"Je broer weet wie ik ben" zei hij en liep daarna weg.......
Ik bleef hem nakijken.ik maakte een vuist met mijn handen en drukte mijn kiezen tegen elkaar aan om te kalmeren...
Wie denkt dat hij dat hij wel is...
Schmata....hmar dat je bent" schreeuwde Mounir..
Ik hoorde Mounir weer schreeuwen en ik draaide mij meteen om.
Ik zag Mounir nu met twee mannen ruziën. Duidelijk over zijn toeren.
Barakken, safi" schreeuwde de man die tussen hen stond..
Tante Ghalida keek mij aan en liep op hen af...
Blij hier, hoorde ik een stem zeggen.
De oom van mijn moeder stond nu naast mij..
Het komt goed' zei hij. Kalm blijven...
Hij wees nu naar mijn broer die nu over zijn gezocht wreef....
Gelukkig stonde nog twee mannen erbij die hem probeerden tot kalmte te brengen.......
Ik keek weer naar mijn oom en hij slaakte een diepe zucht....
Ik keek nu weer naar Oubir .
Wat is er toch aan de hand? Ik zag nu meer mannen naar mijn broer lopen. Ze probeerden hem rustig te krijgen.
De mannen met wie hij overduidelijk ruzie had liepen weg.
De oom van mama liep nu ook die richting op..
Ik slaakte nu een zucht en liep op Mounir af. Ik zag dat hij nu geroepen werd door een vrouw. Een vrouw in Djellaba en een wit hoofddoek.
De vrouw had veel van mama weg.
Bij die gedachte moest ik even weer slikken. Ook zij ging haar stem nu verheffen.
Ik schrok weer. Wat gebeurt er toch?
Ik versnelde nu mijn stappen en liep nu snel op hen af.
Het was net of ze voelde dat ik er aan kwam en ze keek mij kant uit en ze was meteen stil. Ik stopte even en zette een vragende blik naar mijn broer.
Ik zag nu een donkere blik in zijn ogen.
Ik wilde iets tegen haar zeggen maar ik zag haar grinniken. Ik keek nu naar Mounir en hij schudde even met zijn hoofd.........
Is dit hoe jullie met familie omgaan" zei ze.......Ze keek mij aan en liep daarna meteen weg.
Wie is dat? Wat is er aan de hand? Waarom maak je met iedereen ruzie? Vroeg ik op een harde toon.....
Mariam laten we gaan" zei hij.
Ik hoorde de woede nog in zijn stem...
Waarom heb je ruzie?
Ik maak met niemand ruzie. Mensen zoeken mij op" zei hij nu.....
Mounir, wat speelt er? Vroeg ik weer......
Niets, zei hij op een boze toon. Er is wel iets, zeg wat er is" zei ik weer.
"Niets waar jij druk om moet maken".
Nou zo zag het er niet uit" zei ik weer........
Mariam, blijf er buiten" siste hij. "Ga niemand opzoeken" siste hij weer.....
Leg mij dan uit wat er speelt? Vroeg ik op een harde toon.
Wl je het echt weten? Zei hij op een harde toon...
Hwt spuug spuwde uit zijn mond ..
Je krijgt de korte versie.....
Het gaat zoals altijd om erfenis en geld...
Meer kennen ze hier niet....
Ik keek hem nu verward aan...
Mama was vermogend" zei hij nu....
Heel vermogend" zei hij weer. Wat zeg je? Wat bedoel je? Vroeg ik nu........
"Ze hebben je moeder allemaal de deur gewezen toen ze jong was en nu komen ze kijken of er iets te halen valt" zei hij.
"Ze gaan ook helemaal niets krijgen" siste hij. Er is bovendien niets te halen maar deze debielen, begrijpen dat niet.........
Wollah, zieke mensen hier" zei hij. "Geen wonder dat mama afstand heeft genomen" zei hij op een harde toon.....
Ik keek hem nu vragend aan. Ik wist even niet waar hij het overhad. Had mama dan geld? Vroeg ik nu....
Hij zuchtte. Niet meer dat ik weet, maar papa had wel iets op haar naam staan, op jouw en mijn naam. "Ze gaan niets krijgen" zei hij weer.
Ik bleef hem nu aankijken. Ik kon het even niet volgen. Mama leefde nooit in luxe.
Ik wilde meer vragen stellen maar aan zijn houding wilde hij er niets van weten.
