Dragon's Blade [ Season-2 ]

DB-31

" ဘတ်ဟျွန်း.... "

ရင်းနှီးသော ခေါ်သံကြောင့် ဘတ်ဟျွန်း လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးပြသည်။ မင်ဆော့သည် တောင်ပေါ်၌ ပေါက်ရောက်များသော ဘယ်ရီသီးတို့အား ခူးယူး ပေးခဲ့ပုံရသည်။

" ကျွန်တော့်ကို ဒီလိုမခေါ်တာ ကြာပြီပဲနော်.. "

" အင်း။ ဒီလိုခေါ်လို့တောင် ရပါ့မလား စဉ်းစားနေတာ။ မနက်စာ စွပ်ပြုတ်စားပြီး လေတွေအန်တယ်ဆိုလို့ ခံတွင်းကောင်းအောင် ဘယ်ရီသီးလေးတွေ စားကြည့်။ စတော်ဘယ်ရီတွေပါ ရလာတယ်"

" စားကောင်းမဲ့ပုံပဲ... "

မဲပြာပြာအဆင်းရှိ ဘယ်ရီသီးလုံးလုံးအား ခံတွင်းထဲ ထည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ချဉ်ဖန်ဖန်အရသာက လုံးဝ သူ့အကြိုက်ပင်။ နေ့စဉ်စားနေရသည့် အီလည်လည် အရသာပြည့် အစားစာတွေ စားရသည်မှာ ရင်ပြည့်ဖွယ်။ ယခုလို အချဉ်အရသာကတော့ မဆိုးဘူးဟု ပြောရမည်။

မင်ဆော့သည် ဘတ်ဟျွန်း၏ ရှေ့တည့်တည့်မှ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်နေရာယူလေသည်။ စတော်ဘယ်ရီသီးအား ကိုင်မြှောက်လျက် ချိုတယ်အစ်ကို ဟု ပြောလာသော ညီဖြစ်သူအား ပြုံး၍ ခေါင်းညိမ့်ပြမိသည်။ ရှင်းစန်းယွဲ့တောင်တန်းကို ရောက်သည်မှာ သုံးရက်ပြီးလို့ လေးရက်မြောက်ပင် ရှိနေသည်။

္က
ဘတ်ဟျွန်းသည် ညလယ်တစ်ရေးနိုးလာလျင် ယခင်အတိုင်း အိပ်လို့မရနေဆဲ ဖြစ်သည်။ စားသောက်ပြီးချိန်နှင့် မစားခင် အချိန်တို့၌ အန်ချင်သည့် လက္ခဏာတို့နှင့် ဖြစ်တက်သည်။

" ညစာမစားခင် လမ်းလျောက်ကြမလား... နေဝင်ချိန်က တော်တော်လေးလှတယ်.. ပန်းတွေလည်း ပွင့်နေတော့  ရှုခင်းကြည့်ရတာပေါ့ "

" အင်း လျောက်ကြမယ်လေ "

ရောက်စ တစ်ရက်နှစ်ရက်သာ သူအပြင်ထွက်လည် ဖြစ်သည်။ သာယာလှသော တောင်ပေါ် ယာခင်းတွေကြောင့် တစ်မေ့တစ်မော ငေးကြည့်ရသည်ကို နှစ်ခြိုက်ရသလို တောတောင်၏ အနှစ်သာရအရ လွမ်းဆွေးမှုကိုလည်း ပိုတိုးစေသည်ကြောင့် မထွက်ရဲတော့ပေ။

လေးရက်မြောက်တဲ့ အထိ သူ့ရှိရာဆီသို့ နန်းတော်မှ ပါးလာသော စာဟူ၍ မရှိ။ နှုတ်မဆက် အကြောင်းမကြားပဲ ထွက်ခွာလာရတာကို နည်းနည်းလေးမှ အရေးတယူ မရှိလေဘူးလား... ၊ သူလွန်သွားလေခဲ့သလား..။