HER SECRET

CHAPTER 68

𝐋𝐨𝐧𝐠𝐞𝐬𝐭, 𝐒𝐰𝐞𝐞𝐭𝐞𝐬𝐭, 𝐃𝐞𝐞𝐩𝐞𝐬𝐭

TYRONE'S POV

Binigla ko ang pagbukas ng pinto ng room namin dito sa hotel pero wala akong nakitang Dandere sa loob. Sa may kama, upuan sa lamesa, sofa o kahit sa banyo ay wala.

She's not here.

Where is she?

Lalabas na sana ako ng makita ko ang isang kwintas na basta lang tinapon sa kama. I went closer and took the necklace. This is what I gave him for Christmas to her. Bakit nandito 'to? Suot suot niya pa 'to nung magising kami kanina.

It means, pumunta pa siya dito sa kwarto just to remove the necklace I gave her

Napaluha nalang ako sa naisip. She is really angry with me.

Agad kong nilagay ang kwintas sa bulsa ko at dinampot ko ang wallet sa loob ng cabinet. Aalis ako dito sa Hideaways. Kanina ko pa siya hinahanap dito pero hindi ko siya makita kahit saan. Kahit doon sa dalampasigan kung saan kami pumwesto kahapon ay hindi ko siya nakita.

I don't know where she is now. I couldn't think of any place she would go. But I remember something she told me before we came here. Dalawang lugar lang naman ang binanggit niya dito sa Princeville. Ang Hideaways Beach and Hanalei Bay.

Pumara ako ng taxi pagkalabas ng hotel. The taxi stopped and opened the window for me.

"Where are you, Sir?" driver asked.

"In Hanalei Bay. Can I?" I will ask. It's a bit far from here.

"Yes, you can. Get in." He said that's why I opened the car door and got in. Umabot din ng oras ng makarating ako sa Hanalei Bay.

Bumaba ako sa taxi na walang kagana gana. Hindi talaga ako sigurado sa pinuntahan kong ito pero nararamdaman kong narito siya. Mas gusto niya talaga dito kaysa sa Hideaways kaya napapaisip akong baka nga narito siya.

At sana nga nandito siya.

Promise. I will sorry to her. And I will make her feel better.

Kasalanan ko kung bakit hindi ko siya makita ngayon. Ayokong may hinanakit ang taong pinakamamahal ko sa akin.

Nasasaktan rin ako.

Naglakad ako na hindi pinapansin ang mga taong nadadaanan ko. Gumagabi na pala ngayon. Pero medyo maliwanag pa naman ang paligid.

I immediately went to the front desk of the small hotel here and asked if Airah Alvarez had booked a room but the woman in front of me said no.

"Okay. Thanks."

Walang gana kong sabi. Umalis ako doon at naglakad lakad. Nagbabakasakaling makita ko siya o makasalubong sa daan.

"Do you want coconut juice, Sir?"

Napahinto ako ng may humarang na lalaki sa dadaanan ko at ipinakita ang coconut juice na hawak niya sa akin..

"No."

"Sir. This is good. He will remove the sadness and problems you are facing through right now."

Lakas naman mang bola nito.

Inilingan ko siya. "Next time." I said and left him.

Dumiretso lang ako sa paglalakad. Gumagabi na para mag tinda siya ng coconut juice. Kahit hindi ko nahawakan ang dala niya alam kong malamig yun.