Bij de eerste hulp ging het gelukjig wel snel.
Er zijn foto's genomen en ik kreeg meer pijnstilling...
Het viel gelukkig mee. Een wond op mijn hoofd die ze nog konden dichtlijmen....
Drie gekneusde ribben en een lichte hersenschudding………
Verder schaafwond bij mijn heup....
Mijn heup iets uit de kom en dat zou de pijn ook verklaren......
Verder verkrampte spieren door de schrik maar ik was er goed vanaf gekomen…..
Toch wilden ze mij nog een nachtje ter observatie houden en ik werd al snel naar dagverpleging gereden.
Door de pijnstilling voelde ik mij nog steeds suf en ik lag nog geen half uur op bed en ik was in slaap gevallen…………
Lekker lag ik niet....
Ik voelen mijn ribben en ik kon geen fijne houding vinden...
Ik hoorde nu de deur opengaan en mijn ogen gingen meteen open.
Het was al donker in de kamer....
Ik weet niet eens hoe lang ik geslapen heb.
Hallo, ik ben Tamara, de verpleegkundige” zei een vrouwelijk stem.
Ze liep nu op mij af en gaf mij een hand.
Mariam, zei ik. Hoe is het? Hoe voel je je?
Spierpijn en hoofdpijn” zei ik. “Heel normaal”. Je bent er goed vanaf gekomen.
Tamara legde mijn telefoon en mijn sleutels op het tafeltje.
"Je blijft vannacht hier en morgen mag je zeer waarschijnlijk naar huis.
Hoe laat is het eigenlijk? Het is bijna kwart voor zeven” zei ze. Je hebt goed zo'n twee uur geslapen.
"Uw partner was hier en uw vriendin zit in de wachtkamer.” Mijn partner” zei ik.
De meneer die met u meegekomen was……..
Hij is nu even weg en hij zou voor je eten meenemen" zei ze…………
“Uw vriendin zit nog in de wachtkamer…..”
Ik zuchtte nu....
We hoorden nu geklop op de deur en we draaiden ons beide om.
Ik zag nu Sihame daar staan.
Mag ik binnenkomen? Vroeg ze nu.
Ja tuurlijk. Maak het niet te laat” zei Tamara. Ik loop straks nog even binnen………
Ik leg twee paracetamolletjes hier" zei ze
Sihame liep op mij af en gaf mij heel voorzichtig een knuffel. Wollah, je hebt ons laten schrikken.
Elhamdoelilah niets gebroken of zo" zei ze...
Younes was de hele tijd hier…….
Hoe is het met……..
Die zoon van Younes, daar gaat het goed mee Elhamdoelilah. Ze liet mij niet eens de zin afmaken....
Die Sabrien ligt ook in het ziekenhuis” zei ze. Is zij ook…..? Vroeg ik geschrokken....
Nee, ze heeft geen aanrijding gehad. Op het moment dat jij aangereden was, viel zij heel ongelukkig" zei ze.....
Ze verstapte zich of zo………..
Ze heeft wel een miskraam gekregen. Ik zag die Marwa hier ook………
Heeft ze een miskraam gekregen? Vroeg ik geschrokken....
Ja erg voor haar...ze was echt aan het huilen....
Ik moest nu meteen aan Mounir denken….
Ik slikte......
Mariam, hoorde ik haar nu zeggen. Heb je nog iets nodig? Vroeg ze nu...
Ik moet zelf wat wat eren...
Zal ik even een pyjama voor je halen en wat toiletspullen?
“Ik begreep dat jij bleef overnachten”. Ja, graag” zei ik………..
"Graag ook mijn oplader” zei ik.
Ik zal met Brahim jouw auto ook naar je huis rijden. Heel fijn, wollah je bent een topper” zei ik……..
"Dan zal ik nu gaan. Ik ben dan rond half 9-9 uur terug” zei ze……..
"Ja echt lief van je” zei ik. Doe niet zo gek, je bent mijn beste vriendin” zei ze…….
Ze gaf mij nu een kus op mijn wang...
Wollah, echt bedankt" ze ik nu...
"En daar zijn we heel blij mee” hoorden we een stem zeggen. We draaiden ons nu om en we zagen Younes in de deuropening staan.
Hij had ook 2 tassen in zijn hand....
