De volgende was ik gebroken wakker. Ik had overal pijn en mentaal was ik gewoon verscheurd.
Sihame bleef nu door mijn hoofd gaan...
Ik maakte mij zorgen maar ergens hoopte ik ook dat ze Brahim had geconfronteerd....
Younes kon ik ook niet uit mijn gedachten verbannen...
Alle momenten samen beleefde ik...al zijn woorden gingen door mij hoofd...
Alles leek nu pas binnen te vallen. Het puzzel was compleet....als stukjes vielen in elkaar....
Ik wreef nu over mijn gezicht....
Ik had zo'n spierpijn....
Het was al licht. Vandaa zou ik naar huis mogen ..
Hoe moest het nu?
Ik ging nu met moeite opstaan. Zittend op bed haalde ik weer diep adem...
Ik zat daar en staarde naar het raam........
Tamara heb ik in de nacht niet meer gezien...........
Ik keek weer door de kamer en mijn blik ging viel op de sleutels die op tafel lagen.
Sihame heeft de auto naar mijn huis gereden maar hoe kom ik thuis?
Ik za mij telefoon maar Ik durfde haar nu ook niet te bellen.
Een naar gevoel ging weer door mij heen...
Ik voelde gewoon dat ze verhaal bij Brahim is gaan halen. Het was akelig stil...zou ze mij nog bellen?
Ya ra bi, laat het goed aflopen. Laat het alsjeblieft niet escaleren...........
Ik keek op mijn telefoon en ik zag dat het kwart over 8 was.........
Ik dacht nu wwe aan Younes en een naar gevoel ging door mij heen. Ik wist even niet wat ik had. Een vreemd gevoel in mijn onderbuik.......
Ik greep even naar mijn buik...
Snel dat Brahim naar hem gaat?..
Ik schudde met mijn hoofd...en dan?....
Ik legde mijn telefoon weg en haalde weer diep adem.
Ik wilde voorzicht opstaan en ik hoorde geklop op de deur......
Tamara liep binnen met een dienblad.......
Je ontbijt" zei ze vrolijk en legde alles op tafel......
Hoe gaat het vandaag? Vroeg ze op een lieve zorgzame toon. Gebroken" zei ik.....
Ik wilde gisteren nog even bij je kijken maar om 11:00 uur lag je al te slapen" ze ze met een zachte stem.....
Ja, ik was kapot "...
"Volgens mijn collega heb je een beetje kunnen slapen....."
Een beetje" zei ik.
"Ik heb nog veel pijn, vooral van mijn ribben" zei ik en greep even naar mijn zij".
"Ik begrijp het, ik heb wat extra pijnstilling voor je gepakt. Je broer heeft gebeld.
Hij zal je ophalen. Je mag rond 13: 00 uur naar huis.
De arts doe om half 11: 15 uur zijn ronde en als alles goed is, dan kun je in principe om 12 uur naar huis. JE broer heeft gebeld en hij kan hier pas om 13:00 uur zijn.....
Oké, zei ik.
Ik was blij datver iemand kwam om mij naar huis te brengen. Ik wist et anders ook even niet...
Ze hielp nu mij richting de badkamer en weer terug naar bed. De bedtafel werd voor mij verschoven en ze glimlachte even.
"Als je iets nodig hebt, druk maar op het belletje. Bedankt" zei ik.
Nat het ontbijt pakte ik mijn telefoon weer. Ik scrolde en ik zag veel gemiste oproepen. Van Mounir, maar ook van Emiel.....
Ik dacht weer aan het toernooi.........
Klote ook, wat een timing....
Hoe ga ik dan doen? We moeten over twee weken, ik weet niet eens of ik dan fit genoeg ben...
IK sloot mijn ogen en liet mijn hoofd even op het kussen vallen......... Ik wilde er nu niet eens aandenken....
Ik kneep mijn ogen goed dicht en ik voelde toch weer die vermoeidheid .
Het duurde niet lang en ik viel weer in slaap.
Het is dat ik geklop op de deur hoorde.
Ik keek en ik zag dat Mounir daar stond.........Een grote ballon in zijn handen net of ik nog 10 jaar oud was........
Salaam zus" zei hij. Hoi, zei ik droog......
Moest ik hier nu om terugvliegen.........'Je ziet er geweldig uit....."
Ik keek hem nu aan en rolde met mijn ogen. Hij gaf mij nu een kus op mijn wang. Hier een ballon, daar houdt je toch zo van....Ja toen ik drie was" zei ik droog......
Gaat alles goed met je? Ja, elhamdoelilah.........
Je mag naar huis heb ik begrepen. Ik heb hier je ontslagpapieren. Fijn, zei ik.
