De volgende dag waren we vroeg op. We zijn na het douchen ook vroeg gaan ontbijten....
Ze had meskiena een IPhone 11 voor mij meegenomen. Het is een oude versie maar ik kon deze nog goed gebruiken. Ze had ook aan een simkaart gedacht. Super, ik kon actie ondernemen.
Ik belde ook met het stadskantoor in Nederland en ik kon met spoed een nieuw paspoort aanvragen. De bank belde ik daarna voor een nieuw pinpas. Ik kon gelukkig wel mijn saldo opvragen en er zat gelukkig nog genoeg op mijn rekening. De huur is dus wel al die tijd afgeschreven en daar was ik wel blij om.....
Het volgende nu was naar huis gaan. Ik keek haar nu aan en ze glimlachte. "Je wilt echt naar je huis gaan" zei ze. Ik moet wel, ik kan nergens heen. Ik vraag de huisbaas om nieuwe sleutels.....
Ik hoorde haar nu wel zuchten. Sihame, er komt niemand mij zoeken. "Ik werd meegenomen puur voor mijn vader". Mijn vader is overleden"" . "Ik ben geen toegevoegde waarde meer".
We pakten onze spullen en reden nu richting huis. Onderweg konden we lekker kletsen en de tijd leek snel te gaan. Toch voelde ik een spanning. Ik wist niet wat mij te wachten stond en wilde er ook niet echt aandenken......
Net voordat we Aalst hadden ingereden belden we de verhuurder op. Hij was gelukkig heel vriendelijk en zou een sleutelmaker op pad sturen. En hij hield zich aan het woord. Binnen 20 minuten stond de goede man al voor mijn studio. De deur stond wonderbaarlijk gewoon dicht. Sterker nog, de deur was op slot..... De man was nog geen 15 minuten bezig en ik had alweer nieuwe sloten op mijn deur. Hij zou een factuur sturen en daarna was hij snel weer weg.......
IK keek nu Sihame aan en zij keek nu naar de deur. De deur stond op en we keken even de hal in...Ben je er klaar voor? Vroeg ze. Ik zag een zachte blik in haar ogen en ik knikte............
We zeiden nu beide Bismillah en we liepen nu heel voorzichtig naar binnen. Het was muisstil in het huis. Niet vreemd, maar het voelde wel vreemd...... We stonden nu in mijn grote woongedeelte en ik verbaasd om mij heen. De schrik raasde door mij heen. Dit...........Dit had ik absoluut niet verwacht. Even sloot ik mijn ogen of dit nu werkelijk is. Ik kneep mijn ogen dicht weer en open. Ik keek nu om mij hen en moest even slikken.....
Sihame keek mij nu vragend aan...... Ik keek weer op mij heen en weer richting mijn bed. IK begreep het niet. Ik keek nu Sihame verward aan. "Het is opgeruimd", zei ik. Zo schoon is het nooit geweest" zei ik nu heel zachtjes.......
Ik weer om mij heen en naar gevoel bekroop mij nu....
"NOU meer pica bello" zei ze lachend. "Jeetje je hebt flink gepoetst voordat je ging"........ Of had je het voor mij gedaan, ik zou toen langskomen" zei ze lachend.........
Nee, dat is hem dus juist." Dit heb ik niet gedaan" zei ik. "De jongen met mijn broer had juist alles overhoopgehaald". "Alles lag overhoop" zei ik en ik keer weer verbaasd om mij heen. Ook mijn bed, heel netjes opgemaakt. Dit was mijn woning niet. Even twijfelde ik of op het juiste adres was........
Nee, al mijn meubels zijn het..... Alles was hygiënisch schoon......... We liepen nu naar mijn kast en die was ook zo netjes gevouwen dat je zou denken dat je in een winkel stond.
Ze keek mij nu aan en ik zag nu ook een bezorgde blik in haar ogen." Je zou bijna denken dat iemand hier woont" zei ze. Ze wees nu naar een stapel enveloppen die op tafel lagen. Ook al mijn post lag keurig op een stapel........
We keken elkaar aan en het is net of ze hetzelfde dachten. We liepen nu beide naar de keuken en keken elkaar weer aan. Ik deed de keukenkast open en inderdaad. De koelkast was gevuld........ Ik keek nu lamgeslagen door de angst die nu door mijn lichaam kroop. Ik probeer even naar adem te happen.
"Dit meen je niet" zei ze nu. Ik hoorde nu ook de schrik in haar stem......
Ik weet niet wat er speelt" zei ik..... IK voelde nu het bloed door mijn aderen sjezen......Ik had dit niet verwacht, dit had ik nooit kunnen bedenken.
Ze pakte de nu random wat dingen uit de koelkast en keek naar de houdbaarheidsdatum...... Dit is niet zo oud is" zei ze....... Ik liep nu naar de broodtrommel. Ik opende deze nu maar er zat niets in... De kast daarnaast opende ik nu.. Ook hier alles schoon en netjes.
Ik zag wat potjes en een zak met ongebakken broodjes.......
We keken nu elkaar weer aan en we wisten beide niet wat we moesten zeggen......... Iemand verblijft hier. Iemand is hier geweest.........Dit kan gewoon niet anders....... Iemand die misschien hier vaker komt. De deur was niet zomaar op slot......... Ze keek nu weer naar zak aardappelen dat in een mand stond.....
Iemand komt hier" zei ze. Iemand is hier geweest en niet lang geleden ook...........
Ik greep nu even naar mijn keel en ik wist gewoon niet wat ik moest denken, laat staan wat ik moest zeggen.
Zou het niet de huismeester zijn? Vroeg ze nu. Ik keek haar aan en schudde met mijn hoofd. Waarom niet? "Die gaat mijn huis poetsen en mijn boodschappen doen" zei ik droog.............
"Je hebt ook gelijk" zei ze...... Nee, iemand ander is hier geweest" zei ik met een zucht...........
En nu? Vroeg ze nu..... NU niets, afwachten, ik heb nieuwe sloten............... Vroeg of laat wordt er geklopt" zei ik en haalde mijn schouders op............
"Je blijft dus hier" zei ze... Ja, het is mijn huis, ik blijf hier........ De huurbaas heeft niets gezegd dat de woning aan iemand is gegeven.........
Ja, anders laat hij de sloten niet vernieuwen..... Precies" zei ik........ Ik blijf hier, vroeg of laat zal ik een sleutel in het slot horen" zei ik en bleef haar nu aankijken.........
We hoorde nu een piepend geluid van een deur dat langzaam leek open te gaan... We keken nu beide geschrokken om We stonden verstijfd.........
"Er is iemand hier" zei ze heel zachtjes... Ze keek mij aan en ik zag haar nu haast trillend haar benen bij elkaar houden.... De angst in haar ogen was onbeschrijfelijk.
Er is iemand hier" herhaalde ze angstig... Ik kon en durfde nu ook niets te zeggen....... Ademhalen was al een opgave....
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
