Daar stonden we dan, om 8 uur op het vliegveld in Casa Blanca. Mijn vlucht was om half 11 en we waren keurig op tijd. Gespannen bleef ik om mij heen kijken. Ik had vervolgens ingecheckt en we zijn even een koffie gaan drinken.
Een uur later was de gate open en ik mijn pad richting het vliegtuig bewandelen. We stonden op en ik eek die opa nog even aan. Bedankt voor alles” zei ik en uit het niets gaf ik hem een knuffel. Ik voelde zijn armen om mij heen en even klopte hij op mijn rug. Ik liet los en keek hem weer aan. De tranen stonden in mijn ogen.
Ik groette nu zijn vrouw en zij keek mij ook heel lief aan. Zorg goed voor jezelf” zei ze en gaf mij nu ook een knuffel. Doha glimlachte en gaf mij een kaart. Hier staan ons nummer op en mijn adres in Nederland. Kom mij een keer opzoeken” zei ze. Ik pakte de kaart en gaf haar nu ook een stevige knuffel. Ik zal je zeker opzoeken en ik zal jullie nooit meer vergeten.
Ik keek hen nu aan en de tranen rolden over mijn wangen. Meid, we spreken elkaar vanavond nog” zei Doha en probeerde nu ook een glimlach op te zetten. Ga snel naar je vliegtuig” hoorde ik de man met een brok in zijn keel zeggen Ik gaf ze nog een keer een knuffel en ik draaide mij meteen om…….
Ik zag dat de mensen nu in de rij stonden en de zenuwen klopten in mijn keel. Ik bleef ook zo staan en ik wilde niet meer om mij heen kijken.
Het werd steeds drukke en ik voelde nu een megaspanning. Alles ging nu door mijn hoofd. Stel dat ik toch niet mag vliegen. Misschien heeft hij iedereen wel omgekocht.
We mochten nu het vliegtuig in en nog voelde ik de stress…… Je moet eens weten hoe opgelucht ik was toen de deuren sloten en we ons voor het opstijgen moesten voorbereiden.
Nog geen drie uur en we vlogen nu over Amsterdam. Het voelde vreemd maar ik was opgelucht. Het landen ging en het uitchecken duurde ook niet lang. Daar stond ik weer op Nederlandse grond. Het was half 2 in de middag. Gelukkig scheen de zon. We zaten nu alweer eind in het voorjaar en het was ook lekker droog.
Ik stond nu naar buiten en even wist ik niet waar ik heen moest. Ik zag dat veel mensen opgehaald worden en ik kreeg nu toch een brok in mijn keel. Al snel nam ik de beslissing om nu tocht richting België te reizen. Ik moest gewoon naar de dansschool. Als ik Emiel niet kon vinden dan zou ik naar de zorginstelling gaan. Misschien dat Sihame aan het werk is………
Ik ging nu richting het treinstation en gelukkig kon ik niet veel later in de trein opstappen. Mijn lange rit ging van start. Ik moest naar Leiden en van Leiden naar Roosendaal. Rond half 6 zou ik in Antwerpen aankomen en dan nog een busreis naar Aalst. Hoe dan ook ik was blij dat ik in ieder geval richting huis ging.
Ik zat net op een stoel en iemand plofte zich voor mij.
Ik keek op en ik zag een jongeman eind twintig tegenover mij zitten. Zeker een Marokkaanse man, dat was niet te missen. Een kort opscheertje en een baard dat keurig getrimd was. Hele donkere ogen die wel zachtaardigheid straalden. Een klein litteken op zijn wenkbrauw en verder lang van postuur.
Ik bleef hem nu even aankijken en ik had niet eens door dat ik meer staarde… “Ik mag toch wel even hier zitten” zei hij en keek mij recht in de ogen aan. Ik schrok nu van die blik en ik moest even slikken…. Ja…tuurlijk” zei ik. “Je hebt niet veel bagage bij je” zei hij en wees naar mijn weekendtas. “Alles wat ik nodig heb” zei ik snel…. Hij ging zitten en ik zag hem weer kijken….
Kom je van het vliegtuig vanuit Casa Blanca? Waarom die vraag? Vroeg ik op een harde toon…..
Sorry, zei hij lachend. “Zo te horen geen goede vakantie achter de rug”….. “Ik zat ook op die vlucht”
Wie zegt dat ik geen geode vakantie achter de rug heb. “Wie zegt überhaupt dat ik met vakantie ben” zei ik op heen harde toon…….
Chill, ik probeerde gewoon een conservatie met je te beginnen….Man man, tegenwoordig kun je niets meer zeggen” zei hij zuchtend….. Ik keek hem nu aan en hij was meteen stil………..
Ik slaakte een diepe zucht en wendde mijn blik naar buiten. De trein was vertrokken en ik sloot mijn ogen. Ik had absoluut geen zin om gezellig met hem te praten…….
“Ik ben trouwens Adil” hoorde ik hem nu zeggen. Ik opende mijn ogen en keek hem weer aan. Ik zag nu een vriendelijke lach op zijn gezicht. Ik ben onderweg naar Antwerpen en jij? Vroeg hij nu…..
Ik keek hem aan en ik moest nu slikken. Ik wist even niet wat ik moest zeggen……. Ik….ik ehh niet” zei ik snel……. Nee niet naar Antwerpen” zei hij nu. Waar moet je dan zijn? Vroeg hij nu. Roosendaal” zei ik.
Er liep nu nog een passagier de coupe in en zij keek nu even om zich heen. Een vrouw van middelbare leeftijd. Ze had een koffertje bij zich. Je kan hier zitten” zei ik en ik schoof nu meteen richting het raam. Oh dank u wel” zei ze en ging meteen zitten. Ik keek nu Adil aan en glimlachte maar. Gelukkig schoof hij niet verder. Misschien was mijn bericht nu duidelijk. Ik had gewoon geen zin om gezellig te kletsen. Ik hoorde nu zijn telefoon overgaan en hij pakte zijn telefoon uit zijn broekzak. Hij keek naar het toestel en weer naar mij. Hij stond nu op en liep praten de coupe uit……..
Hij is gelukkig ook niet meer teruggekomen…… IK wist even niet wat ik had, maar het voelde vreemd. Zou iemand hem gestuurd hebben? Ik schudde snel die gedachte weg………….Nee, ik ga nu echt spoken zien……..
Toch bleef ik aan hem denken……. Ik vertrouwde het ergens niet….Stel hij is met mij meegereisd om gewoon te kijken of ik naar huis ging.. Antwerpen gaat hem niet meer worden. Nee, niet vandaag. Zeker nu niemand weet dat ik in Nederland ben……. Ik zuchtte en moest iets anders bedenken…
De rit naar Roosendaal ging ook weer van alles door mijn hoofd…….. Ik moest een telefoon gaan regelen en ik moest mensen gaan bellen……..
In Roosendaal stapte ik uit en ik keek weer om mij heen. Gewoon om zeker van te zijn dat hij niet de buurt was…… Ik besloot ik om mijn reis nu aan te passen. Ook in de rij voor de kaartjes bleef ik om heen kijken. Ik kocht nu een ticket naar Essen en ik moest nu zeker 20 minuten wachten. Genoeg tijd om even van het station te lopen en weer terug te komen……… Alles, alles en iedereen moest ik nu in de gaten houden………
Ik liep net het station uit en ik zag die Adil staan... Ik slikte nu...... Hij keek mij aan en ik.wis het nu echt heel zeker... Hij volgt mij....
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
