Hij schoof met zijn stoel iets dichterbij...
Sihame zag ik steeds in mijn gedachten...
Ik zuchtte weer....
Luister Mariam,
“Het spijt mij echt”. “Ik had niet zo moeten reageren”. “Als ik misschien zo niet had gereageerd dan was misschien het ongeluk niet gebeurd.”
Je ging boos weg....
Nee, zei ik. “Het had niets met ons gesprek te maken”.
Ik heb het verkeerd ingeschat...
Maar elhamdoelilah,
Iedereen heet het overleefd" zei ik slikkend....
Hoe is het met je zoon? Vroeg ik nu.
Ja, behoorlijk geschrokken maar helemaal oké. “Hij huilt nu om zijn step” zei hij en hij zette voorzichtig een glimlach op.
Hij blijft mijn kind, het maakt niet uit wat iedereen zegt.....Dat gaat niet veranderen....
Je hebt hem gered, wist je dat?
Wollah, ik had het anders ...
“Ieder had hetzelfde gedaan”. Nou dat weet ik niet, niet zo vanzelfsprekend ” zei hij……
Zijn echte vader heeft nooit naar hem omgekeken....
Wist je altijd dat Brahim de vader was? Voeg ik nu……
Nee, zei hij.” Ik wist het pas toen ik opgesloten was”…
“ Die weken in de cel, waren tocht ergens goed voor”.
Marwa vertelde mij destijds
dat de vader van de jongens overleden was.
Volgens haar was het Salim ben Jalil...
Omgekomen bij een crash na het uitgaan...
Die familie wilde niets met haar te maken hebben...zexwas notabene getrouwd met mij" zei hij op een harde toon.....
Ik zat nu vast met de broer van de jongen en op dezelfde afdeling....
We zaten te praten en van het ene onderwerp gingen wen naar een ander onderwerp EN UITEINDELIJK bij Marwa beland...
Hij vroeg naar de kinderen en vertelde mij dat zij zijn broer voor zijn overlijden had verteld dat hij de vader was.
Nadat zijn broer dus was overleden, is hij haar gaan opzoeken en toen vertelde ze dat hij niet de vader was maar Brahim. We waren toen al gescheiden...
Ze wilde verder niets met hun te maken hebben...
Ik wist niet of ik het moest geloven en uiteindelijk heeft Youssef het uitgezocht...ze heeft het toegegeven....
“Ze heeft de waarheid toegegeven en Brahim was blijkbaar altijd al op de hoogte”.
Ik kon boos worden, ruzie maken...
"Voor mij zou er niets veranderen"
Alleen dat Brahim zijn kinderen zou opeisen, wat volgens haar nooit zou gebeuren..
De man is inmiddels getrouwd met jouw vriendin...
Ik had haar in het verleden een belofte gedaan en daar zou ik mij ook aanhouden……..
Hoe ze ook was, ze komt uit praktiserend gezin……..
"De jongens weten ook niet beter dan dat ik de vader ben”. Als ze de leeftijd van 10 hebben bereikt zal ik ze ook de waarheid vertellen tenzij Brahim en Marwa besluiten om nu al eerlijk te zijn.
"Het is aan hun". Als hij zijn verantwoordelijkheid niet wil nemen dan is dat tussen hem en Allah. “Ik ben er in ieder geval voor deze kinderen” zei hij…..
Ik heb verder geen kinderen…
Waarom heb je dit nooit verteld? Vroeg ik nu.
"We zijn getrouwd".
Getrouwd " zei hij....
Waarom heb je niet gezegd dat ze niet van jou waren……? Vroeg ik weer....
Ze zijn mijn kinderen" zei hij...
Ik bedoel in biologische zin………
Maakt het uit? Watvis het verschil?
Zeker, dan begreep ik waar je woorden vandaan kwamen....
Oke, Mijn fout misschien”. Ik denk dat jij het serieuze was wat ik ben tegenkomen na mijn scheiding met Marwa….
" Ook gezien ons situatie, totaal niet aan de orde…….."
Hoe bedoel je? Zei ik boos...
"De intentie was niet om verliefd te worden” zei hij.
"Je weet ook dat de situatie anders was…….."
Je gaat dit niet zo snel aan de klok hangen.
Dame we gaan lekker op date, en ik kan geen kinderen krijgen…ieder meid haakt af....
