Dagen daarna hebben we heel gepraat.
Ik zag dat papa ook echt veranderd was. Hij liep in prachtige witte abaya en hij had nu een baard.
Het bidden nam hij nu serieus en praatte al over de bedevaart. Hij wilde graag met tante Ghalida gaan, nu zij nog goed op de been was…………
Hij hoopte dit jaar te gaan als alles met de Marokkaanse justitie is afgerond.
Hij heeft bij de politie namelijk ook alles bloot gelegd. Hij heeft alles toegegeven.
Gezien zijn leeftijd is de vraag of hij voor de vervalsingen een gevangenisstraf krijgt.
Zeker als ik gratie verleen en aangeef dat ik alles aan hem zou hebben gedragen. Mounir had ook een goede advocaat voor hem geregeld.
Ook werden zaken opgestart tegen de oom. Het zou een lastige taak worden om ons eigendommen in handen te krijgen, maar het was het proberen waard……….
We moesten ook met Youssef om de tafel maar hij wilde wachten totdat Younes vrij zou zijn.
Zij zijn de belanghebbende van de grond waar de bedrijven van hun vader staan………..
Het zou zeker nog een lange juridische kwestie worden, dat wisten we.
Maar het gebeid wat wel altijd onder mijn naam is gebleven en waar de werknemers zitten, daar moet nu blijkbaar inzicht komen…..
De oom moet eerst veroordeeld worden en er moet weer gekeken worden wat hij met deze eigendommen heeft gedaan…..
Een bureaucratie wat een jarenstrijd gaat worden………
Papa wilde de komende maanden nog hier blijven. Ook omdat een zaak tegen hem loopt……….
Mounir wilde nog een week of drie blijven om alles in gang te zetten en morgen zou ik weer terugvliegen………..
Younes zat nog steeds vast maar de beperkingen zouden eraf gaan…………
In mijn woning zijn inderdaad twee camera's gevonden. In de slaapkamer en in de woonkamer.
Het idee dat ik mij kamer mij deed omkleden terwijl er meegekeken werd, bezorgde mij braakneigingen……….
Ik probeerde er niet te veel over na te denken en hopelijk zal ik het zo snel vergeten…….
Verhuizen was de planning maar nu stond het vast……
We zaten hier nu al ruim vijf dagen in Marokko en vandaag wilden we naar het graf van mama gaan……….
Het was vandaag niet typisch een hefrstweer maar het licht van de zon werd tegenhouden door de wolkendek.
Het was droog, koel maar zeker niet koud……….
Mounir had een auto gehuurd al was het lopend zeker te doen………..
Het voelde vreemd om daar nu als gezin bij haar graf te staan. Papa werd heel emotioneel en dat brak mij weer. Het is niet meer terug te draaien en we moesten nu verder gaan………….
Nadat mijn vader el Fatiha had geciteerd en een du3a voor mama heeft gedaan zijn we ook langs het graf van opa geweest………..
Daarna liepen we naar het graf van Rachida ben Kadir en daar heeft papa nogmaals el Fatiha geciteerd…………
Papa liep nu met tante Ghalida en de begraafplaatsonderhouder te praten en ik liep erachter aan. Deze plek deed veel met hem……….
Ik hoorde hem ook tegen tante Ghalida zeggen dat hij graag zou zien dat ik weer contact zou hebben met mijn zusjes en mijn stiefmoeder maar hij wilde absoluut geen druk op mij leggen……
Hij liet nadrukkelijk weten dat het een wens was en vroeg haar om hulp………
Ik wist het niet, het was te vroeg……….
Ik wilde ze niet het idee geven dat ik aan het afluisteren was en hield gepaste afstand………
Younes liep met de man van Rachida Allah y rhamha te praten…….
Volgens mij ging het weer over de rechtszaken…………..
Ik hoorde nu mijn telefoon overgaan en ik zag een onbekend nummer. Wel een nummer uit Nederland……
Mijn hartslag versnelde………Zou het Younes zijn?
Hallo met Mariam” zei ik snel aan de telefoon……….
Dag Mariam, dat is lang geleden. Met wie spreek ik? Vroeg ik nu.
Ik hoorde haar nu grinniken. “Met Sabrien. Wat dacht jij dan? Nu je ons leven hebt kapotgemaakt, dat het klaar is….
Nee, schatje…..”Je broer kan er ook wat van…….
