මන් කා එක මග දිගට එන ගමන් කල්පනා කරේ අම්මා ගැන. එයාට මොන වගේ දැනෙන්න ඇත්ද? තමන්ගේ ජීවිතෙ තිබ්බ සතුට වෙන කෙනෙක් වෙනුවෙන් අතඇරලා කැමති නැති බැදීමක හිර වෙලා ඉන්න එක. අනිත් කෙනාගෙනුත් සපෝට් එකක් නැතුව ඒ බැදීම අරන් යන්න බැරි උනාම මොනා හිතෙන්න ඇතිද අම්මට. දරුවෙක් ලැබුනම ඒ දරුව නිසත් තමන්ගෙ ජීවිතෙ වෙනස් වෙන්න ගත්තම. එක අතකට අම්මා හරි ඒත් තෙනූශ අයියා, එයා තනි උන විදිහ. හරියට අම්මා ඒ අන්කල් තනි උන විදිහටම අයියත් තනි උනානෙ. මන් අපෙ අම්මිව දැක්කෙ හරිම කෙයාරින් වෝම් කෙනෙක් විදිහට. මේ අම්මත් ඒ වගේ හැබැයි එයා දරුවෙක්ට දෙන්න ඕනි කෙයා එක දුන්නෙ වෙනස් විදිහට. ගීතා අත්තම්මා අයියව බලාගත්තා, කල්පනී ආන්ටි අයියව බලාගත්තා ඒ උනත් අර අම්මා කෙනෙක්ගෙන් ලැබෙන්න ඕනි සෙනෙහස ලැබුනෙ අඩුවෙන්. ඒ අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම අම්මා කිව්වා වගේම කරේ යුතුකම් ඉටුකරපු එක විතරයි. මට තේරෙන්නෙ නෑ.
" අයියා?"
" ම්හ්.."
" කලු කුමාරයා...?"
" ඉතින්"
" ඇයි එයා ගෙදර එන්නෙ නැත්තෙ?"
තෙනූශ අයියා ඩ්රයිව් කරන එක අස්සෙන් මන් දිහා බැලුවෙ කියවන්න අමාරු මූණකින්. මගෙ කකුල උඩ තිබ්බ එයාගෙ අත නිකන්ම තද උනේ ඇයිද කියන්න මන් දන්නෙ නෑ.
" තාත්තා... ශ්රෙක්ට කැමති නෑ යෙතුනි."
" අහ්...?"
" තාත්තා බල්ලො ඇති කරන එකට කැමති නෑ. මන් ශ්රෙක්ව ඕනි කියපු දවස්වල තාත්තා ඒකට කැමති උනේ නෑ. මන් බල කරපු නිසයි මන්..."
" ඔයා අසනීපෙන් හිටිය නිසාද?"
" ඔ...ඔයා දන්නවද?"
අයියා එක පාර මන් දිහා බැලුවෙ බය වෙලා වගේ. එයා එහෙමම කා එක පාර අයිනෙන් නතර කරේ මන් එයාගෙ අත හිමින් අල්ලද්දි. එයා කා එක නතරකරලා ශීට් එකට බර උනේ හරි මහන්සි පාටක් එක්ක.
" අයියා... මන් මුකුත් හිතන්නෙ නෑ ඔයා මට ඒක ගැන නොකිව්ව එක ගැන. මට අමුත්තක් දැනුන නිසා සිහින අයියගෙන් ඇහුවෙ."
" සිහිනගෙන්...?"
එයා මන් දිහා පුදුමෙන් බැලුවෙ මන් එයාගෙ අත තද කරලා මගෙ අත් දෙකින්ම අල්ලගද්දි.
YOU ARE READING
කණාමැදිරි එළි
Romance" වැස්ස හැමවෙලේම ආවෙ එයාට අයිති වගේම එයා කැමති තැනට." - තෙනූශ මින්දිනු සමරදිවාකර- " මන් හැමවෙලේම ඉන්නෙ මන් අයිති තැන වගේම මන් කැමති තැන." - යෙතුනි සිදස්නා ආරියවංශ-
