" DECISION "
Andrea's POV
Nandito ako ngayon sa kwarto, nakaharap sa aking salamin with light, syempre kitang-kita ang mukha ko. Wala, tinitignan ko lang mukha ko. Ang ganda eh. Walang pimples, hindi siya oily, kinis kinis niya. Walang sira. I smiled.
*phone ringing....
I answered it at nakita kong tumatawag si daddy.
" Hello daddy! Good evening, po! " masiglang bati ko.
(Good evening din sa maganda kong anak. Kamusta na?) sigurado akong nakangiti ito ngayon.
" Okay na okay po. It really feels good to be independent. Kayo? Miss na miss ko na kayo ni mommy. " sambit ko habang nakangiti.
(Good to hear. Okay rin kami dito. Miss ka na din namin. Looks like, you're so happy. May nagpapasaya na ba sayo diyan? Meron na bang nanliligaw? Don't hesitate to tell dad. Probably, hindi maiiwasan yon kasi may napakaganda akong anak.) sabi niya sa kabilang linya. Siguro nakangito ito ngayon.
" Napakaganda talaga dad? Di naman. " and then I laugh, ignoring what he said on the last. Si daddy ang palagi kong kakwentuhan. Dahil wala naman akong lovelife nun, childhood ko ang kinukwento ko sakanya. Like childhood crushes, childhood friends, and childhood games.
" Uuwi nga pala ako diyan, dad. May gagawin ako sa aking career. Siguro sa sunday po yung uwi ko. " sabi ko. Narinig kong huminga ng malalim si dad. Parang tumango siya.
(Osige. Tamang-tama, family time. See you, anak. Tell everything to dad when you come home, aryt?) may panunukso sa tono ng boses niya. HAHAHAHAHAHAHAH! Omaygash!
" Don't worry, dad. Sasabihin ko sa inyo pag dumating ako diyan. Hehe. " nakangiti kong sambit na tila ba nahihiya.
(Aasahan namin yan ng mommy mo. Matulog ka na, anak. I love you always.) sabi niya.
" I love you din po. " sabi ko naman. Hinintay kong si daddy ang bumaba ng tawag.
Napangiti ako sa sinabi niya. Gusto niyang malaman kung bakit ako masaya at parang may naiiba sa akin. Daddy, Mommy, I'm inlove.
Kinabukasan, dahil mamayang hapon pa ang klase namin, nag ligpit ako ng aking mga gamit para sa pag-alis ko. Habang abala ako sa pagliligpit, pumasok si camille.
" You sure about this? Ipagpapatuloy mo pa din? I remember what you said na pagdating natin dito, titigilan mo na ang career mo. " sambit ni camille sa malamig na tono. I sigh.
" Yes I will. Susubukan kong kausapin yung nagmamanage sa akin. " sabi ko nalang. Nakita ko rin si Irish na nasa pinto, nakatingin.
" Kapag kasi pinagpatuloy mo to, paano nalang si vincent? Kapag may event na gaganapin at kakailanganin ka, maiiwan mo siya dito. Ngayon nanliligaw, pero paano pag naging kayo na? I'm just worried about the decisions you have to make. " paliwanang ni camille. I look at her. Naisip ko din yon.
" But it's her life, camille. Mahirap bitawan ang isang pangarap na naabot mo na at patuloy mong aabutin. It's her life being a model. " depensa naman ni irish. They shouldn't supposed to argue.
" What my point is, paano si vincent? Papayag ba yon na aalis ka, at maiiwan siya dito? " tanong ni camille habang napapailing.
" They will still talk about it. Hayaan mo sila. " sabi pa ni irish. Napapikit ako. Pinapalito nila lalo ang ulo ko.
" Bakit ba kayo nagsasagutan? Naku naman, dumagdag pa kayo sa pag-iisip ko. I will end my career. Ayos na? Maliwanag na? " pagkaklaro ko at nag thumbs up pa. Napatingin si irish sa aking mga dala.
" Taray. Bagong gucci bag. " papuring sabi niya. Ayan tayo eh, mapapuri eh meron naman siya nito. Tsk. Minsan di ko din maintindihan. I just shook my head.
" Asan ba si trixy? Ba't nandito kayo? Mambwi-bwiset nanaman ba kayo? " sunod sunod na tanong ko. Kumunot naman ang noo ni camille at napahawak sa dibdib at umarte na nagulat.
" Bawal na ba kami dito? Napakasosyal naman ng kwarto mo kung ganon. Nandoon sa gym, nag-e-exercise. Ewan ko ba dun. " sagot ni camille habang umiirap.
" Anyari? Ba't biglang naisipan mag workout? " tanong ko. Nagkibit lamang sila ng balikat.
Depende yan minsan sa mood niya. Kapag naboring dito sa bahay, gagawa yan ng paraan para makapag-libang. Gagala, magsho-shopping, pupuntang park, at magwo-work-out. Taray!
" Sabi niya kanina, hintayin daw natin siya kasi bibili ng pagkain. Pananghalian daw natin. " pahabol ni irish. Napatango ako.
Pagkatapos kong magligpit ng aking dadalhin, pumunta akong terrace para makapag-isip ng maayos. Para sakin, mahalaga ang career ko. This was my life before vincent came into my life. Kung aalis man ako sa pagmomodeling, may babalikan pa din naman ako. Since I was the most famous model, at big break na din, they can't just let go of me. Sa ganda kong to? Naku naku.
Buhay ko ang pagmomodeling. Ito ang naging kasiyahan ko sandaling pinasok ko ang modelong ito. Inisip ko din yung sinabi ni camille. Tama siya, kapag pinagpatuloy ko to, maiiwan ko si vincent dito at syempre malulungkot yon. Kapag may gagawing magazine sa ganitong lugar, kapag may event sa ganitong lugar, syempre di naman pwede na hindi ako kailanganin don, I am the famous model of the town, after all.
Maiiwan at maiiwan ko si vincent. Hindi ko naman kaya yon noh. Ayokong matulad sa iba na nasisira ang pag-iibigan ng dalawang tao dahil lang sa career na gustong gustong ipaglaban. Gustong ipaglaban kasi natatakot na baka wala nang babalikan.
Kahit naman umalis ako sa pagmomodelo, may babalikan pa ako. They can't resist my beauty and my charm.
Huminga ako ng malalim. Tumayo na ako at bumaba na. Sakto dahil nakahanda na ang pagkain. Habang kumakain ay nagkukwentuhan lamang kaming apat.Hindi mawawala doon yung biglaang pag workout ni trixy.
" Why did you suddenly think about exercising? " tanong ko habang nakakunot ang noo.
" Well, I notice that I eat too much food, so why not have some workout? Inaya din naman ako ni ryan eh. So, ayon. " sagot niya.
Napansin ko na ang kanin niya'y kaunti lang kumpara sa mga previous niyang kinakain. So seryoso talaga siya sa pagpapapayat. Well, it's her choice.
Thursday ngayon at ngayon ko ding balak sabihin kay zion na aalis ako sa Monday papuntang syudad. Dapat niyang malaman kasi baka magtaka yon.
*School*
Naglalakad kami sa hallway ng makasalubong namin sina Zion, Adrian, Ryan, at Aeron. May iba pa silang kasama pero hindi ko na kilala ang mga iyon. Malayo pa lang ay nagnginitian na kami ni zion. Ayiieee.
" Anong oras uwian niyo mamaya? " tanong niya agad nang makalapit siya.
" 4:00 ng hapon. " simpleng sagot ko.
" Sige, susunduin kita. " nakangiti niyang sambit.
" Sige, tsaka may sasabihin rin ako mamaya sayo. " ngumiti rin ako. Akmang aalis na ako kasi hinihintay na pala ako nila camille.
" Sandali, kiss ko? " nanlalambing niyang sabi sabay turo sa pisngi niya. Yung mukha ko naman hindi maipinta. Ramdam kong nag-iinit ang aking pisngi. Shet!
Lumapit ako sakanya at ginawa ang palagi kong ginagawa sa pisngi niya. Tsaka ako ngumiti ng bahagya sakanya. Kinikilig ako, bwiset!
Ayon, ako nanaman ang nakita ng mga kaibigan at pinagpyestahan nanaman ako. Kilig na kilig hanggang sa makarating kami sa classroom. OA.
Himala naman sa akin ngayon dahil nakinig ako sa dinidiscuss ng teachers namin. May nag-report kasi sa gitna eh. Ang sabi ni teacher, kelangan makinig. Okay.
Hinintay ko nalang na mag ring ang bell. Dahil excited ako na makita si zion. Nasabi sa akin ng tatlo na may date daw sila. Papatalo ba ako? hahahhah
***
BINABASA MO ANG
My First Love
DragosteThere was a girl who named Andrea De Los Reyes. 17 years old. She is a famous model in town. Naging modelo siya dahil yun ang gusto niya. Maganda, matalino, mapagmahal, maunawain, matulungin, at maganda ulit. Mabait sya kung mabait ka. Maldita, masu...
