The Prophecy

CHAPTER 6: HER PAIN

ALTHEA’S POV

I am inside my room‚ reading some books. I’m just wearing a pink pajama and a white trendy strips top since I don’t have any plan tonight.

Habang mag-isa ako sa aking silid ay hindi ko maiwasang alalahanin ang naging pagtrato ko kay Kaiden kanina. Naaawa ako sa kaniya at nakokonsensya rin ako sa ginawa ko dahil siya ang napagbuntunan ko ng lahat ng sama ng loob ko. Pero hindi ko rin naman ginusto ‘yon. Masyado lang talagang maraming gumugulo sa isipan ko at tuwing nakikita ko siya o tuwing malapit siya sa ‘kin ay nakakaramdam ako ng ibang pakiramdam sa kaniya—pakiramdam ng pangungulila. I don’t know why I am feeling this way. Kaya hangga’t maaari ay gusto kong layuan siya dahil mas lalo lang nagiging magulo ang isipan ko dahil sa hindi ko maipaliwanag na dahilan kung bakit pakiramdam ko ay matagal ko na siyang kilala.

Mabuti na lang at na-re-relax ako tuwing nagbabasa ako ng libro. Kahit papaano ay nawawala kahit sandali ang mga gumugulo sa isipan ko kaya napapayapa ako.

Hinihintay ko na lamang na tawagin ako ni nanny dahil hindi pa sila tapos maghanda ng hapunan. Saka wala pa sina mommy at daddy. Nasa trabaho pa si daddy habang si mommy naman ay may ka-meeting na kliyente at mamaya pa ang uwi niya.

Nang matapos akong magbasa ng libro ay naisipan kong i-check ang tablet ko. Matagal-tagal ko na rin itong hindi nagagamit. Nang buksan ko ito ay hindi ko na napigilan pa ang pagtulo ng aking mga luha dahil sa wallpaper. It’s me with the most special person in my life that I treasure the most.

Lumuluha kong hinaplos ang litrato na nasa screen ng tablet at inalala ang araw na nawala na lang siyang bigla kasabay ng pagkawala ng dating Thea na masayahin at laging may nakahandang ngiti sa lahat. Ngunit hindi nagtagal ang aking pagpapakalunod sa alaala ng kahapon dahil naputol ang pag-alala ko sa nakaraan nang makarinig ako ng marahang pagkatok sa pinto.

Mabilis kong pinatay ang tablet na hawak ko at muli ko itong ibinalik sa side table. Dali-dali ko ring pinunasan ang mga luha ko gamit lamang ang mga kamay ko.

Nang matiyak kong wala ng bakas ng luha ang aking mukha ay maingat kong inabot ang librong binabasa ko kanina at muli ko itong binuksan. Mabilis akong dumapa sa kama at nagkunwari akong nagbabasa habang nakayuko upang hindi mapansin ng kung sinumang nasa labas ang mugto kong mga mata.

“Pasok!” sigaw ko sa kumatok mula sa labas ng aking silid.

Narinig ko ang pagbukas ng pinto pero wala akong narinig o naramdaman na mga yabag na pumasok ng kwarto kung kaya salubong ang kilay na napaangat ako ng tingin.

“Thea‚ anak‚ kakain na. Nasa baba na ang mommy at daddy mo. Hinihintay ka na nila‚” pagbibigay-alam sa akin ni Nanny Gina.

Nakaawang lamang ang pinto at nakasilip doon si Nanny Gina. Si Nanny Gina ay yaya ko na mula pa noong bata ako. She’s like a mother to me. Siya ang pumupuno sa pagkukulang nina mommy lalo na kapag may business trip sila na umaabot ng ilang araw.

“Sige po‚ nanny. Susunod po ako. Ayusin ko lang po itong mga gamit ko‚” nakangiting sagot ko kay nanny dahil sinadya kong ikalat kanina ang mga libro sa ibabaw ng kama ko para makapaghilamos pa ako bago bumaba. Hindi pwedeng malaman nina mommy na galing ako sa pag-iyak. Ayokong mag-alala sila sa ‘kin.

Agad namang lumapit sa akin si Nanny Gina habang may tipid na ngiti sa kaniyang mga labi.

“Ako na ang bahala riyan. Bumaba ka na. Kanina ka pa hinihintay ng mommy at daddy mo sa baba‚” pagprisinta ni nanny at bahagya niyang ginulo ang aking buhok.

“Sige po‚ nanny‚” pagpayag ko na lang bago ako tumayo.

Ginawaran ko ng halik si Nanny Gina sa kaniyang kanang pisngi at akmang aalis na ako nang bigla siyang magsalita.