Youssef, ik heb toch nog een vraagje” zei ik…… Mariam, ik heb gezegd wat ik wilde zeggen. De andere vragen zal je aan Younes en Mounir vragen….
Kunnen we eten? Ik keek hem aan en ik merkte meteen dat hij zijn zegje heeft gedaan. De blik in zijn ogen was zacht maar toch iets meer zakelijk. Hij wendde nu zijn blik en zijn handen grepen weer naar zijn telefoon.
Er was een stilte …………. Meer zou den ik ook niet eruit kunnen krijgen. Toch zat ik nog met iets, totaal iets anders……. Iets waar hij alleen het antwoord opheeft….. Ik wilde nu toch graag weten of hij toen ook achter de sms’jes zat.
Youssef, ik wil je wat vragen. "Niet dat het iets uitmaakt of gaat veranderen maar ik wil het gewoon weten om het achter mij te laten". Ik zag in zijn ogen nu weer een vreemde blik. Een blik die mij niet vreemd was. Deze man was altijd moeilijk te peilen... Echt gesprekken hebben we nooit gevoerd, maar zijn blikken zeiden altijd meer dan voldoende. ..
Hij keek mij nu afwachtend aan. “Nou vraag maar raak”, zei hij….
Eeh...sorry... Hij bleef mij aankijken.... Ik vermande en keek hem nu echt in de ogen..
“Toen mijn moeder overleed Allah y rhama, kwam mijn broer daarna met een trouw-kandidaat….
Ik zag meteen de schrik in zijn ogen.... “Ik werd benaderd door whatsappjes en bloemen…” " Ik....ik wist even niet wat ik wilde zeggen... Hij zuchtte nu. Een verraden blik zag ik in zijn ogen…….
“Dat was ik inderdaad. Ik kende je niet maar wel je broer” “We hebben het erover gehad. Het was voor mij ook daarna duidelijk dat wij geen match zijn….. Wat bedoel je daarmee, zag je mij als slecht iemand. Nee, absoluut niet.
“Het was voor mij ook geforceerd en ik had het gevoel dat ik het voor je broer deed”. “Dat was fout en ik stopte toen met benaderen. Ik leerde Houda kennen en zij was mijn match. “Later zag ik ook dat mijn broer interesse had en ik heb daarom nooit iets gezegd”.
Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik niet blij was. Niet om mij, maar je hele levensstijl stond mij niet aan…. “Je bedoelt het dansen” zei ik. Ja onder andere…….. “Ik weet dat het niets over een persoon zegt maar ik keur het nog steeds niet goed. Ik ga je daarop niet veroordelen. Het is niet mijn taak” Je bent lieve meid, en bezit een goed dosis aan intelligentie. Het is aan jou wat je met je leven wilt doen. “Ik kan adviseren maar uiteindelijk jij bent de gene die de keuzes moet maken en jij zal je uiteindelijk ook aan onze schepper moeten verantwoorden…….”
Ik keek hem nu aan en ik was even stil…. Er viel nu een stilte en onze ogen wendden zich naar het bord. Wist Houda dat je in leven was? Vroeg ik nu….. Mariam, dat zijn vragen waar het antwoord voor jou niet nodig is…… Ik was nu ook meteen stil…….. “Ik voelde nu ook meteen een grote afstand tussen ons” “Hij had ook gelijk, die vraag hoefde hij ook niet te beantwoorden”.
Het was nu ook laat. Het was bijna 11 uur en ik wist dat we nog reistijd hadden van……. Even twijfelde ik of ik wel niet hier zou blijven………
Mijn gedachten gingen nu ook weer alle kanten uit. Ik wist even niet wat handig was….. Ik keek naar het totaal en weer naar mijn outfit. Het zou beter om gewoon naar tante Ghalida te gaan………….
Ik keek hem aan en hij glimlachte weer…… Ik ga een lader voor je regelen. Heb je al een besluit kunnen nemen? Ik keek hem nu niet begrijpend aan. Wil je hier overnachten of moet ik je brengen? Brengen graag” zei ik vol overtuiging. Prima, ik ga een lader hier regelen en dan kunnen we gaan. Hij stond op en ik schoof mijn bord weg. Ik had niet veel op maar ik zat nu ook weer vol. Het duurde geen tien minuten en ik zag hem aanlopen. Ik stond nu ook meteen op. Ik zag iets in zijn handen en dat leek verdacht veel op een lader. Ik heb er eentje” zei hij…… Bij de bar kon ik eentje krijgen. In de auto kun je laden” zei hij. Ik ga mijn spullen dan pakken” zei ik. Prima, ik reken even af en dan zie ik je op de parkeerplaats……….
“Het was gelukkig geen lange rit maar we zouden daar toch echt na middernacht arriveren” De reis zou ongeveer een twee uurtjes duren om op plaats van bestemming te komen. “De afstand was iets minder dan 170 km als ik hem mocht geloven”.
Ik kon mijn telefoon laden en mijn ogen vielen dicht……… Ik hoorde hem vaak aan de telefoon praten maar ik stoorde mij er niet aan……… Af en toe voelde ik ook een spanning……Waarschijnlijk wisten mensen pas nu dat hij nog leefde en dit zorgde voor veel telefoontjes……….
Younes en Karima lieten nu mijn gedachten niet los…. Hoe zal dat straks voor hen zijn? Hoe zouden zij reageren………… En Houda, stel dat zij het ook niet wist, ze was toen zwanger……. Ik zuchtte nu en kneep mijn ogen verder dicht….. Ik probeerde nu toch wat te slapen………
Bij Afslag Settat kwamen de herinneringen weer omhoog als paddestoelen uit de grond...…..
De dagen na het overlijden van mama leek ik weer op nieuw te beleven. Die woede, het verdriet en de haat naar mijn vader..... Ik voelde meteen weer een brok in mijn keel. Het gemis leek alleen maar meer.
De tranen stonden weer in mijn ogen en voelde mijn adem weer zwaarder worden. Dit deed altijd nog veel pijn.... De straat was niets veel veranderd. Er waren nog veel mensen op straat. Ik zag nu een aantal auto's geparkeerd staan.
Een groep van mannen stonden daar bij de deur. De banden van de auto kwamen tot stiltand en ik keek Youssef aan. Ik zag nu een vreemde blik in zijn ogen…….. Ik pakte mijn telefoon en mijn tas en ik keek weer naar de menigte...
Hij zette de motor uit en slaakteceen diepe zucht....
Het was druk, rumoerig....
Wat was er aan de hand? Vroeg ik nu. Hij was stil en keek nu ook naar de menigte…… Ik voelde een spanning..... Wat is er aan de hand? Vroeg ik weer.
Blijf kalm, je hoeft niet bang te zijn" zei hij nu. De blik in zijn ogen was niet geruststellend…….. Zijn deze mensen bij tante Ghalida?……..Ze is toch niet…… Ik kon mijn zijn niet eens afmaken... De angst bekroop mij. Ik was bang….bang dat ze dood zou zijn. Ze is op leeftijd, dat weet ik maar…….. Ik keek hem weer angstig aan. Zeg alsjeblieft niet dat…………
Mariam, blijf heel kalm. Het is niet wat je denkt……. Youssef wat is er aan de hand? Siste ik……… Blijf kalm” zei hij………. Ik zag nu Mounir aanlopen. Hij liep op ons af………….
Ik kreeg nu een naar gevoel over mij heen………. De uitdrukking op zijn gezicht was niet veel belovend. Youssef stapte uit……… Mijn ogen vingen zijn blik op en ik zag nu een schuldgevoel in zijn ogen…….. Mounir versnelde zijn stappen en ik zag hem dreigend overkomen. Mijn hart bonkte………. Youssef bleef staan en zette geen stap verder…….. Voordat ik nog iets kon zeggen zag ik Mounir zijn hand in vuist zetten. Mounir liep nu op hem af en haalde met stoot uit. NEEE, Ik stond verstijfd van angst…… Youssef deinsde achteruit en greep naar zijn wang….
Ik keek Mounir geschrokken aan…… KLOOTZAK, WEET JIJ WEL WAT JE MIJ HEBT AANGEDAAN……? NIET ALLEEN JE BROER, MAAR OOK MIJ…………. “MIJN VADER,...KLOOTZAK…’Je was mijn vriend, was ik dit je waard” ‘Klootzak” schreeuwde hij weer in zijn gezicht…….
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
