The Prophecy

CHAPTER 60: WARM EMBRACES

ALTHEA’S POV

Matapos kong tumawid sa lagusan palabas ng lugar nina Almira ay namalayan ko na lamang na nasa Forbidden Forest na ako kung kaya tipid na lamang akong napangiti.

Nagpakawala pa muna ako ng malalim na buntong-hininga bago ako nagsimulang maglakad palabas ng gubat‚ pabalik sa akademya.

Nang sandaling makalabas ako ng gubat at makabalik ako ng akademya ay si Ali ang agad na bumungad sa ‘kin.

“Thea?” tila hindi makapaniwalang tanong ni Ali nang magkatitigan kami at pinasadahan pa niya ako ng tingin na para bang tinitiyak niya na ako nga ang kaniyang kaharap.

Kukumpirmahin ko sana kay Ali na ako nga ang kaharap niya ngunit hindi ko na nagawa pang magsalita nang bigla na lamang niya akong yakapin nang mahigpit.

“Natutuwa ako at ligtas ka‚” tuwang-tuwang sambit ni Ali habang nakakulong pa rin ako sa mga bisig niya.

Hindi na nagtagal pa ang yakap sa akin ni Ali dahil agad niya akong pinakawalan.

“Anong ginagawa mo rito?” nagtatakang tanong ko nang bigla kong maalala kung nasaan kami ngayon.

Ang alam ko ay mahigpit na ipinagbabawal ang pagpunta sa Forbidden Forest. Kaya lubhang nakapagtatakang makita si Ali sa bukana nito.

“Hindi ba’t ikaw dapat ang tinatanong ko niyan? Anong ginagawa mo rito? Isang linggo kang nawala tapos dito pa kita matatagpuan. Saan ka ba nagsususuot?” sunod-sunod na tanong ni Ali na bigla na lang naging istrikto ang tono ng boses.

Bigla naman akong natigilan sa tanong ni Ali na hindi ko maaaring sagutin nang tapat. Hindi ko kasi pwedeng sabihin ang natuklasan ko dahil maaaring manganib sina Almira at mabulabog ang tahimik nilang pamumuhay. Kaya naman ay napilitan akong magsinungaling para protektahan ang lihim nina Almira at ang payapa nilang pamumuhay.

“N-Naligaw kasi ako. Ngayon lang ako nakabalik‚” pagsisinungaling ko.

Hindi naman nakaligtas sa akin ang paniningkit ng mata ni Ali sa ‘kin na para bang hindi siya kumbinsido sa sagot ko at inaalam niya kung totoo ang mga lumabas sa bibig ko. Napansin ko rin na tila may balak pa siyang magtanong. Ngunit bago pa man siya makapagtanong ay agad ko nang iniba ang paksa ng aming usapan para hindi na siya makapagtanong pa.

“Uhm... Ali‚ can I ask you a favor?” nag-aalangan kong tanong kay Ali nang bigla kong maalala ang sitwasyong kinalalagyan ko matapos biglang sumulpot ng nagpakilalang Kiana.

“Ano ‘yon?” agad na tanong ni Ali at binigyan pa niya ako ng uri ng tingin na nagsasabing huwag akong magdalawang-isip na sabihin ang gusto kong sabihin.

“Can I stay at your house for a couple of days?” diretsahan kong tanong saka wala sa sariling nakagat ko ang ibabang labi ko dala ng kaba ko sa maaaring isagot ni Ali. “Alam mo naman hindi ba na iniiwasan na ako nina Kaiden kaya naisip ko na mas makabubuting umalis na rin ako sa kanila‚” pahabol kong paliwanag.

Hindi ko naman masisisi ang sarili ko kung makaramdam man ako ng kaba sa magiging sagot ni Ali dahil big deal para sa ‘kin ang magiging sagot niya dahil siya lang ang naiisip kong pwede kong lapitan patungkol sa bagay na ito. Ayoko naman kasing lapitan sina Yael‚ Luna at Flor dahil baka malagay pa sa panganib ang mga buhay nila dahil sa ‘kin. Sa lahat kasi ng nangyari at nangyayari ay mukhang ako nga ang pakay ng mga kaaway sa hindi ko malamang dahilan mula sa pagsugod ng Darkinians sa bahay nina Jane hanggang sa pagsugod ng mga ito sa bahay namin. Maging ang pagdating ng impostor para siraan ako ay nagpapakita lang din na ako nga talaga ang puntirya nila. Hindi rin naman ako maaaring lumapit kina Luca at Nikolai dahil sa pagkakaalam ko ay sa palasyo sa Ardor Kingdom sila nakatira. Kaya si Ali na lang talaga ang malalapitan ko. Bukod kasi sa may sarili silang tahanan ay kilala rin siya bilang isa sa mga pinakamagigiting na mandirigma kaya kampante akong magagawa niyang pangalagaan ang sarili niya kung sakali mang puntiryahin din siya ng mga kaaway. Pero ayoko naman talaga sana siyang idamay o kahit na sino. Kaya lang ay wala na akong ibang malalapitan pa.