Mariam, mag ik even binnenkomen? Vroeg hij en bleef mij aankijken………
Ik wist dat de dag zou komen dat ik hem weer zou zien. Daar staat hij dan, gisteren nog over hem gehad…… Net of hij het kon ruiken………… Ik bleef hem aankijken, nou het was meer aanstaren.
Kan ik binnenkomen? Vroeg hij weer….. Ik schrok en knipperde even met mijn ogen……. Hem nu spreken? Nee, totaal niet voorbereid……Ik schudde snel met mijn hoofd. Mariam” hoorde ik hem zeggen…. Ik weet dat je het niet vertrouwd en zeker niet na gisteren. Salah…..
Ik hoorde hem nu niet eens meer. Mijn innerlijke gevoel zei mij gewoon dat ik naar zijn onzin niet moest luisteren. Zijn woorden, die van Salah, maar ook die van Adham en Sihame gingen door mijn hoofd. Alle chaotische gedachten flitsten in geen minuut door mijn hoofd en ik had mijn mond opengetrokken en zei met een zakelijke stem “Nee, We hebben elkaar op dit moment niets te zeggen” en ik zette een stap naar achteren. Hoezo, we hebben elkaar niets te zeggen? Vroeg hij nu op een harde toon. Ik zag de glinstering in zijn ogen meteen verdwijnen. “Je bent nog steeds mijn vrouw”. Nee, dat ben ik niet” zei ik snel…… Je was met je vrouw in Marokko, Marwa” zei ik weer op een harde stem…
Mariam, je weet dat we nog getrouwd zijn en ik ben niet hier om je pijn te doen. Ik wil gewoon met je praten en alles even uitleggen…. Wollah, Ik kom alleen met je praten. Ik ben te lang weggebleven. “Ik moest alles op een rijtje zetten”. Het is niet dat ik….. Ik wist nu wat ik had, maar ik wilde dit nu niet. Ik wilde hem niet spreken. NIET NU” schreeuwde ik… Hij schrok van mijn stem en zette nu zelf een stap naar achteren…….. Ik voelde de spanning opkomen. Mijn handen begonnen te trillen en ik probeerde heel kalm te blijven… Ik was niet voorbereid. Ik wist niet wat ik moest zeggen. Hij moest nu weg……. Hij overviel mij…….Mariam, kunnen we even naar binnen? Ik schudde nu Nee met mijn hoofd….. “Regel die scheiding en laat mij met rust” siste ik. “We hebben elkaar echt nu niets te zeggen”…. “We hebben elkaar heel wat te zeggen. “Ten eerste je bent mijn vrouw en andere mannen komen hierbinnen”. Oh, is dat zo……..”Jij weet heel goed wat voor huwelijk we hebben”. Salah zei dat je de scheiding ging regelen. Waarom heb je dat niet geregeld? Misschien ook wel, ik heb niets meer gehoord…. “Salah kan veel zeggen maar zolang jij geen echtscheidingspapieren hebt gezien ben je nog een getrouwde vrouw” zei hij op een harde toon…… Hij wilde nu een stap naar binnen doen en ik hield hem uit een reflex met mijn hand tegen. Hij greep naar mijn hand en bleef mij aankijken. Ik slikte maar hield zijn blik vast. “LAAT MIJN HAND LOS” siste ik..
Hij liet los en Ik wist niet waar ik de oerkracht vandaan had maar ik bleef recht staan en bleef hem aankijken.
Mijn moed overwon het van mijn angst, wat mij zelden overkwam als het hem betreft…. Hij bleef mij ook aankijken. Ik zag weinig emotie in zijn ogen. De manier hoe hij keek, het leek even een machtsstrijd………. Ik wil dat je de scheiding eerst gaat regelen, regel het…….. “Dat gaat niet gebeuren” zei hij……..”We moeten eerst praten”…. Ik keek hem nu verward aan. Salah zei dat je het zou regelen” Dat weet ik, en dat heb ik niet gedaan. Waarom niet? Wat wil je nu van mij? “Ik wil gewoon eerste even praten.” Nu pas” zei ik en deed mijn armen over elkaar heen. “Als Sihame je niet zag, stond je dan hier? “Ik had geen tijd, ik was met andere dingen bezig”. “Ik weet dat ik jou veel moet uitleggen en daarom ben ik hier”…….. Wollah, tijd is mijn vijand…… Ik grinnikte……Ik dacht aan de woorden van Sihame…….Gezellig in het zwembad en mij nu zeggen dat hij gebrek had aan tijd…….. Zijn telefoon ging over en hij greep zoekend naar zijn broek zak. Dit gaf mij een paar tellen tijd en ik zette meteen paar stappen naar achterna.
In een snelheid deed ik de deur voor zijn neus dicht. “Ik heb nu ook geen tijd” schreeuwde ik. Ik bleef nu muisstil achter de deur staan……. Ik verwachte gebonk……..Iets…… Het was even stil. Hij had opgehangen. “Mariam doe even open”…… "Dit gaat om jou en ik. Jij en ik, en het beeld wat jij nu misschien van mij hebt............ Ik bleef stil, muisstil…….. Ik hoorde nu weer zijn telefoon overgaan. "Mariam, ik kom terug". "We gaan eerst praten"…. De telefoon bleef overgaan en hij nam nu op.
“Maat, ik ben onderweg”……Nu, ja ik kom er aan” Wollah, ik ben vandaag pas geland……. Heb je die Sihame nog kunnen spreken? Ik hoorde de stem Sihame en mijn oren spitsten zich............
Safi maat, ik kom eraan".... Ik zuchtte nu en liep naar de woonkamer………Ik wreef nu over mijn gezicht……. Ik bleef even voor mij uitstaren. Ik wist gewoonweg niet wat ik moest denken en laat staan wat ik moest voelen. Hij heeft mij totaal overvallen. Ik was niet voorbereid………. Pfff………… Waarom voelde ik dit zo…… Mijn telefoon ging over en ik zag dat Sihame belde………..
Zijn vraag schoot meteen door mijn hoofd..... Heb je die Sihame kunnen spreken? Ik greep vliegensvlug naar mijn telefoon en ik nam ook meteen op……………..
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
