Dragon's Blade [ Season-2 ]

DB-47

Zawgyi

" အယ္... အစ္ကို႔မ်က္ႏွာက.. "

ႏႈတ္ခမ္းေပါက္ကြဲထားသည့္ အျပင္ မ်က္ႏွာသည္ အရိုက္ခံထားရမွန္း သိသာလွသည့္ အခ်ိဳးရာ နီနီတို႔ ရွိေနသည္မို႔ ျမင္လိုက္ရသည့္ တစ္ခဏတြင္း ဝမ္ဂြၽန္ အံၾသမူကို မထိန္းသ္ိမ္းလိုက္နိုင္။

အရင္ထက္ ပို၍ မ်က္ႏွာတင္းေနသည့္ ထိုက္ခြန္းသည္ အခ်ိဳးရာတို႔ကို ေျဖရွင္းခ်က္ မေပးေသာ္ျငား ဝမ္ဂြၽန္ လာေခၚသည္ကို ေတာ့ ျငင္းဆိုလိုက္သည္။

" ဒီေန႕ ငါ မလိုက္နိုင္ေတာ့ဘူး "

" အင္း သိပါၿပီ။ ဒါဆိုလည္း ေအးေဆးနားပါ"

( ေနာင္ေတာ္လို႔ သူံးရမလား အစ္ကိုလို႔ပဲ သုံးရမလား သိပ္လမ္းေပ်ာက္တာပဲ၊ ဘယ္နာမ္စားက ပိုေကာင္းလဲ အႀကံညာဏ္ေပးၾကပါဦး (ಠ ∩ಠ) )

ဝမ္ဂြၽန္ ထသြားသည္ႏွင့္ ထိုက္ခြန္း၏ အပါးေတာ္ၿမဲ တစ္ေယာက္သည္ အခန္းတြင္းသို႔ သုတ္သီးသုတ္ပ်ာနဲ႕ ေျပးဝင္လာသည္။ ဝမ္ဂြၽန္ကို ေတြ႕ေတာ့မွ ကိုယ္ရွိန္ သတ္ကာျဖင့္ အရိုေသျပဳ လာသည္။

ထိုအခိုက္ ထိုက္ခြန္းမ်က္ႏွာသည္ ျဖဴစုတ္ ခ်င္သြား၏။ အလ်င္စလို ဝင္လာသည့္ သူ႕ကို ဂ႐ုတစိုက္ မရွိ၍ ျပစ္တင္ခ်င္ေပမဲ့ ဘာမွ မဆို။

ဝမ္ဂြၽန္သည္ မသိလိုက္ မသိဘာသာပဲ ထြက္သြားေလသည္။ သူ႕အတြက္ ျမႇားေတြျပင္ေနသည့္ ေဂ်ာင္ဝန္းပုခူံးကို ဖက္ကာ ထိုက္ခြန္း မလိုက္နိုင္ေၾကာင္း ဆိုေလသည္။

ထိုက္ခြန္းသည္ ထိုအေႁခြအရံ၏ အမူအရာကို ၾကည့္ၿပီး ေမးလိုက္သည္။

" ဘာအေရးႀကီးေနလို႔လဲ.. "

" အရွင့္သား.. ဟာဇဲ့႐ြာက စာပါးလာလို႔ပါ"

အေႁခြအရံ ကမ္းေပးလာသည့္ စာလိတ္ကို ထိုက္ခြန္း ခပ္ျမန္ျမန္ပဲ ယူလိုက္ရင္း ဖြင့္ ဖတ္သည္။

" မင္း ဒီစာရလာတာကို မင္းႀကီး မသိဘူးမလား"

" ဟုတ္ကဲ့ပါ.. ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ဟန္ယန္းၿမိဳ႕အဝင္ကေန ေစာင့္ယူခဲ့တာမို႔လို႔ ဘယ္သူမွ မသိေလာက္ပါဘူး.. "

စာကို ဖတ္ၿပိီးသည့္အခါ ထိုက္ခြန္း ပို၍ စိတ္ရႈပ္သြားရသည္။