dit had voor geen goud willen missen” zei hij. Hij gaf mij nu een knuffel. Je gaat het geweldig doen. Ik heb altijd gezegd dat je een talent was” zei hij.
Dat is ze zeker” hoorde ik Sihame nu ook zeggen. IK keek haar en mijn ogen gingen wijd open. Jij bent er ook. Wie had anders Ome Jan gebracht” zei ze droog. Ze gaf mij nu een knuffel. Ik had het voor geen goud willen missen” zei ze.
Hoe voel je je? Vroeg ze nu…………… Ik ben mega zenuwachtig. Niet doen” zei ze. Je bent zover gekomen. “Nu ga je het doen ook” zei ze en keek mij heel streng aan. Verpest het niet” zei ze……
IK hoorde mijn naam en ik keek nu Emiel aan……….. Het was ons beurt. Ik wist dat dit het moment was. Het moment waar het omdraaide… Het moment dat ik mij echt moest bewijzen…….
Hij pakte mijn bij de hand en kneep erin. Je moeder kijkt mee, maak haar trots” zei hij… Die woorden leken nu mij echt moed in te spreken. Even voelde ik haar aanwezigheid. IK staarde naar boven en sloot mijn ogen……..
Kom” zie hij weer en trok mij letterlijk mee………….
We gingen nu samen naar de grote danszaal in. Bij de deur keek hij mij aan en ik knikte……….
Kom, zei hij. We stonden nu naast nog een koppel. Wederom werd onze namen weer omgeroepen.
Ik slaakte nu een diepe zucht en stond nu langs de zijlijn… Het licht werd gedimd, muziek ging aan en Emiel trok mij met een vloeiende beweging naar zich toe….. “Je kunt het” zei hij en gaf mij een knipoog……….. Ik sloot mijn ogen en daar gingen we………………
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
