ÜVEY KARDEŞ

23

Jason sonunda arabayı boş bir sokakta kenara çekip motoru kapattı.

"Ne oldu sana?" 

Gözlerimi kapattım."Hiç."

"Hiç gibi görünmüyor..Bana ne söylemek istiyordun? Bir şey mi oldu?"

Başımı ona çevirdim.

"Gerçekten merak mı ediyorsun?"

"Evet."dedi kaşlarını çatarak.

Bütün gün sıkıntıyla dolanıp durmuştum ve dolabımda bulduğum not yerine uzun zaman zamandır içimi kemiren tüm siniri kusma arzusuyla "Cassie aptalın teki!" dedim sertçe. "Ve seni hak etmiyor. Bana bok gibi davranıyor ve sen de bunun farkındasın!"

Jason bu beklenmedik hareketim karşısında şaşkınlıkla güldü.

"Komik olan ne?" dedim kaşlarımı çatarak.

Gülüşü yavaşça azalsa da dudaklarının kenarında hala izi kalmıştı.

"Bunu senden duymak.." dedi başını iki yana sallayarak, "beklediğim bir şey değildi."

"Ciddiyim ben!" 

"Biliyorum." 

"Jason, o kız bana durduk yere laf sokuyor, aşağılıyor ve bütün bu hamilelik dedikoduları-"

"Cassie kötü biri değil." diye araya girdi.

"Hayır, çok kötü biri!" diye çıkıştım. "Özellikle de bana karşı!"

"Ne yaptı?" 

''Neler yaptığını ikimiz de biliyoruz.''duraksadım."Onu bırak. Biz sevgili olalım."

Araba aniden garip bir sessizliğe büründü. Jason birkaç saniye hiçbir şey söylemeden yüzüme bakmayı sürdürdü. Sonra başını iki yana sallayarak "Alice."diye derin bir nefes verdi." Bak, buna devam edemeyiz."

"O halde neden hep yanıma gelip beni öpüyorsun?" 

"Çünkü... ben. Bu bir hataydı."

Bir an için ona baktım ve sonra acı bir gülümsemeyle aklıma gelen ilk şeyi söyleyiverdim."Mac en azından durdurmuyor kendini."

"Mac'le aranızda ne var?"

"Cadılar Bayramı partisinde öpüştük." diye yalan attım."Cassie bizi gördü..Ama onu sen sandı. Neredeyse üzerime atlayacaktı. Hah!"Küçük bir kahkaha döküldü dudaklarımdan."Ve evet." dedim umursamaz bir tavırla, "Bana şantaj yaptığını biliyorum."

''Alice, eğer onunla daha fazla-''

Demek gerçekten de beni öpen Jason değildi.

Konuşmasına fırsat vermeden "Ama en azından o bana aşık!" diye sözünü kestim. "Ve aşkının arkasında duruyor." Tanrım, neler diyordum ben ? Şuanda ne dediğimi kesinlikle bilmiyordum ama sanırım tek yapmak istediğim Jason'ın biraz olsun dikkatini çekmekti.

"Ben sanmıştım ki..."

Sesim kırıldı.

"Ben sanmıştım ki..."

"Ne sanmıştın?" 

Gözlerim doldu."Beni sevdiğini sanmıştım..g-gerçekten."

"Alice..."

"Sevgili olmasak bile..." dedim çaresizce. "Lütfen h-hep yanımda kal.. Önemli değil. B-ben sadece seni istiyorum."

"Hayır Alice.."

Bu sözüyle kalbim parçalandı. Yaşadığımız her şeyden sonra karşıma geçip nasıl hiçbir şey yokmuş gibi davranabilirdi ki?

"Bunu sana veremem..biliyorsun."dedi kararlı bir şekilde.