Mandy The Unmarried Woman (Complete)

//79//

***

Third person POV:

"Now, you're throwing me out of your room? Change of mind or just scared?... Huling huli na kita Minche. You can't hide everything from me again because I already know your secrets.. Even your darkest secret. Hindi ka lang sinungaling, halimaw ka pa." Sininghalan lang ni Minche ang tinuran ni Emma na para bang kabaliwan ang mga lumalabas sa bibig nito.

"Hindi na kita naiitindihan Emma. And for the records and for your information, there's no fucking reason to be scared of because like what I said. I didn't do anything. I didn't kill anyone and never kong magagawa yun... Umalis ka na lang kung sisisihin mo ko sa kasalanang hindi ko naman ginawa." Tatalikuran na sana ni Minche si Emma nang mabilis na lumapit Ito at hinigit siya sa braso paharap.

"Really, Minche? Ngayon mo pa ba ako lolokohin? Tsk, not anymore, Minche! I can read you like an open book now, couz. Hindi lang ang fake pregnancy mo ang nalaman ko. Lahat lahat... Pati ang pagpatay mo sa anak mo, alam ko na, isama mo na rin ang kundisyon mo ngayon na matatawag na ring karma mo." Natutop na ang bibig ni Minche at hindi na makapagsalita. Base sa paglikot ng mga mata nito ay natataranta na ang isip at buong katawan nito.

Labis na nagtataka si Minche sa kung paano nalaman ni Emma ang mga pinakatatago niyang sekreto. She never told that to anyone. Yung mga nangyari sa America, matagal na niya yung kinalimutan at tinuring na niya iyon na isang panaginip kaya't paanong nalaman iyon ng pinsan niya kung gayong wala naman siyang pinagsabihan kahit isa. Kung ganun sino ang nagsabi?

"Minche, kailangan mong magpa admit para mabantayan ang kundisyon mo. Napakadelikado ng ginawa mo, alam mo yun."

"Hindi na kailangan. Ang importante wala na ang bata sa tiyan ko."

"Dalawang beses kang nagpalaglag without proper medication at hindi biro ang mga inimon at tinurok mo sa katawan mo. There's a possibility na ma-infect ang mattress mo at napakalaking problema nun sa future pregnancy mo."

"I'm fine Warren. Walang mangyayaring masama sa akin so don't worry yourself. Kailangan ko ng makaalis sa lalong madaling panahon. Napakahabang oras na ang sinayang ko at baka wala na akong mabalikan pag-uwi ko."

"You aborted your first baby because you don't want to bear your husband's child so why did you let him to impregnate you again? How can you live your life knowing there is a chance that you can't be a mother again?"

"Hindi ko naman alam na mabubuntis ulit ako ng matandang yun... Basta. Bahala na. Ang importante makabalik ako kay Marko."

"Gaano ba ka-importante sayo ang lalaking yan para magawa mong patayin ang sariling mong anak?"
.

.

Bumalik sa realidad si Minche nang malakas na binitawan ni Emma ang pagkakahawak nito sa kanyang braso at napatitig siya rito. Occupied parin ang isip niya.

Si Warren ba ang nagsabi kay Emma? Pero paano eh hindi alam ni Warren na may kamag-anak siya sa Pilipinas. Never din niyang kinwento sa binata ang naging buhay niya. Kaya paano? Si Warren lang ang nakakaalam nang pagpapalaglag niya sa dalawa niyang anak sa asawa niya.

"Bat natahimik ka? Nagulat ka ba? Nagtataka ka kung kanino ko nalaman?" Panunuya ni Emma nang hindi parin makapagsalita si Minche at nababakas parin sa mga mata nito ang pagtataka at pagkabalisa.

"H-hindi ko alam ang sinasabi mo." Utal na sambit ni Minche at tinalikuran siya ngunit napatigil ito sa paglalakad dahil sa sunod nitong sinabi.

"Naalala ko bigla yung sinabi mo tungkol sa pagkamatay ng asawa mo." Dahang dahang napaharap sa kanya si Minche kaya nagpatuloy siya. "What is it again? Ah.. heart attack and due to his old age, but I remember also that you didn't mention the cause of his death. What is the real reason behind his sudden heart attack? Huh, couz? I know it's not about his old age, am I right?"