Mounir was weg en ik stond daar maar. IK voelde een koppijn opkomen en ik liep naar het kastje. Ik pakte een ibuprofen en een glas water. Ya ra bi, wat is dit allemaal………..
Mijn hoofd leek bevroren te zitten. Ik wist even niet meer. Ik wist niet wat ik moest denken. Ik wist niet wat ik nu moest voelen. Ik bleef daar nu maar staan. Younes bleef door mijn hoofd gaan. Maar niet alleen hij, ook mijn vader en mijn moeder Allah y rhama.. Zijn oom Moussa en zelfs die Rachida leek ik nu voor mij te zien…….
Alles en iedereen had met elkaar te maken……. Even twijfelde ik of het ongeluk van mama wel een ongeluk was…. Nee, zei ik nu hard op. Ik was erbij, ik heb papa gezien………… Weer dwaalden mijn gedachten. Naar mijn tijd met Younes in Marokko. Mijn gesprekken met tante Ghalida…….. Ik stond daar maar en bewoog niet…… Ik weet niet eens hoe lang ik daar heb gestaan. Het voelde als of ik voor een televisie stond en mijn gehele leven de afgelopen 4 jaar in slow motion zag.
Gelukkig hoorde ik telefoon gaan en ik leek nu uit mijn trance te zijn gehaald. Ik zag nu dat ik op de bank zat en ik wist niet een hoe ik daar ben gekomen. De telefoon ging weer en ik greep naar het toestel dat op tafel lag. IK zag dat Sihame belde en nam meteen op. Je hebt het vast al gehoord” zei ze. Brahim was niet hier” zei ze….. Is…..is Mohcine dood? Vroeg ik nu stotterend. Ik dacht meteen aan Younes. Ergens hoopte ik dat de man nog in leve was. Het zou alleemaal minder erg zijn……. Nee, hij is overleden Allah Y Rahmoe. Ik was nu meteen stil. “Ik hoorde dat Younes is opgepakt” zie ze. Slecht nieuws verspreidt zich snel……….. Ik zuchtte nu. Het is zo raar” zei ik. Ik weet niet wat ik ervan moet denken. Geloof jij dat hij er iets meet te maken heeft. IK weet het niet” zei ik zuchtend. Mijn gevoel zegt “nee” maar Younes heeft mij vaker verrast” zei ik……… Weet Brahim misschien wat er speelt” zei ik. Ik keek nu even naar de klok en slaakte weer een zucht. “Mounir is nu bijna 2 uur weg en hij heeft niets van zich laten horen. Nee, hoorde ik haar nu zeggen. Misschien moet je Hamid gewoon bellen. Hij heeft veel connecties” zei ze…….. IK was nu even stil………
Ik dacht nu aan het verhaal van Mounir…… Als hij dit nu ook winst, en misschien gelooft dat er met die remmen toch is geknoeid en dat de vader van Mohcine erachter zat, dan Allah y hfad”.
"Meid het is dat nu nog aan het werk ben, anders was ik nu gekomen." Ik weet het” zei ik. IK wacht gewoon even op Mounir". Ik kan nu toch niemand anders bereiken". Zal ik je het nummer van Hamid geven? Vroeg ze nu. Ja graag, zei ik. Laat je mij dan ook weten wat hij gezegd heeft. Zal ik doen” zei ik. ‘
Ik zag nu een appje verschijnen en ik zag dat ze het nummer van Hamid heeft gedeeld. Dat ze hem Hamida noemde was denk ik puur om Brahim.
Ik ga Hamida bellen” zei ik en ik hoorde even lachen. Ik kon nu ook niet lachen al was het mijn sarcastische opmerking. Ik hing op en besloot om direct Hamid te bellen. En nu hopen dat het nummer klopt en dat hij meer te vertellen heeft. Hij nam gelukkig ook meteen op. Salaam Hamid, zei ik. IK ben het Mariam” zei ik weer….. He, hoe is het? Vroeg hij nu. Lang niet gesproken. Elhamdoelilah. Je weet denk ik over bel……. Misschien, zei hij. Ik hoorde dat Younes vastzit en dat Mohcine overleden is…….. Hij zuchtte nu. Er gaan veel geruchten en verspreiden zich heel snel. Ik zit zelf niet meer in die scene maar hier in het café is het gesprek van de dag” zei hij……… Heb je iets gehoord, wat zeggen ze? Vroeg ik met een bonkend hart…..
Wat ik weet is dat Anas opzoek was naar Mohcine. “Zijn broer Yassine heeft zelfs een bedrag uitgeloofd”. “Niemand weet ook waar die Yassine verblijft”. Subhanallah, hij is altijd een soort schaduw van Youssef Allah y Rahmoe geweest. “Echt, Youssef is weg en geen spoor meer van Yassine”….
Yassine is opzoek ook naar zijn broer Karim……Ook deze gast is van de aardbodem. “Ik hoor daar en daar dat deze Karim met zijn vader ergens ondergedoken zijn”. “Het zou mij niets verbazen als je snel hoort dat deze gasten ook dood zijn…………..” Ik weet echt niet veel. Maar ik beloof het, zodra ik iets meer weet, laat ik het je weten. Bedankt Hamid, zei ik. “Houd je goed” zei hij en hing op…. De woorden van Hamid leken mij een verklaring te geven. De antwoorden op mijn vragen leken van zelf te komen. Ik kreeg een gevoel, een heel naar sterk gevoel dat ik al die tijd het antwoord was… Mohcine ging nu door mijn hoofd…….. Mijn eerste gesprek met hem……..Hij kwam daar in het huis van Younes voor zijn broer Youssef….Hij was niet te spreken over en Younes en zijn familie….. Wat zei hij toen?
Mijn gedachten zakten naar dat moment. Dat moment dat hij mij toen aankeek…… Ik zag het weer helder voor mij…… “Ik wist niet eens dat ik gevaar liep” zei toen tegen hem en hij antwoordde letterlijk dit…. JE KENT DEZE FAMILIE NOG NIET, ZIJ GAAN OVER LIJKEN EN NIET ZOMAAR LIJKEN. ‘OVER HUN EIGEN LIJKEN” Hij doelde dan op die oom. Het kan haast niet anders……. Op de bank ging ik zitten en ik probeerde alle info die ik in mij op te nemen en de logica eruit te halen……..
Het leek dat de puzzel voor mij gelegd werd. “Als Anas en Yassine op zoek waren naar Mohcine zou het misschien om dezelfde reden zijn als die van Mohcine.
'Als we er nu vanuit moeten gaan dat het om het ongeluk ging'. Ook hun moeder is in die auto omgekomen. En dat Yassine opzoek is naar Karim dan zou dat stukje ook kloppen. “Misschien weet hij nu ook dat Karim niet zijn broer is……….. Maar die oom zit er achter en Mohcine wist het…….”Hij ging over lijken, over zijn eigen lijken……………”
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
