Ik wist niet waar ik het nu moest zoeken ik bleef maar huilen.
Ik hoorde stemmen langs mij heen maar de tranen wilden gewoon niet stoppen.
Alles leek maar langs mij heen te gaan.
Ik voelde nu een hand over mijn schouders en iemand nam mij in een omhelzing.
Maya rustig” hoorde ik de stem van Emiel zeggen.
Hij trok mij meen naar buiten en bleef mij vasthouden.
Ik weet niet eens meer hoe lang wij daar bij de wc's hebben gestaan.
Ik hoorde zijn lieve stem mij steeds gerust te stellen en ik leek nu te kalmeren….
Heb ik iets verkeerd gezegd? Vroeg hij nu bezorgd.
Nee, het is alleen moeilijk” zei ik en ik veegde mijn tranen weg.
Mijn vader is overleden” zei ik……….
Oh, dat wist ik niet” zei hij geschrokken. Is dit pasgeleden?
Ik weet het niet” zei ik. Ik hoor verschillende verhalen……..
Hij keek mij nu even verward aan en mijn gedachten gingen naar het gesprek met Hamid en ook het gesprek van Mohcine en Younes schoot door mijn hoofd.
Ik begreep het nu niet. Als papa in de afgelopen maanden gebeld had, dan heeft Mohcine misschien toch gelijk……….
Volgens Hamid is papa al langer dood…….
Ik sloot mijn ogen en haalde weer diep adem………
IK wilde even nu niet nadenken………
Emiel ik ga naar huis” zei ik.” Ik ben op” zei ik weer.
Ja, ik zie het ook aan je. Kan je zo wel naar huis? Vroeg hij nu……..
Ja, zei ik knikkend.
Het gaat alweer…….
Weet je heel zeker dat je kan rijden?
Ik knikte…… “Het spijt mij, het werd mij gewoon even te veel” zei ik nu met een zucht……..
Oké, zei hij.” Je hebt je rust nodig”. “Ik ga Mario spreken maar ik wil dat je morgen mee naar de politie gaat”.
Oké, zei ik.
“Je gaat hen gewoon vertellen waar je was en met wie” zei hij op een harde toon.
Als er iets aan de hand is, dan kunnen zij je helpen. Het is hun taak” zei hij weer heel stellig……
Ik weet het, er is niets ernstigs aan de hand” zei ik. Maak je geen zorgen” zei ik weer met een zucht……….
Ik hoorde hem nu weer diep zuchten……..
We praten morgen verder……..
“IK vraag ook Mario naar je vader” zei hij….
“Ik zie je dan morgen om 9 uur” zei hij……
Oké, zei ik weer en slaakte weer een diepe zucht. Hij gaf mij weer een knuffel en ik ging daarna weg……….
Ik liep nu meteen naar mijn auto…….
De woorden van Emiel bleven nog hangen. Het liefst wilde ik nu naar Mario, maar ergens durfde ik het ook niet…..
Ik kan het beter aan Emiel overlaten……..
Mario zou ook schrikken………..
Ik stapte nu in de auto en keek nu eerst om mij heen. Het was iets drukker in de straat maar ik kon nog goed wegrijden.
Onderweg wilde ik Sihame bellen maar zij belde mij al op. Telepathie zou je bijna zeggen.
“Dag lieverd” zei ze.
Salaam, zei ik. “Ik wilde je net bellen”. Lieverd, ik kan vanavond niet komen. “Ik moet toch werken” zei ze. ”Een noodgeval” zie ze……
“Wollah, ik wilde zo graag komen” zei ze. Ik weet het, en het is niet erg. ik ben ook moe. Ik wil vanavond ook vroeg naar bed” zei ik……..
Safi, zei ze. We bellen dan morgen” zei ze. Inchaallah” zei ik en ik hing op…….
Ik wilde de telefoon in mijn tas stoppen en ik zag het kaartje dat ik van Hamid had.
Ik moest nu meteen Salah denken……
De woorden van Hamid gingen weer door mijn hoofd. Salah neemt zijn zaken over.
Zou hij ook in het bedrijf van Younes dan werken. Zou het zo simpel zijn om hem te vinden?
Ik kon het proberen……IK pakte nu mijn telefoon en zocht het bedrijf Y&Y dreambuilding in Noorderkempen.
Dat ik zijn bedrijf nog zo kende……..
Het was gelukkig nog geen half uur rijden en ik probeerde erop te wagen………
Ik startte de auto en reed nu snel richting de snelweg.
De woorden van Emiel leken nu pas door te dringen.
Papa heeft mij gewoon gezocht. Papa wilde mij spreken……..
Waarom, waarom pas na al die jaren………..
