The Prophecy

CHAPTER 17: THE FAIRY PRINCESS

SOMEONE'S POV

"Anong balita ang hatid mo?" agad kong tanong sa aking kanang-kamay matapos niyang magbigay-galang.

"Wala po siyang maalalang kahit ano sa nakaraan niya at napag-alaman ko rin pong wala pa siyang alam tungkol sa kapangyarihang taglay niya‚" nakayukong ulat ni Ulises.

Napangisi na lamang ako sa aking nalaman. Ito'y isang napakagandang balita.

"Kung ganoon ay wala pala tayong magiging problema. Kailangan na lang nating hintayin ang kaarawan niya bago natin gawin ang matagal na nating plano‚" nakangising saad ko habang nakikita ko na sa aking isipan ang aming magiging tagumpay.

"Nagkakamali po kayo‚ kamahalan. May isa po tayong problema‚" pagkontra sa akin ni Ulises na bakas sa boses ang pag-aalinlangan.

"Anong ibig mong sabihin?" salubong ang kilay kong tanong.

"Mukhang nakakahalata na po ang prinsipe ng Sapience Kingdom dahil binabantayan niyang maigi ang prinsesa‚" nababahalang pahayag ni Ulises.

Sa kabila ng ipinahayag ni Ulises ay hindi pa rin ako nakaramdam ng pagkaalarma o pagkabahala na maaaring masira ang aming mga plano dahil sa pakikialam ng prinsipe ng Sapience Kingdom. Noon pa man ay alam ko nang mangyayari 'to dahil una pa lang ay batid ko na ang kakaibang pagpapahalaga ng prinsipe sa prinsesang nakasaad sa propesiya. Batid ko ring ang prinsesa ang kahinaan ng pakialamerong prinsipe na maaari kong magamit laban sa kaniya para madali ko siyang mabura sa aking landas bago pa man siya maging sagabal sa mga plano ko.

"Huwag mo nang alalahanin pa ang prinsipeng tinutukoy mo. Ako na ang bahala sa kaniya. Ituon mo na lang ang pansin mo sa bagay na ipinag-utos ko. Mahalagang masubaybayan natin ang prinsesa para mapaghandaan natin ang araw kung kailan natin siya kukunin. Sige na‚ makakaalis ka na‚" pagtatapos ko ng aming usapan.

Puno ng paggalang na nagpaalam si Ulises bago niya ginamit ang kapangyarihang ipinagkaloob ko upang maglaho.

"Iisa lang ang kahinaan mo‚ Kaiden‚ at iyon ang gagamitin ko laban sa 'yo. Pero sa ngayon ay hahayaan muna kitang mapalapit sa kaniya para mas maging maganda ang larong ito‚" nakangising sambit ko habang binubuo ko na sa aking isipan ang maaari kong gawin sa prinsipeng tumatayong tagapangalaga ng prinsesa.

Nalalapit na ang aming pagkilos. Ilang sandali na lang ang aking hihintayin. Darating na rin ang araw kung kailan ako magpapakilala sa lahat. Darating na ang sandaling pinakahihintay ko.

☆•☆•☆•☆•☆

ALTHEA'S POV

Ngayon ay araw ng Sabado at katulad sa mundo ng mga tao ay wala ring pasok ngayon sa akademya dahil binigyan ang lahat ng mag-aaral ng dalawang araw upang makapagpahinga. Ito rin ang paraan ng mga namamahala sa akademya para bigyan kami ng oras na makasama ang mga mahal namin sa buhay. Pero kung iisipin ay wala rin namang saysay ang dalawang araw na wala kaming pasok dahil wala naman akong pamilyang uuwian.

Haist! Hindi ko tuloy maiwasan ang maalala sina mommy at daddy. Hindi ko rin maiwasang mangulila sa kanila dahil nasanay akong sila ang una kong hinahanap sa paggising ko sa umaga lalo na kapag may nakahanda kaming plano para sa weekend.

"Thea‚ pinapasabi ng prinsipe na puntahan mo raw siya sa hardin. Naroon siya at hinihintay ka‚" pagbibigay-alam sa akin ng kararating lang na si Sara na pumukaw ng aking pansin.

Kung noon ay ayaw paawat ni Sara sa pagtawag sa aking prinsesa‚ nang magtagal ay nagawa rin niyang pagbigyan ang hiling ko na tawagin na lamang niya ako sa aking palayaw. Wala namang kaso sa akin kahit pa tawagin niya ako sa pangalagang itinatawag sa akin ng mga taong malapit sa 'kin dahil sa ilang araw na pananatili ko sa kaharian nina Kaiden ay napalapit na ang loob ko kay Sara. Nakakailang din naman kung tawagin at itrato niya akong prinsesa gayong kaibigan na ang tingin ko sa kaniya at hindi rin naman nagkakalayo ang edad namin kaya maganda kung maging kaswal kami sa isa't isa.