Mounir wat moet dit voorstellen? Schreeuwde ik.. Wat is die voor f"cking plaats" schreeuwde ik weer.. Hij keek mij nu boos aan..... Rustig, er is niets aan de hand" zei hij.... Heb je de mensen hier gezien?
Mariam, blijf kalm" zei hij weer..... Ik moet even bellen" zei hij....
Hij pakte nu zijn telefoon en ik hoorde hem aan de telefoon. Ik kon niet echt volgen waar het overging maar we waren op de juiste plaats. Ik zag weer twee vrouwen langs de auto lopen..... Ook zij waren volledig gesluierd.......
Eentje bleef mij nu aankijken...... Haar blik was mij niet onbekend.........Ze praatte nu tegen een ander dame ik herkende nu haar stem. Dat was die vrouw in Turnhout....... Haar blik bleef mij vasthouden. Ook zij keek nu geschrokken. Ik keek nu naar Mounir die het gesprek net afrondde. Stap maar uit" zei hij en haalde de portiers van het slot.... Geen drama" zei hij op een harde doordringende toon...... Je gaat mij niet hier verschut zetten" zei hij weer en stapte daarna uit. Ik stapte uit en mijn blik kruiste die van die dame.....
Wat had dit te betekenen?
Voordat ik nog iets kon zeggen liep een dame op ons af. Deze dame was wonderbaarlijk niet gesluierd. Ik keek nu goed en ze had ook een schort om. Ze begroette mij met de gebruikelijke vier zoenen en stelde zich voor als Naima. Ze was een werkster hier. Ga met haar mee" hoorde ik Mounir zeggen. Ik spreek je zo dadelijk....
Ik keek hem nu twijfelend aan. De angst kroop door mijn lichaam. Mariam, ik ga nergens naartoe, ik spreek je zo.......
Wollah, ik zweer het je, ik ga nergens heen" zei hij weer.......
Ik slaakte nu een diepe zucht en liep met haar naar binnen. Bij de deur draaide ik mij nog om en ik zag hem nu naar een ruimte lopen.
Ik stapte nu naar binnen en ik keek Naima even aan. De voordeur leidde al snel naar een centrale hal waaromheen interne ruimtes waren gerangschikt. Midden in de hal stond een grote wentelrap die door twee verdiepen liep. Het was gewoon prachtig om te zien........
De prachtig hal grote open ruimte waar ik nu stond, was een soort leefruimte..... Een hele grote eettafel en in de hoek twee traditionele zithoeken....
Rechts twee grote glazen deuren. Ik zag daar sedari en dat moest de woonkamer zijn...... We liepen daarna naar nog een deur en daarachter weer een hal met allemaal deuren. We liepen nu een kamer binnen en daar was een groot koningsbed met een megagrote inloopkast/ Er zat ook een badkamer in deze ruimte...........
"Je kan je opfrissen en dan haal ik je zo op" zei ze en keek mij heel lief aan........ Ik ga kijken of je man in zijn kamer is...... Mijn man" zei ik. Jij bent toch Mariam, jij komt toch hier wonen..... Ik zei nu even niets......
"Ik kom zo terug" zei ze weer ...... Ik knikte en ze liep daarna weg...... Ik ben op het bed gaan zitten en keek even voor mij uit. Ik duwde mijn tas weer even en kneep even mijn ogen dicht......
Als ik mijn ogen open en deze richt op de spiegel tegen de wand slaak ik weer een diepe zucht...... Waarom heb ik ook toegestemd? Had ik überhaupt een keus........ Wat moet ik nu doen? Mijn telefoon en mijn paspoort waren bij Mounir............ Weglopen was nu echt geen optie.............
Ik keek weer om mij heen. Het was zo hygiënisch schoon dat ik mijn ogen richtte op de vloer of ik dat ik iets vies had gemaakt.... Nee, maar moest ik hier nu blijven?
Ik heb geen spullen of iets bij mij. Waarom moet ik mij nu opfrissen.... Iedereen is blijkbaar op de hoogte gebracht............. Ik haalde weer diep adem in en uit.................... Ik dacht even aan de dame die gesluierd was. Het moet zij zijn, die stem was overduidelijk......... Waarom is zij hier? Ze was toch in Nederland..........
Alle vragen gingen door mijn hoofd. Alle gedachten gingen ook kriskras door elkaar. Ik wist gewoon niet wat ik moest denken...... IK hoorde weer geklop en ik keek weer om. Naima liep nu naar binnen en glimlachte weer. Hij is hier, hij wil je graag spreken" zei ik. Is mijn broer hier ook? Vroeg ik. De man met wie je bent gekomen? Vroeg ze nu....... Ik denk het wel, de auto staat nog buiten" zei ze nu........
Ik stond op en ik liep haar nu achterna...... In dezelfde hal en aan het eind zag ik haar weer kloppen....... Ik volgde haar braaf maar de zenuwen gierden door mijn lijf.
De spanning knoop mijn maag en ik voelde mij gewoon misselijk worden. Mijn hart bonkte als een gek ik zocht alle kracht om gewoon kalm te blijven........... De deur ging wijd open en ze liet mij naar binnen......... Voordat ik nog iets kon zeggen was zij weg en deed de deur achter haar dicht.
Ik bevond mij nu in een donkere kamer. De gordijnen waren gesloten. Het was klaarlichte dacht en de gordijnen waren dicht........ Ik zag verder in de hoek wel wat licht binnenvallen.......... Er zat nu inderdaad een man in een rolstoel. Als ik het zo kon beoordelen dan was hij kaal........... Ik bleef naar hem kijken en hij keek naar het gordijn....... Niet veel later schoven de gordijnen links en rechts en er kwam weer licht in de kamer......
De man was kaal........ Dat was nu duidelijk. Ik bleef nu naar de man kijken en ik vreemd gevoel over mij heen... HI zei nog geen woord en draaide met de rolstoel in een langzame beweging en bleef even stil Hij hief nu zijn hoofd op en keek mij recht in de ogen aan. ik wist even niet wat ik zag. Mijn ogen gingen wijd open van de schrik.
"Younes" zei ik in shock...........................
Ik.... Ik kwam mijn woorden niet uit. Ik kon alleen naar hem in de rolstoel kijken..........
Ben je verbaasd? Vroeg hij nu op een harde toon....................... Ik kneep u even met mijn ogen dicht....... Zag ik dit nu goed? Ik bleef hem nu alleen aanstaren en mijn mond viel letterlijk open.......
Ik schudde nu met mijn hoofd......... Mijn hart bonkte als een gek........Dit was hij gewoon echt............
M....Mounir...zei dat ik de man niet kende" zei ik nu stotterend................... "Je broer loog, maar dat wist ik" zei hij en deed nu zijn armen over elkaar heen..................... Die blik in zijn ogen drong nu weer diep door mijn ziel heen....... Mijn harstslag voelde ik in mijn keel en de lucht bleef haperen................
Hoe.....Waarom? zei ik.... "IK zei tegen je broer, als ze wist dat ik het ben, dan krijg je haar niet over de grens"..........
Nu keek ik weer naar die rolstoel........... Ik begreep het niet. De verwarring zag hij nu in mijn ogen en keek nu ook naar de rolstoel......... Hij hief weer zijn hoofd en keek mij aan.........
"Een dwarslaesie van het ongeluk overgehouden" zei hij nu en bleef mij nu heel doordringend aankijken.......... "Een dwarslaesie door het ongeluk" zei ik in shock.......
"Ja dame, net voor je deur, gaat er een belletje rinkelen? Ik bleef nu maar geschrokken naar hem kijken.... Ik wist niet meer wat er allemaal door mij heen ging......... Ik wist niet wat ik moest zeggen................
Het ongeluk, dat hij haar op bed lag........ Alles zag ik in een flits weer voor mij............. Mijn hartslag schoot naar het maximale en ik was gewoon in ademnood........ IK greep nu naar mijn hals.........
Ik voelde mij misselijk worden, duizelig en alles om mij heen begon te draaien.......
IK kon niet haast niet meer op mijn benen staan en net op tijd greep ik naar de pijlers van het bed...........
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
