Dragon's Blade [ Season-2 ]

DB-74

တစ္ပတ္ခန့္ၾကာေသာအခါ အကုန္ထုတ္ပိုး သိမ္းဆည္းၿပီးသည့္ ေတာင္ပိုင္း အင္ပါယာႀကီးသည္ အိမ္ျပန္ဖို႔ အခ်ိန္က်လာခဲ့သည္။ အေနာက္အင္ပါယာအား ယခင္အတိုင္း ျပန္လည္လြတ္လပ္ခြင့္ ေပးလိုက္တာ ျဖစ္ေသာ္ျငား လမ္းခရီး၌ လိုက္လံ ေႏွာက္ယွက္သူမ်ား ရွိမေနခဲ့ပါ။

ေနရာတိုင္း၌ လူခ်စ္ခင္ေအာင္ ေနတက္ေသာ မင္းသားဝမ္ဂြၽန္မွာ ၿမိဳ႕သစ္ဝိုင္းရွိ လြတ္လပ္သြားေသာ ျပည္သူအခ်ိဳ႕မွာ မင္းသားအတြက္ မလိုင္ခဲမ်ား၊ လက္ေဆာင္မ်ားပါ လာေရာက္ ေပးၾကသျဖင့္ ဝမ္ဂြၽန္မွာ ရယ္ရခက္၊ ငိုရခက္နဲ႕ လက္ခံ လိုက္ရသည္။ ဝမ္ေယာလ္မွာ သူ႕သားကို ၾကည့္ၿပီး သေဘာတက်ႏွင့္။ ထိုကေလးမွာ ၿမိဳ႕ကိုဖ်တ္ၿပီး လူေတြကို သုံ႕ပန္းလုပ္ခဲ့တာ ေတာင္ သူ႕ကို ခ်စ္ခင္ေနၾကတုန္း။

ဝမ္ဂြၽန္ကလည္း မျပန္ခင္ အခ်ိန္တြင္းမွာ သူဖ်တ္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕မ်ားကို ျပန္လည္ ျပဳျပင္မႈမ်ား အနည္းငယ္ လုပ္ေပးခဲ့ကာ သာမာန္လူတန္းစားမ်ားသာ က်န္ရစ္ေသာ ၿမိဳ႕သစ္ဝိုင္းကိုမူ အခင္းမ်ား၊ တိရစာၦန္ ေမြးျမဴေရးမ်ား၌ နည္းလမ္းျပခဲ့ေသးသည္။

တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ျပည္သူတစ္ဝက္မွာ ေတာင္ပိုင္း၏ စစ္မွန္ေသာ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပုံကို သေဘာက်၍ ဝမ္ေယာလ္ကို အေနာက္အင္ပါယာ၌ ဘုရင္ခံ တစ္ေယာက္ထားေပး၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေစလိုၾကသည္။ အဓိကမွာ ေတာင္ပိုင္းအင္ပါယာရွင္၏ အုပ္ခ်ဳပ္မူ ေအာက္တြင္ လူတန္းေစ့ အခြင့္အေရး ခံစားရၿပီး ေနလိုခ်င္ၾကတာ ျဖစ္သည္။

ထိုေတာင္းဆိုမူကိုကား ဝမ္ေယာလ္က ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းသည္။ ထိုအစား ျပည္သူမ်ားမွ ေ႐ြးေကာက္ေသာ စစ္မွန္ေသာ ဘုရင္တစ္ဦးကိုသာ နန္းတင္ၾကပါဟု ဆိုလိုက္သည္။ ဝမ္ေယာလ္က အေနာက္အင္ပါယာကို ကိုယ္က်ိဳးအတြက္ေရာ၊ လက္စားေခ်မဴ အတြက္ပါ အသုံးမခ်ခ်င္ေတာ့။ ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္းနဲ႕သာ မင္းလုပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခ်င္သည္။

ဘုရင္မ်ားက အလိုေလာဘႀကီးလွ်င္ ပ်က္စီးတက္သည္။

ထိုက္ခ်ီျပည္၏ ေတာ္ဝင္သားအဖသည္ လမ္းခရီးတစ္ေလွ်ာက္လုံး စကားပင္ မေျပာ။ ထိုက္ခြန္းမွာလည္း သူ႕ဖခင္နဲ႕ လွည္းတစ္လုံးတည္း  အတူမစီးခ်င္၍ တစ္ကိုယ္တည္း ျမင္းစီး ေနသည္။ တာခြန္းက တစ္ေလွ်ာက္လုံး သူ႕သားရဲ႕ အေျခအေနကို လိုက္ၾကည့္ ေနသည္။ အၿမဲေအးတိေအးစက္နဲ႕ ဘာကိုမွ သိပ္အဖက္မလုပ္ကာ အနည္းငယ္ေလးမွ မသကၤာစရာ အခ်က္မေတြ႕ေပ။