Ik liep nu terug naar de woonkamer en ging op de bank zitten. Ik wist niet wat ik voelde. Ik was boos, teleurgesteld maar ik voelde mij ook verdrietig. De gevoelens van medelijden verdwenen nu als sneeuw voor de zon. Waarom blijf ik zo naïef? Waarom laat ik mij ieder keer weer opnieuw bespelen?
Ik slaakte een diepe zucht en sloot even mijn ogen. We zijn bijna 2 maanden verder. Ik ga mijn mond ook niet meer houden. Het is klaar nu. De waarheid mag gehoord worden. Ook al zou de politie nu weer vragen naar mijn vader. Ik vertel gewoon wat ik weet en alle namen die ik erbij betrokken zijn. Tenminste alle namen die ik gehoord heb…….. Ik stond nu weer op en liep even op en neer. Ik liep nu ook naar buiten en ik keek even uit het raam……. Ik zag daar een auto geparkeerd staan… Een auto die ik niet kende in deze straat. Een Nederlands kenteken ook nog……… Ik bleef ernaar kijken en het voelde of ik bekeken werd…….. Nog een laaste keer keek naar de auto en vervolgens draaide ik mij om zonder geen één keer om te kijken Ik gooide daarom maar mijn gordijnen dicht en ik ben gaan liggen…….. Ik had ook nergens meer zin in………… Ook de nacht heb ik bijna geen oog dichtgedaan. Ik bleef steeds op mijn telefoon zoeken naar meer informatie. Sihame had niet meer geappt.
Ik had ook een heel naar gevoel van het gesprek met Adham overgehouden. Diana bleef door mijn hoofd gaan. Meskina eigenlijk ook gewoon een slachtoffer in dit verhaal…. Het gesprek met Salah speelde ook steeds opnieuw af. Waarom nam hij nu gewoon geen contact op…. Ik had de neiging om hem te bellen maar ik kon mij goed inhouden…………
Er was ook teken van leven vanuit mijn broer…. Het voelde bijna alsof hij mij vergeten was. Ik bestond gewoon denk ik niet meer voor hem……. En toch voelde het alsof de doos van Pandora openging…….. Het gevoel was zo sterk dat ik bijna misselijk van werd…… Ik weet niet hoe ik het voor elkaar heb gekregen maar uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen. Vandaag werd ik gelukkig op tijd gebeld door een collega. Ze wilde graag ruilen en het kwam mij ook behoorlijk goed uit. Ik voelde nu mij ook echt moe en had ook barstende koppijn. Werken had vandaag geen zin. Ik was allesbehalve fit en zo hebben ze niets aan mij. Op de bank keek ik naar het plafond….Af en toe sloot ik mijn ogen, maar slapen deed ik niet. Ik stond nu maar op en liep even door de woonkamer. Ik keek nu even op de klok en ik zag dat het bijna 8 uur was. Mijn hoofdpijn was gelukkig weggezakt. Een kop koffie en even op de bank gaan zitten. Tv ging aan en keek maar naar verbouwingsprogramma's…….. Nu die huizen er zo fantastisch uitzagen moest ik toch even zuchten.
Mijn huis heeft echt een flinke poetsbeurt nodig en Ik moet ook nog zoveel administratie doen. Ik had energie nodig en koffie was niet genoeg. Draaide met mijn hoofd en probeerde mijn armen spieren los te maken……. De klok tikte al bijna 11 uur…….. Ik ga eerst een rondje maken. Even gaan joggen. Even mijn hoofd legen. “Dit is wat ik nu nodig heb” zei ik hardop. In de berging pakte ik mijn sneakers. Een legging plukte ik uit de kast en deed snel een shirt aan.
Mijn koptelefoon koppelde ik aan mijn telefoon en stopte snel mijn huissleutels en een flesje water in mijn heuptasje. Yep, daar gaan we. Even een uurtje mijn verstand op nul zetten. Buiten voelde het aangenaam. Niet te warm en zeker ook niet koud. Heerlijk, de zon scheen ook niet maar wel lekker droog. Mijn muziek ging aan en ik zette het op een sprinten.
Ik liep nu gehaast de straat in. Ik stond net voor de lift en ik zag iemand staan. Ik leek een hartverzakking te krijgen. Hij draaide zich om en ik stond meteen oog in oog met Younes.
Ik slikte en bleef verstijfd staan………. Wat……wat kom je hier d…doen? Stotterde ik…. Ik zag die doordringendere blik in zijn ogen. Hij leek mij met zijn ogen mij uit te kleden en dan heb ik het niet een letterlijk over mijn outfit…. Ik voelde mij naakt, net of hij dwars dor mij heen kon kijken……… Ik slikte weer. Ik leek de woorden weer kwijt te zijn………..
Hij glimlachte breed. Wat kom je nu hier doen? Vroeg ik nu heel kalm. Ik probeerde heel rustig te ademen. Je was toch… In Marokko” zei hij en maakte mijn zin af. Ik wist dat die Sihame je zou bellen…. Heb je haar gesproken dan? Vroeg ik. Nee, ze was mij te snel af……. Ik ken ben vanochtend geland en ik kom rechtstreeks hier naartoe…….Als je niet gelooft, mijn koffer zit in de kofferbak……… Wat kom je doen? Ga naar je vrouw? Zei ik op een harde toon….. Voor zover ik jou nog mag herinneren, jij bent mijn vrouw. Hij wilde op mij aflopen en ik zette meteen 2 stappen naar achteren. Wees niet bang, ik kom je niet meenemen” zei hij……. Ik keek nu meteen om mij heen. Ik was totaal overrompeld. Mariam, je wist dat ik een keer zou komen…..
Ik bleef hem maar aanstaren, er kwam geen woord door mijn lippen. Hij was niet meer kaal. Zijn haren waren kort opgeschoren. Geen baard meer. Zijn litteken zag je weer duidelijk…. Hij was ook weer in een pantalon en een overhemd. Net of de klok is teruggezet…. Het moment dat ik hem voor het eerst zag, zo voelde het……
Mijn hart bonkte…. Ik weet niet eens waarom….Ik was niet voorbereid, ik leek even in paniek te raken……..
We moeten even praten, zei hij nu. Ik had eerder willen komen, maar……Ik bleef hem maar aankijken. Eeh………en meer kwam er niet uit.
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
