“Luister, je moet nu even niet denken dat jij roept en ik spring omdat we zogenaamd getrouwd zijn” zei ik op een boze geïrriteerde toon. “Jij hebt al je tijd gehad om je zogenaamde zaakjes te regelen”. Wil je praten, prima. Wil je vandaag praten, ook goed. IK ga nu terug, ik ga mijn koffie drinken en ik zie je wel over een uur wel bij mij thuis. “Je rijdt dus met hem naar huis” zei hij op een boze toon. “Goed geraden, ik vertrouw je niet”……Wil je een scene, drama hier, kan ik voor zorgen” siste ik in zijn gezicht…… De woede in zijn ogen was meedogenloos maar ik zag dat hij alles deed om kalm te blijven…… Ik zie je over een uur” zei hij en meer kwam er niet uit. Ik liep terug naar binnen en ik besloot ook niet om te kijken.
De weg naar huis probeerde ik even alles te vergeten. Ik moest mij nu niet stressen. Het is nu anders. “Ik ben niet bang en ik heb niets meer te verliezen” zei ik hardop. Younes gaat zijn verhaal doen en ik hoop nu maar dat hij echt de waarheid gaat spreken.. Zo niet, ook goed. Ik zal ook de waarheid weten…… Het was gelukkig niet zo druk op de weg en stiekem hield toch mijn spiegels in de gaten. In de straat aangekomen keek ik goed om mij heen. Mariam, je moet nu echt ophouden” zei ik hardop. “Er is niets aan de hand” Ik pakte nu snel mijn tas en besloot om de trap te nemen. Het moment dat ik bij de laatste tree was knalde ik tegen iemand op. “Sorry, zei ik en ik keek meteen op” Ik zag karima en ik zette meteen stap terug. Ik knipperde even met mijn ogen…….W…Wat doe jij hier? Nou ik wachtte op jou? Hoe….waarom? Ik heb Younes gisteren gevolgd…. Wat….wat kom je hier doen? Ik kom met je praten, ik hoop dat je nog niets over Anas hebt gezegd. Ik weet dat je nog niets over hem hebt gezegd, anders was hij verhaal komen. Ik kon het even niet volgen. Je hebt Anas gehoord……Een paar weken terug…. Anas” zei ik. Ik leek haar even niet te begrijpen. Anas is mijn neef” zei ze. Het staat er nu heel anders voor. “We gaan trouwen”. Nu Younes terug is……….. Ik keek nu naar haar handen en die waren letterlijk aan het trillen……. Karima, hij komt zo hier.. Voordat ze nog kon antwoorden, hoorde we al voetstappen. Ik draaide mij om en ik zag Younes de laatste trede pakken….. Hij stond nu ook ineens stil. Hij leek het ook niet te begrijpen. Zijn ogen waren nu gericht op Karima. Wat doe jij hier? Vroeg hij….. Ze was stil en keek mij alleen aan. Wat speelt er? Vroeg hij op een harde toon……. Ik ….Ik spreek haar vaker” loog ze nu…………
Hoe lang kom je hier en waarom weet ik dat niet? Schreeuwde hij…… Ik zag haar onderlip trillen en ze leek in paniek te raken……. Younes, zei ik nu en moest even slikken. Hij keek mij nu aan. Wat is er aan de hand? Vroeg ik nu…….. Ik vraag het nu één keer” zei hij op een harde toon Wat doe jij hier? Vroeg hij nu op een boze toon aan zijn zusje…… Ik wilde met Mariam praten. We hadden afgesproken. Op dit tijdstip? Vroeg hij op een boze ton. Wat kom jij zo laat Mariam bespreken?
Zijn telefoon ging over en hij pakte meteen op. Even niet, Blijf in de auto zitten, ik kom er zo aan. Voordat hij nog iets kon zeggen, hoorde we iemand beneden roepen. Een bekende stem, maar ik kon het niet plaatsen.
Younes, ik en Karima gaan even naar binnen. Ik kom er zo aan” zei hij en liep naar beneden. Ik deed de deur open en zij volgde mij. Daarna deed ik de deur dicht.
We liepen nu snel richting de woonkamer. Ik legde mijn tas weg en ik zag haar al op de bank gaan zitten. Ik zag een vreemde angstige blik in haar ogen. Karima, wat is er aan de hand. Ik pak even een glas water voor je……. Zeg alsjeblieft niets over Anas? Hoorde ik haar zeggen. Ik draaide mij om en keek haar nu aan……
Ze was nu stil.” Ik weet dat je Anas en Souhail hebt gehoord”. Ik keek haar nu even verward aan. Je hebt ze gehoord op de parkeerplaats bij het bedrijf van Youssef en Younes……. Mijn gedachten gingen meteen 2 maanden terug in de tijd. Ik dacht weer aan het gesprek dat ik opving op de parkeerplaats. Ik kon het mij bijna woord voor woord herinneren…….. “Hij had het over dat hij van verkrachting werd beschuldigd.. Ik leek het nu pas te begrijpen. “Jij gaat trouwen met de jongen die jouw verkracht heeft” zei ik… “Het is een lang verhaal, hij heeft mij niet echt verkracht.” Papa allah y rahmoe had het verkeerd begrepen. “Het was het begin van de ellende……” “Ik had het nooit zo ver moeten laten gaan”……. Ik keek haar en leek haar nu niet te volgen. “We hebben het nu uitgepraat en ik we hebben besloten om samen toch verder te gaan”…… “Zeg alsjeblieft niets, je hebt niets gehoord” zei ze haast smekend………. “We houden echt van elkaar” Ik zuchtte nu…….. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Dat ik dit nu ook moet horen. Alsjeblieft, zeg niets aub………
Weet je, je doet maar wat je niet laten kunt. “Ik heb het nooit over jou en deze Anas gehad, en dat gaat ook niet gebeuren”. “Maak je daar maar geen druk om”. “Maar ik wil je toch dit meegeven” Meid, mijn advies. “Trouw niet met deze jongeman”. Ik heb hem gehoord en hij heeft mij aangesproken en hij is niet bepaald vriendelijk………… “Ik zou hem niet vertrouwen” “Of hij je nu wel of niet misbruikt heeft, ik zou niet met hem trouwen……… Ik dacht nu zelf aan Karim…….Doe het niet, verkrachting of geen verkrachting, deze jongen is alles behalve oké………. HIJ KAN JE MISSCHIEN NIET VERKRACHT HEBBEN, MAAR ZO'N TYPE…….NIET DOEN” zei ik heel stellig….
“WAT THE FUCK” hoorden we nu ineens en we draaiden ons meteen om naar de deur……. “ Younes stond daar en een akelige stilte viel…… Ik keek hem aan en de blik in zijn ogen was dodelijk…… Zijn kaken stonden strak en ik hem zijn hand in vuist maken……. Ik keek snel naar Karima en weer naar Younes. Zijn gelaatsuitdrukking heeft mij nog nooit zo laten huiveren………. Het was stilte voor de storm………
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
