သခင္ၾကင္လွ်င္ ပန္ေတာ္မူ❀ အခန္း (၂)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"က်ဳပ္ကို မသိရေအာင္ ခင္ဗ်ား ဘယ္ရာစုမွာ သြားေသေနလို႔လဲ"
"ဘာ"
"သခင္၊ ေခါင္ရန္းေလး"
မာမာထန္ထန္ႏွင့္အထက္စီးဆန္လွေသာ စကားေၾကာင့္ ေခါင္ရန္း မ်က္ႏွာေလးပင္ ရဲလာသည္အထိ ေဒါသထြက္ကာ ေျပာဖို႔ျပင္လိုက္ေပမဲ့လည္း အေပၚထပ္ကေန အသံျပဳရင္းဆင္းလာသည့္ ႀကီးႀကီးျမတ္ေၾကာင့္ ေဒါသကိုေလ်ာ့ခ်လိုက္ရသည္။
"သခင္ စကားကိုဘယ္လိုေတြေျပာေနတာလဲ၊ ႀကီးႀကီးမႀကိဳက္ဘူးေနာ္"
သူ႕ကိုဟန္႔လိုက္သည့္ ႀကီးႀကီးစကားေၾကာင့္ လက္႐ုံးပိုလို႔ပင္ မေက်နပ္စြာႏွင့္ ထိုကေလးလူႀကီးကို ဘုၾကည့္ၾကည့္ၾကည့္လိုက္၏။ ထိုလူကလည္း သူ႕နည္းတူပင္။
"မင္း လာရင္းကိစၥၿပီးၿပီ မဟုတ္လား၊ ျပန္ေတာ့ သခင္"
ဆူပူသည့္အျပင္ သူတစ္ပါးေ႐ွ႕မွာပင္ သူ႕ကိုႏွင္ထုတ္လိုက္သည့္ ႀကီးႀကီးေၾကာင့္ လက္႐ုံးဆူပုတ္ကာ အထြန္႔တက္ခ်င္ေပမဲ့လည္း ကိုယ့္အေဒၚအေၾကာင္းသိသည္မို႔
"ညက်ရင္ ဆက္ဆက္လာခဲ့ေနာ္ ႀကီးႀကီး"
"ေအး ျပန္ေတာ့၊ သား ေခါင္ရန္းေလး အိမ္ထဲဝင္ေလ"
သူ႕ကိုက်ေတာ့ မာမာထန္ထန္နဲ႔ေျပာကာ ဟိုကေလးလူႀကီးကိုေတာ့ခ်က္ခ်င္း ညင္ညင္သာသာနဲ႔မို႔ လက္႐ုံးပိုစိတ္တိုကာ ထိုင္ေနရာက ထလိုက္၏။ အိမ္ထဲက ထြက္ကာနီး တံခါးဝတြင္ ရပ္ေနဆဲ ထိုလူေၾကာင့္ တပ္ထားသည့္ ေနကာ မ်က္မွန္ကိုခြၽတ္လိုက္ကာ ေသခ်ာစိုက္ၾကည့္လိုက္၏။
ပါးစပ္က ထုတ္မေျပာေသာ္လည္း အၾကည့္ေတြက အားၿပိဳင္ေနၾကသည္။ ဒါကို သိသည့္ ႀကီးႀကီးကပဲ သူ႕ကိုယ္ႀကီးကို တြန္းလႊတ္ကာ
"သြားပါ သခင္ရယ္၊ ညက်ရင္ ႀကီးႀကီးဆက္ဆက္လာခဲ့ပါမယ္။ သြားေတာ့"
ေပေစာင္းေစာင္းျဖင့္ ဖုန္းဆက္ရင္း ထြက္သြားသည့္ တူေတာ္ေမာင္ကိုၾကည့္ကာ ေဒၚျမတ္ေကသီ သက္ျပင္းခ်လိုက္ရင္း ေဒါသအ႐ွိန္မေသေသးသည့္ ေ႐ွ႕က ေခါင္ရန္းေလးလက္ကိုဆြဲကာ အိမ္ထဲကိုေခၚလာလိုက္သည္။
YOU ARE READING
သခင်ကြင်လျှင် ပန်တော်မူ (𝑪𝒐𝒎𝒑𝒍𝒆𝒕𝒆)
Romanceမြွေက သွေးအေး သတ္တဝါလို့ပြောရင် ခင်ဗျားပုံပြပြီးငြင်းခဲ့ရဦးမယ်။ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ချစ်သူအပေါ် သွေးအေးချက်က လက်လန်တယ် (Normal ကနေ Version ပြောင်း၊ အခန်းသစ်ထပ်ထည့်ပြီးရေးထားတာမလို့ အဆင်ပြေမှဖတ်ပေးပါနော်)
