Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
De woorden van Youssef hebben mijn gevoelens voor Younes doen verstreken....... Ik moest hem loslaten en afstand nemen maar ik voelde nu voor het eerst de liefde voor hem die ik misschien zelf ontkende........ Het ongeluk had alles veranderd....... De pijn die ik op dat moment voelde, was mijn teken.........
We waren op papier misschien niets van elkaar maar ik voelde mij zo met hem verbonden dat ik niet kon en niet wilde loslaten..... Younes had ik inmiddels al meer dan 96 uur niet gezien. Ik telde niet de dagen maar de letterlijk de uren.......... Ik leek gek te worden van bezorgdheid....... Nooit eerder heb ik zo wakker van iemand gelegen.............
Youssef belde dat hij geopereerd was en dat het goed ging met hem, maar meer kreeg ik niet te horen........ Hij moest rusten en niemand mocht hem bezoeken......... Hij belde ook anoniem en zo kon ik hem ook niet terugbellen. Het frustreerde mij zo erg maar ik durfde ook niet naar het ziekenhuis te gaan.
Volgens Sihame zou de familie daar zitten en die tantes en ooms zouden echt niet op mij zitten wachten... Het zou bovendien ook raar zijn, ze zouden dan toch dan weten dat hij meer voor mij betekent en op dit moment zijn we officieel niets van elkaar.......... Sabrien kon ik niet bereiken op het nummer dat ze gaf, dus het gepieker bleef. Alles maalde door mijn hoofd en mijn leven leek even op on hold te staan..........
Het was wachten en hopen.....Nooit is mijn geduld zo getest.............
Vandaag trok ik ook het echt niet meer. Ik moest hem gewoon zien. Ik kon niet wachten op een telefoontje van Youssef dat misschien nooit meer zal komen.......... Ik besloot gewoon te gaan en niemand om advies te vragen...........
Onderweg ging alles weer door mijn hoofd. De dag van het ongeluk kon ik mij nu bijna en detail herinneren........ Het voelde nu ook weer vreemd om de parkeergarage in te rijden.......... Zodra ik uit de auto stapte begon mijn hartslag sneller te kloppen. Ik moest en zou hem zien....... Ik pakte nu mijn tas en slaakte een diepe zucht.......... Het was donder in de garage en ik keek om mij heen, eigenlijk zoekend naar de uitgang........
Ik hoorde stemmen en mijn aandacht werd getrokken. De naam Younes viel en ik stond even stil. Ik zag nu twee mannen in Abaya en deze vielen mij nu op. Ik zag ze nu ook naar mij kijken........ De auto naast hem was grijs van kleur......... Ik moest even goed kijken maar ik herkende de auto......Een Audi.........Dit moest dezelfde auto zijn.......
Ze zagen mij kijken en eentje wendde zijn blik......... Hun conservatie werd haast fluisterend.......... Ze keken mij weer aan en ze stapten weer in de auto........ Ik slikte en ik hoorde nu een auto's de garage binnen rijden en ik versnelde mijn stappen. Buiten was ik bijna buitenadem....... Zonder nog om te kijken liep ik het ziekenhuis en richting de balie....... De vrouw achter de balie kon mij snel te woord staan en wees mij nu naar de juiste afdeling. Ik kreeg een kamernummer en liep nu ook meteen richting de liften............
