35 (Zawgyi)

6.6K 130 4
                                        

❀သခင္ၾကင္လွ်င္ ပန္ေတာ္မူ❀  အခန္း (၃၅)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"ငါ့ကို ဘာကိစၥနဲ႔ လာေတြ႕တာလဲ သခင္"

အရင္ကထက္ ပိန္ခ်ံဳးကာ ပင္ပန္းေနပုံရသည့္ ကိုေဝမႉးကို သူ အၾကည့္လႊဲလိုက္၏။

"သစၥာေဖာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဘယ္လိုအေျခအေန႐ွိလဲ လာၾကည့္တာ"

သူ႕စကားေၾကာင့္ ေဝမႉးက မ်က္ႏွာပ်က္သြား၏။ သူလည္း လာမေတြ႕ခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့လည္း အရင္ကသံေယာဇဥ္႐ွိခဲ့တာေရာ၊ အေဖတူအေမကြဲညီအစ္ကိုေတာ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔တင္ လာေတြ႕ခဲ့တာျဖစ္သည္။

"မင္းကိုအဲ့တုန္းကလုပ္ခဲ့ရတဲ့အတြက္ ငါ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ငါလုပ္ခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းက ေအာက္တန္းက်တယ္ဆိုရင္ေတာင္ ငါေနာင္တမရဘူး သခင္"

အခုခ်ိန္ထိကို ေတာင္းပန္စကားတစ္ခြန္းမေျပာသည့္ ေဝမႉးေၾကာင့္ သူတစ္ခ်က္မဲ့လိုက္၏။

"မေတာင္းပန္ခ်င္ရင္ေတာင္ ေက်းဇူးမကန္းသင့္ဘူး မဟုတ္လား"

"ဘာကိုလဲ..ငါ မင္းဆီက ရခဲ့တာေတြ အကုန္က ငါမင္းဆီမွာ အလုပ္လုပ္တဲ့အတြက္ ထိုက္သင့္တဲ့ အဖိုးအခကို ငါရခဲ့တာေလ။ မင္းကို လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကလည္း ငါလုပ္သင့္တယ္ထင္လို႔။ သားခ်င္းအတူတူေတာင္ ငါက ေဘာင္မဝင္တဲ့ ေကာင္ျဖစ္ေနၿပီး မင္းကိုၾကအကုန္ေျမႇာက္စားေနၾကတာကို နာၾကည္းလို႔"

"ငါ့ကို ေျမႇာက္စားထားတာမလို႔ ၾကည့္မရေအာင္ ငါ့ကိုေျမႇာက္စားထားတာက ငါ့အေဖဟုတ္လို႔လား၊ ငါ့အေမနဲ႔ ငါ့အဘြားကပဲ ငါလိုသမွ်ကို ျဖည့္စည္းေပးခဲ့တာ။ အေဖဆိုတာက ငါ့အတြက္ နာမ္စားသပ္သပ္ပဲ႐ွိခဲ့တာ။ ငါလူမွန္းသိတတ္စထဲက မ႐ွိေတာ့တဲ့ အေဖေၾကာင့္ ငါက ဘာလို႔ ေနရင္းထိုင္ရင္းနဲ႔ မင္းမုန္းတာကိုခံရမွာလဲ။ ေအး အဲ့ဒါကိုမွ မင္းက နာၾကည္းေသးတယ္ ထင္လည္း အဲ့ေနရာမွာတင္ လဲေသလိုက္။ ငါကေတာ့ ငါ့ဘက္က လုပ္သင့္တယ္ထင္လို႔ မင္းကို ေစာေစာထြက္လို႔ရေအာင္ လုပ္ေပးခဲ့ၿပီးၿပီ"

လက္႐ုံးေျပာသည္မ်ားကို နားေထာင္ၿပီး အံ့ဩသြားသည့္ ေဝမႉးမ်က္ႏွာကို ဆက္မၾကည့္ခ်င္ေတာ့။ ကိုယ္ဘက္က လုပ္ေပးသင့္တယ္လို႔ ခံယူမိလို႔ မာမီမသိေအာင္ တစ္ဖက္လွည့္နဲ႔ လုပ္ေပးခဲ့တာပါပဲ။ သိပ္ေတာ့ ေစတနာ႐ွိလြန္းလို႔ေတာ့မဟုတ္။ သူ႕အေမတစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ့တာမလို႔ ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္နဲ႔ လုပ္ေပးခဲ့တာပါပဲ။

သခင်ကြင်လျှင် ပန်တော်မူ (𝑪𝒐𝒎𝒑𝒍𝒆𝒕𝒆)Tempat cerita menjadi hidup. Temukan sekarang