" مرگ...راه نجاتی که وقتی به ته خط رسیدیم سراغش میرویم.
راهی که همیشه جایگاهش امن است و هیچکس توانایی غارتش را ندارد.
امیلی همیشه به این فکر میکرد که بهترین زمان برای مرگ همان وقتیست که با تمام وجود خواستنش را حس کنی.
وقتی که به حد اعلای عذاب کشیدن رسیدی و مرگ بهترین راه برای خلاصی توست...آنجا که با آغوش باز به سراغ مرگ میروی و از تسکین عذابت شاد میشوی...
اما چیزی که همیشه سد راه امیلی قرار میگرفت، روبهرو شدن با خودش بود.
اگر خودکشی میکرد میتوانست قبول کند انقدر تحملش کم بود؟
با این تفکرات رقت انگیز نسبت به خودش چه میکرد؟
اگر دنیای بعد از مرگی وجود داشت...میتوانست در چشمان خانوادهاش بنگرد و بگوید به راحتی تسلیم شدم؟
_ نباید پیشقدم باشی...مرگ باید تورا انتخاب کند. نمیتوانی خودت را ناخوانده در آغوشش بیندازی...توقع بیجاییست امیلی...انتظار همه چیز را زیبا میکند حتی مرگ...شاید دلیل صبور بودن خودش هم همین است...میخواهد همه را قدردان کند و لذت آمدنش را چند برابر..."
بدون اینکه به چیزی فکر کنه صفحهی بعدی رو ورق زد تا به نوشتنش ادامه بده اما با دیدن اینکه دیگه عمر دفترش تموم شده اخمی کرد.
سرشو روی میز گذاشت و چند ثانیه به مچ دستش استراحت داد...چاره ای نبود. باید از سارا کمک میگرفت و یه چیز جدید برای نوشتن پیدا میکرد.
همینکه سرشو بالا آورد تا صداش بزنه تقه ای به در خورد و برادرش با قدمای آروم سمتش اومد.
ویلیام دفتر جدیدی که براش گرفته بود همراه یه فنجون قهوه روی میزش گذاشت و منتظر بهش خیره شد.
توی تاریکی لبخندی زد و عینکشو تکون داد: کی برگشتی؟
_ همین الان...و خوشحالم هدیهی کوچیکم قراره بدردت بخوره.
با لحن آرومی گفت و روی تختش نشست...میخواست باهاش حرف بزنه ولی میترسید بازم باعث ناراحتیش بشه.
_ میگن خواهر و برادرا هرچی اوضاعشون داغون تر باشه رابطهی سالم تری دارن...پس شروع کن و سرم غر بزن.
لوئیس همونطور که با سرعت دستشو روی کاغذ تکون میداد گفت و ویلیام آهی کشید: هیچوقت شبیه بقیه نبودیم.
_ پس به روش خودت انجامش بده...مثل همیشه.
لبخند تلخی زد و روی تخت دراز کشید.همونطور که به سقف خیره شده بود گفت : خیلی چیزا هست که میتونی، و باید امتحان کنی.
_ میدونی نقطهی قوتم چیه؟
ویلچرشو حرکت داد و سیگارشو روشن کرد : تصورات.
VOUS LISEZ
Lunatic Blonde
Fanfictionبه دنبال انتقامی که تنها دلیل زنده موندنش بود و بهش امید میداد. و مزاحمی که مجبور به تحملش بود. شاید یه روزی از شرش خلاص میشد...ولی نه به این راحتی! قسمتی از متن : " اینکه یه قاتل انقدر بهم نزدیک شده باشه؟...آره...هیجان انگیزه...یه مجرم با هوشی مثل...
