Dragon's Blade [ Season-2 ]

DB-67

မင္းသမီးေလးေျဗာသည္ အသက္‌ ေျခာက္ လသို႔ ရွိေခ်ၿပီ။

ငယ္ေသးလြန္းသည့္ အခ်ိန္ကလို အၿမဲ လွဲအိပ္ေနရသည္ မဟုတ္ေတာ့။ အေဖ လက္ထဲမွာပဲ ေနသည္မဟုတ္။ ဆူးနဲ႕ လည္းေနသလို ၊ ေဆာနဲ႕လည္း ေနသည္။ ယခုခ်ိန္ထိ ေျဗာေလးငိုသည္ကို သူတို႔ မေတြ႕ဖူးၾကေသး။ အင္း အဲ စသည့္ အသံထြက္ကေလးမ်ား ပီျပင္လာၿပီး ျမင္သမွ် လူတိုင္းကို တစ္အံတစ္ၾသ ၾကည့္တက္ၿပီး အသံေသးေသးေလးမ်ားျဖင့္ စကားဆိုတက္သည္။

ေျဗာေလးက သူေတြ႕ဖူးသည့္ လူခုနစ္ေယာက္ကိုသာ ရင္းႏွီးေပမဲ့ တစ္စိမ္းလူကိုေတာ့ ရွက္ေၾကာက္ တက္သည္။ ေပြ႕ခ်ီထားသူနဲ႕ သူမ်က္ႏွာေလးကို ကြယ္ကာ ပုန္းတက္သည္။
ယခုေသာင္တင္ေနေသာ ကြၽန္းမွာ သူတို႔ ေနတာ ႏွစ္လနီးနီးရွိသြားၿပီျဖစ္သည္။ သူတို႔ေလွေလးက ကံမေကာင္းစြာနဲ႕ ပ်က္စီးသြားရၿပီး ေနာက္ထပ္ သေဘၤာတစ္စီး ရဖို႔အတြက္ သူတို႔ ပစၥည္းမ်ား ၊ အသျပာမ်ား စုေဆာင္းေနရခ်ိန္ ျဖစ္သည္။

ေနတာၾကာလာတာနဲ႕ အမွ် ကြၽန္းေပၚမွာ သူတို႔ ေနသားက်သြားသည္။ အားလုံးက လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိသူေတြပဲမို႔ ေနစရာအိမ္နဲ႕ စားေသာက္စရာက ပူစရာမလို။ ကြၽန္း၏ အစည္ကားဆုံးေစ်းႀကီးသည္ အၿမဲလိုလို ဆူညံေနတက္ၿပီး သူတို႔လည္း တစ္ခါတစ္လ ပစၥည္းထြက္ဝယ္တက္သည္။ 

ဘတ္ဟြၽန္းတို႔က ဒီကြၽန္းေပၚမွာ ၾကာၾကာေနမဲ့ သူေတြ မဟုတ္တာေၾကာင့္ ကေလးကို အျပင္ ထုတ္ခ်င္စိတ္မရွိၾကေပ။ တစ္ခ်ိဳ႕လူမ်ားက ကေလးကို ခ်စ္သလို တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ လူမ်ား ကလည္း ကေလးကို မသမာနည္းနဲ႕ ရခ်င္သူမ်ား ရွိျပန္၏။

အားလုံးက ကေလးကို တစ္စိမ္းလူ ေတြ႕မွာ မလိုလားၾကေတာ့။ ႐ြက္သေဘၤာအတြက္ ပစၥည္းစုေနခ်ိန္ ေျဗာေလးအနားမွာ လူတစ္ေယာက္ေတာ့ အနည္းဆုံး ရွိေနေပးဖို႔ အခ်ိန္ေသခ်ာ ေပးရေတာ့သည္။

ဘတ္ဟြၽန္းက စားေသာက္ဖို႔အတြက္ ခ်က္ေနခ်ိန္ ေျဗာေလးကို မ်က္စိေအာက္မွာပဲ အသီးအႏွံတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ ထိုင္ေဆာ့ ခိုင္းထားရသည္။ ေစ်းကေပးလာတဲ့ လက္ေဆာင္ေတြကို ေဆာ့ခိုင္းဖို႔ သူတို႔ မဝံ့ရဲ။ သေဘာဝအသီးနီနီဝါဝါေလးေတြကိုသာ အ႐ုပ္အျဖစ္ ေဆာ့ခိုင္းထားသည္။