DANCE FOR ME Deel 171

75 2 0
                                        

In mijn gedachten probeerde ik te graven of iemand nog naar boven zou komen behalve mij vader of de oom van Younes.

Nee, zoveel oude Marokkaanse mannen kende ik niet. We hebben ook echt geen contact met de familie.
Ik legde nu het briefje even neer.

Ik weet het niet, zei ik. Ja ik weet het ook niet” zei ze nu…
Ik zuchtte weer.
Laten we het maar voor nu even vergeten” zei ik.
Ik zat nu meer met Younes in mijn hoofd dan met deze onbekende oude man…………..
We hebben verder er ook niet meer overgepraat.
De avond werd gelukkig een meidenavond. Een romantische film werd opgezet en de koekjes, chocolade en chips werden op tafel gelegd.
We praatten over alles en nog wat en het voelde of we beide het onderwerp Younes niet wilden bespreken………
De dagen daarna is Younes ook niet meer langs geweest. Hij belde wel en ik voelde toch een afstand. Ik weet niet of het te maken had met het gesprek tussen mij en Sihame of dat hij het gewoon druk had.

Ik begreep nu wel van hem dat Mounir in Madrid is geland in plaats van Amsterdam. Hij moest toch een tussenstop en hij zou morgen door Younes opgehaald worden.
Mijn broer is donderdag in Madrid geland in plaats van Amsterdam.

Het was vandaag zaterdag en mijn broer zou aankomen. Hij zou vanavond landen en Younes zou hem ophalen.  
Hij is in Spanje geland en zal morgen naar Nederland vliegen….
Younes heb ik een paar keer aan de telefoon had maar hij was heel kortaf. 
Mijn gedachten dwaalden af……..

Hij had het druk met zaken en we zouden volgens hem snel afspreken. Ik had toch een naar gevoel in mijn maag.
Ik wist bijna zeker dat het met gesprek met Sihame te maken had……….
Ik wilde het vragen maar ik durfde het niet.
Ik stond net voor het raam uit te staren en ik zag nu een auto aanrijden.
Het was de auto van Younes.
Ik zag nu ook Mounir uitstappen. De kofferbak ging open en ik liep al richting de deur.
Ik deed de deur open en ik hoorde ze nu al aan de praat.

De stemmen kwamen nu steeds dichtbij en ik deed de deur verder open.
Mounir keek mij aan en zette een grote glimlach op. Hij zette zijn koffertje neer en gaf mij snel een knuffel en liet daarna los...
Hoe is het zusje? Vroeg hij. Elhamdoelilah” zei ik en ik keek nu Mounir aan. Salaam, zei ik maar heel voorzichtig.

Mounir liep door richting de woonkamer maar Younes bleef staan. Kom je binnen? Vroeg ik nu.
Nee, ik moet iemand gaan spreken” zei hij.
Je kan niet naar binnen voor 10 minuten om even koffie te drinken.
Nee, echt niet” zei hij. Ik heb echt haast.

Hij wilde weglopen en ik riep hem na. Younes, wacht even” zei ik. Hij stopte en draaide zich om.
Ik vind je de laatste tijd wat afstandelijk doen. Heeft het met het gesprek met Sihame te maken.
Welk gesprek” zei hij nu en fronste met mijn wenkbrauwen. Ik weet dat je ons gehoord hebt en sindsdien doe je anders” zei ik.
Nee wollah, ik heb het druk. “Je weet zelf hoe ik over kinderen denk” zei hij. Ik hoorde nu de irritatie in zijn stem.
We hoorden nu Mounir roepen en hij was nu stil. “Ik bel je vanavond, we hebben het er nog over” zei hij. Zijn telefoon ging over en ik hij nam op.
“Salah, We moeten nu echt praten, ik wil alles weten.” Nu vandaag” zei hij op een harde toon………..

Hij stopte daarna zijn telefoon weg. Die blik in zijn oven was nu kil…..Zijn pupillen waren pikdonker……..
“We praten later” zei hij. “Ik zit met andere dingen aan mijn hoofd nu”.
Ik bleef hem aankijken. “Het heeft niets met het gesprek van Sihame te maken” herhaalde hij weer en liep weg zonder nog op een reactie van mij te wachten.

Ik zuchtte en liep terug. IK geloofde hem dus echt niet. Het heeft er alles mee te maken. Ik deed de deur dicht en in de hal bleef ik even staan.
Ik wist gewoon zeker dat het gesprek hem dwars zat. Sihame had niet met die kinderen moeten praten. Dat onderwerp zit hem dwars.
Hij heeft toen heel duidelijk aangegeven dat hij geen kinderen wilde in deze rotte wereld.
Waar was hij bang voor? Dat we kinderen samen kregen en dat het dan weer fout gaat en dat hij weer kinderen heeft bij meerdere vrouwen?

Dat hij met mij als met Marwa zal ervaren. Ik begreep het nu even echt niet………
Ik schudde weer met mijn hoofd en slaakte een diepe zucht.
Mounir riep nu weer mijn naam en ik versneld mijn stappen richting de woonkamer.
Waar is Younes? Vroeg hij en keek even langs mij heen.
“Hij is weg, hij kreeg een telefoontje” zei ik.
Salah zeker? Een vreemde blik zak ik nu in zijn ogen.
Ik knikte maar ik wist even niet waarom hij nu zo ernstig keek.
Hij slaakte een diepe zucht. “Hij weet het” zei hij nu.
Wat weet hij? Vroeg ik. Waar praat je over? Vroeg ik en fronste met mijn wenkbrauwen.
Hij had wat dingen aan zijn hoofd” zei ik

“Hij is de afgelopen dagen anders” zei hij. Hij is wat stilletjes. Hij was heel kortaf aan de telefoon” zei hij weer.
Ik slikte nu. Ik ervaarde hetzelfde maar ik wist even niet wat ik moest zeggen.
Ik wist echt niet wat ik nu moest zeggen en keek hem nu alleen aan.

Ik was niet van plan om het gesprek met Sihame nu met Mounir te bespreken…
Luister je nog? Hoorde ik hem nu vragen.
Ja, zei ik.  Wat…wat is er aan de hand?  Wat weet hij?  Vroeg ik nu verward…..
Het leek of wij langs elkaar praatten……..
Younes” zei hij…….
“Hij stelde mii onderweg veel vragen over Abdelkader ben Kadir. “Hij weet dat ik daar ben gegaan” zei hij.
IK had de man in Madrid gesproken” zei hij……
Hield je dat dan verborgen? Sorry, ik kan je even niet volgen zei ik met een zucht……
“Ik heb alleen Salah ingelicht, en ik denk dat hij daarnaartoe is.
Waar heb je het over? Waar praat je over?  Zei ik nu geïrriteerd………
Mariam, Er gaat een oorlog beginnen. Wollah, als het waar is wat ik gehoord heb en Younes is op de hoogte…..Allah Y hfad……..
IK keek hem nu angstig aan. Hij was bloedserieus. Die blik in zijn ogen was te serieus……
W….wat is er aan de hand. Ik voelde nu mijn hartslag vernellen……

“Ik heb de man van Rachida ben Kadir kunnen vinden en ik heb in Madrid dus ook haar broer kunnen speken.
“Het is nu heel helder geworden”. “ Ik weet nu ook precies waarom Youssef zo haatdragend was…..”
Maar die kon zijn emoties nog bedwingen….Younes is te impulsief………….
Mounir, je maakt mij bang” zei ik. Ik kan je niet volgen, maar je maakt mij bang…….
Het heeft met de dood van zijn ouder te maken……
“En om eerlijk te zijn, Hoe ik het zie, is dat de dood van de ouders misschien geen moord is, maar zeker doodslag en ook met opzet……
Wat” zei ik geschrokken……….
Zijn……zijn ouders………….Ik kon mijn zin niet afmaken………
Ja, en ik denk dat hij het nu ook weet……….

Het punt alleen is, er is geen bewijs….behalve verklaringen, maar geen hard bewijs………

behalve verklaringen, maar geen hard bewijs………

Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
Dance for meWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu