My First Love

Chapter 31💛

" MY FEELINGS FOR YOU "

Andrea's POV

" Ingat ka, mamahalin pa kita habangbuhay. " malambing na sambit niya habang nagpapaalam kaming dalawa sa isa't-isa. Manliligaw ko yan, guys.

Kasalukuyan akong nasa labas ng bahay, papasok na. As usual, hinatid niya ako. I waved at him, pagkatapos ay umalis na siya.

Sa pagpasok ko ng bahay, ngiting-ngiti ako. Abot hanggang probinsya ang ngiti ko, hahahhaha. Ang saya kapag palaging ganito.

" Hala siyaaaa, abot langit ang ngiti. " bungad ni irish. Nakapajama yan at may hawak na baso. Paborito niyang iniinom ung gatas.

" Hinahanap ka ni adrian. " panunukso ko. She just rolled her eyes, at dumiretso sofa para manuod ng TV. 

" Where's camille? " tanong ko habang nagbubukas ng ref. 

" Nasa kwarto niya, nagpapaganda. Tinutulungan siya ni trixy. " sagot niya.

Oo nga pala. Naunang umuwi kanina kasi may gagawing importante. Makapunta nga sa kwarto niya.

*kwarto ni cams*

" Iba din naman talagaaa. " pambungad na sabi ko.

She just smiled at me. Maraming nakakalat na make ups. For sure, simpleng make up lang yan. Ganyan si camille eh, and daming nilalabas na make up, simpleng make up lang naman ang i-aaply sa mukha niya.

" San ba kayong dalawa mamaya? " tanong ko.

" Sa paborito naming restaurant. " sagot niya. 

Hanggang sa makaalis siya'y nanuod lang ako. Nakatingin lang ako. I'm just a proud bestfriend. Nakakatuwa lang dahil nakukuha niya ang mga gusto niya. Well, ever since naman, nakukuha niya lahat. Lahat lahat.

***

Camille's POV

Nandito ako ngayon sa sala, nanunuod ng TV at syempre hinihintay siya. I received a text message from him awhile ago: ' Wait me there. Papunta na ako. ' 

It's 2:05 in the afternoon when I heard a *beep beep* It means, he is there already. Tumayo na ako at lumabas. 

Sa paglabas ko mismo ng gate namin, nandoon siya nakatayo at nakatingin sa mukha kong napakaganda. 

" Ganda mo naman. " puri niya habang nakangiti. I smiled at him. Pinagbuksan niya ako ng pinto. Then, he fastened my seatbelts, magkalapit ang mukha namin, tsaka niya ako hinalikan sa pisngi. Awwwweeeee.

" Bakit ka na late? " tanong ko.

" Nagkausap pa kami nina mommy at daddy. They want to meet you. They want to talk to you. " sagot niya. Napangisi ako. This is what I've been waiting for. I somehow happy, pero syempre kinakabahan rin ako.

" You're going to meet my parents. Please be ready for their never ending questions. " paalala niya. 

This time, napatingin ako sakanya. May lungkot sa mga tingin ko. Iniisip ko lang kung magagawa niya ba akong ipagtanggol kung sakaling pagsalitaan ako ng masama ng mga magulang niya? 

" Kinakabahan ako. I can defend myself, for sure. Pero ang iniisip ko kung paano ko idedeliver ang aking pananalita, at ipo-promote ang kompanya namin. You know, I need to be successful in this matter, dahil baka pagalitan ako ni daddy. " sabi ko na nag-aalala. 

He hold my hand. Hinimas-himas niya iyon. Nagkatinginan kami at nagngitian.

" Don't worry. As long as nandito ako, hinding-hindi ka kakabahan. Nandito ako palagi sa tabi mo. Tsaka hindi pa naman bukas yung pakikipag-usap nila sayo eh. Sa saturday pa. " sambit niya. I nodded.