Ik werd wakker en voelde iets nat op mijn voorhoofd…… De stemmen kwamen weer op de voorgrond. Iemand kneep in mijn hand en ik probeerde mijn ogen te openen.
Mariam, ik ben het Mounir” hoorde ik nu. Zijn stem was nu helder en luid. Ik opende mijn ogen en ik keek recht in zijn ogen.
Ik voelde de hand weer knijpen en ik mijn ogen kruisten die van tante Ghalida….. Elhamdoelilah” zei ze nu….. Ik keek nu weer naar Mounir. Sorry, wollah sorry” zei hij nu…… Papa, zei ik nu.
Hij is beneden, hij wil je niet laten schrikken….. Tante Ghalida stond even op. Ik ga even theezetten voor jullie” zei ze………. Ik volgde haar nu met mijn ogen en mijn ogen bleven even naar het raam kijken. Het was schemerig. Het was al bijna ochtend weer……… Mounir” zei ik slikken. Mijn mond voelde droog aan. Wat speelt er?
Mariam, ik kan het net als jij maar amber bevatten....
"Papa was niet overleden". "De beelden waren niet echt". Alles is bewerkt....te goed... Dit had ik niet verwacht....
Ik.keek hem weer aan en wreef over mijn gezicht....
Ik had hem bijna gedood.....wollah, ik dacht een indringer.... Hij zuchtte nu....
Waarom? Waarom heeft hij dit gedaan? Is de dood nu een spel geworden?
Wollah, dat is precies wat ik zei.... "Mohiem, We hebben gepraat"
"Hij kon niet anders" zei hij. "Hij dacht dat dat het beste manier was om ons te beschermen".
Ik geloif hem en ik begijp het"
Nou ik niet" zei ik boos.. Maiam, Hij heeft veel spijt.
En geloof mij, hij is veranderd. Hoe weet jij dat hij veranderd is?. Je dacht dat hij dood was………. Je had geen contact.
We hebben echt gepraat. "Hij was maanden hier bij tante Ghalida….."
Wat! Zei ik. Ja, en zij zou hem echt niet zomaar hier laten.ik keek hem verontwaardigd aan....
Hij heeft maanden hier ondergedoken.... "Hij gaat jou nog alles uitleggen"
Ik keek hem nu alleen maar aan. Het voelde nog heel onwerkelijk. Ik dacht weer aan de momenten met papa... Ik voelde nu ook een angst. Wa wilde hij nu? Ik wist het even niet… Ik greep naar mijn hals....
Hij keek mij aan en hij wist nu precies wat ik dacht en wat ik voelde....
Mariam, je hoeft echt niet bang van hem te zijn. “Wollah, hij heeft veel spijt van wat hij jou en mij en vooral mama heeft aangedaan”. We kunnen niets meer terugdraaien. Maar hij is hier en is bereid alles te doen om het beter voor ons te maken………… “Hoor hem gewoon even aan. Hij gaat ook echt kapot……….”
Ik zuchtte nu. Ik duwde de laken van mij af en ik ben nu even gaan zitten. Mijn hoofd voelde nog een beetje draaierig en ik greep even naar mijn voorhoofd. Gaat het? Voeg hij nu.
Ja, vandaag is gewoon……… Ik weet het, zei ik. Je hoorde het ook van Youssef………Wis je dat Youssef in leven was? Ja, maar ook niet zo lang geleden. De dag dat ik door het graf liet zoeken en de documenten zocht……
"De ochtend daarna eigenlijk maar ik had altijd mijn vermoeden” zei hij met een zucht…….
Ik probeerde op te staan en Mounir schoot meteen te hulp. Het gaat wel” zei ik en ik slaakte een diepe zucht……. Hij keek mij weer aan en glimlachte…. Weet je Mounir, ik ben niet bang van hem. Ik weet niet waarom, maar ik voel geen angst meer…. "De dood doet mij nu ook niet veel meer". En zeker als mensen ook uit hun graf verschijnen” zei ik sarcastisch.
Hij begon nu te lachen. Ik ben blij dat jij je humor nog hebt………
Mounir, mag ik je wat vragen? Ja tuurlijk” zei hij nu. IK begreep van Youssef dat Younes niet eerlijk naar mij toe is geweest.
Speelt er meer? Vroeg ik nu. IK weet niet waar hij het overheeft…..
Ik weet het niet, zei hij.. Als het om jou zou gaan, dan zou het te maken met Marwa... Ik hoorde haar naam en ik slikte meteen een brok weg....
Volgens mij heeft het te maken met het feit dat Marwa moest onderduiken……..
Ik keek hem nu niet begrijpend aan. Er is iets met die vrouw aan de hand” zei hij. Salah, was ook heel vaag.... Zij werd bedreigd en mishandeld door de oom... Wat, waarom? Ik weet het niet. Dat weet alleen Younes" zei hij met een zucht En Youssef blijkbaar" zei ik nu....
Ik kreeg van Younes geen duidelijk antwoord, maar ik denk dat Younes dat nog aan jou en aan MIJ gaat uitleggen. ZE ZJN JAREN GESCHEIDEN, DAT IS ZEKER... Maar daar begin ik nu ook aan te twijfelen...
WOLLAH, ik bereid mij nu mentaal maar goed voor... Ik sta nu nergens meer versteld van……
Deze gasten ken ik al vanaf mijn jeugd……… Ik slikte nu……
Maroam, dat is nu voor latere zorg... Kom nu eerst even thee gaan drinken. “Tante heeft msemen hen harcha” zei hij droog. Ik bleef nu twijfelend staan…….Waar hij nu ook aan kon denken………
Yallah, we gaan naar beneden” zei hij weer. Hoe laat is het? Vroeg iknu…… “Heel vroeg en niemand van ons heeft geslapen”.
Alleen ik blijkbaar. Nee, je kreeg iets kalmeren van de dokter en hij zei dat je waarschijnlijk een paar uur gaat slapen… Ik knikte nu…………
Traplopen ging vrijwel goed. Ik hoorde mijn tante praten en de stem van Papa was duidelijk.
Ik moest nu toch even slikken. De stoere houding bij het horen van zijn stem was meteen verdwenen…… Bij de deur stond ik even stil. Mounir knipoogde en ik haalde weer diep adem.
Ik liep nu naar binnen en ik heb nog nooit zoveel spanning gevoeld. Mijn ogen kruisten meteen die van mijn vader en hij stond meteen op. Het voelde zo ongemakkelijk.
We stonden nu daar tegenover elkaar en keken elkaar even aan. Een akelige stilte die letterlijk alle emoties riep…………..
Mounir slaakte nu een diep zucht en voordat ik nog iets kon zeggen vloog papa om mijn nek. Hij hield mij zo stevig vast dat ik hem letterlijk hoorde breken. Ik voelde zijn lichaam trillen en zijn tranen voelde ik in mijn nek vallen.
Hij huilde nu zo hard dat ik mij verscheurd voelde. Nooit zo intense pijn gevoeld…… Ik hoorde hem huilen en snakken naar lucht……. Ik begon te shaken van spanning. Ik heb hem nooit zo meegemaakt….
Ik voelde mij misselijk worden en mijn hart scheurde letterlijk in stukken……… De stem van mama hoorde ik in mijn hoofd en de tranen rolden over mijn wangen………….. Ik wilde het alleen maar uitschreeuwen………. Alles leek eruit te komen en ik schreeuwde het uit………..
Deze afbeelding leeft onze inhoudsrichtlijnen niet na. Verwijder de afbeelding of upload een andere om verder te gaan met publiceren.
