Dragon's Blade [ Season-2 ]

DB-30

တစ်ရွေ့ရွေ့ မြောပါသွားနေသော ကျောအခင်း ...

မည်သည့်နေရာတွင်လည်း အတိအကျ မသိနိုင်အောင် မှောင်မိုက်နေသလို .....

အမြင်လွှာတို့အား အားယူဖွင့်ကြည့်မိသောအခါ တရွေ့ရွေ့ သွားနေသည်ကိုသာ သတိပြုမိသည်။ မှောင်မဲနေသော အပေါ်ယံကောင်းကင်.. ကောင်းကင်ကြီးတောင် ဟုတ်ရဲ့လား အတပ်မသိ။ ရေပြင်ပေါ် ရေစက်ကလေးများ တစ်တောက်တောက်ကျသံကလည်း စည်းချက် ညီညီ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

သူသည် နူးညံ့သည့် အခင်းတစ်ခု၊ သို့မဟုတ် ရေပြင်ပေါ်၌  မြောပါနေသော အခင်းတစ်ခု၌ ကျောချ လဲလျောင်းနေပုံရသည်။ လှုပ်ရှားလို့မရအောင် ကပ်နေသည့် လက်တစ်ဖက်အား လှုပ်ရှားမိသောအခါ ကျောအခင်းကို ကျော်လွန်၍ အေးစက်သော ရေပြင်ကို ထိစေတော့သည်။

သင်းပျံ့ပျံ့ ရနံ့မွှေးတစ်ခု ရရှိချိန် ရေအရှိန်နဲ့ မြောပါနေသော အခင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ထိမိကာ ရပ်တန့်သွားလေပြီ။ ခေါင်းလှည့်ကာ ကြည့်မိတော့ ဖြူလွလွ ကြာပန်းပွင့်ကြီးသည် မှောင်မိုက်နေသော နေရာ၌ လမင်းကြီးပမာ။

ကြာပန်းရုံနှင့် တိုက်မိကာ ငြိမ်သက်သွားသော အခင်းသည် ထိုရေလယ်၌ပင် တန့်နေ၏။ ဝိုးတဝါး အမြင်အာရုံကြားကနေ ကြီးမားသော ကြာပန်းဖြူဖြူတို့ကို မြင်နေရ၏။

ထိုကြာပန်းဖြူဖြူကြားမှ တစ်စုံတစ်ရာသည် သူ့ကို လှမ်းခေါ်နေသည်ကို ခံစားမြင်နေရသည်။

သူသွားချင်သည်။ လှုပ်၍ မရသော ခန္ဒာကိုယ်က အခင်းကနေ ထမရပဲ ရှိနေသည်မို့ လှမ်းခေါ်နေသော ထိုအရာထံ သူမသွားနိုင်။ အဖြုရောင် ကြာပန်းပွင့်ကြီးတွေ ကြားမှ လှုပ်လှုပ်ရွရွ အရာလေးသည် သူ့ကို အော်ခေါ်နေသည်။

" ဝမ်အွန်း... ဝမ်အွန်းမင်းသား!!"

ပုခုံးအား လှုပ်ကိုင်လျက် ခေါ်ဆိုသူကြောင့် ဘတ်ဟျွန်း မျက်လုံးတို့ က အလင်းတွေရုတ်ချည်း ဝင်ရောက်လာသည်။ သူသည် ကနဦးအစတည်းက ရေကန်အလယ်၌ ရေစိမ်ချိုးနေခဲ့သည်ပဲ။ နံဘေး၌ မိန်းမစ်ိုးကြီးနှင့် အထိန်းတော်တို့မှာ စိုးရိမ်စွာဖြင့် သူ့ကို ခေါ်နေကြသည်။