The Prophecy

CHAPTER 89: WE ARE ONE

THIRD PERSON’S POV

Abala ang lahat sa pakikipaglaban maliban kina Thea‚ Kaizer‚ Haring Uriel at Reyna Alora na nakatitig lamang kay Mathilde habang sina Fabian at Thara naman ay naiwang nakatago sa gilid ng pinto ng palasyo at tahimik silang pinagmamasdan mula sa loob.

Nakatayo sa labas ng palasyo sina Thea‚ sa parteng hindi na sakop ng barrier na bumabalot sa buong palasyo.

“Mathilde‚ bakit mo ba ito ginagawa?” nanlulumong tanong ni Haring Uriel na hindi matanggap na mismong kaibigan pa niya ang namumuno sa mga kalaban.

Agad na umismid si Mathilde sa kaniyang narinig na unti-unting nauwi sa ngisi.

“Hanggang ngayon ba ay hindi mo alam? Hindi mo pa rin ba alam na hindi lang kaibigan o kababata ang tingin ko sa ‘yo? Magkababata tayo‚ Uriel‚ at halos sabay tayong lumaki at noon pa man mahal na kita! Pero hindi mo ako magawang tingnan bilang isang babae. Nakikita mo lamang ako bilang nakababata mong kapatid! Pero tanggap ko naman ‘yon dahil sino nga lang ba ako para mahalin mo? Isa lang naman akong hamak na tagapagsilbi ng palasyo na napulot ninyo sa kung saan at inaruga. Pero ang hindi ko matanggap ay ang mahalin mo ‘yang babaeng ‘yan sa kabila ng pagkakaiba ninyo!” puno ng hinanakit na saad ni Mathilde at galit pa niyang dinuro-duro si Reyna Alora na katabi ni Haring Uriel.

Mas lalo namang nanlumo si Haring Uriel sa kaniyang narinig dahil buong akala niya ay tanggap na ni Mathilde ang mga nangyari noon at ang naging desisyon niya.

“Akala ko ba naiintindihan mo na ang lahat? Akala ko ba tanggap mo nang si Alora ang mahal ko at hindi ikaw?” naguguluhang tanong ni Haring Uriel na hindi na malaman kung paano sasalubungin ang matalim na tinging ipinupukol sa kaniya ni Mathilde na punong-puno ng hinanakit.

“Sinubukan ko! Sinubukan kong galangin ang pasya mo at sinubukan kong tanggapin na kailanman ay hindi mo ako mamahalin. At oo‚ nagawa kong maging masaya na lang para sa inyo kahit pa pinagpipira-piraso ang puso ko sa tuwing nakikita ko kayong magkasama! Ngunit muli mong binuhay ang pagkamuhi ko sa ‘yo nang walang awa ninyong pinarusahan ang mga kaibigan ko. At hindi pa kayo nakuntento sa pag-aalis ng alaala nila. Ipinatapon pa ninyo sila sa kabilang mundo!” nanggagalaiting wika ni Mathilde saka niya galit na dinuro si Haring Uriel.

“At dahil sa ginawa ninyong pagpaparusa at pagpapatapon sa kanila ay may isang batang naulila! Lumaki ang anak nila nang hindi man lang sila nakikilala! At ang masakit pa nito ay biniyayaan kayo ng supling na siya pang magiging makapangyarihan sa lahat!” pagpapatuloy ni Mathilde saka bigla na lamang siyang napaismid nang maalala na naman niya kung gaano kadaya ang mundo.

Ang ismid ni Mathilde ay agad ding nabura saka niya itinutok kay Reyna Alora ang hintuturo niyang nakaturo kay Haring Uriel.

“Nakuha ka na nga sa akin ng Alora na ‘yan‚ siya pa ang pinagpalang magsilang sa itinakda! At hindi ko lubos maisip kung bakit kung anong ikinamalas ko ay siya namang ikinapalad ng babaeng ‘yan!” nanggagalaiting wika ni Mathilde na may halong inggit at hinanakit saka umiigting ang pangang ibinaba niya ang kamay niyang nakaangat.

Matapos duru-duruin si Reyna Alora ay muling ibinalik ni Mathilde ang tingin niya kay Haring Uriel na siyang puno’t dulo ng lahat ng pagdurusa at sakit na dinanas niya.

“At hindi ko maaatim na mabuo ang pamilya ninyo at mamuhay kayo nang masaya habang ang batang inulila ninyo at ang mga magulang niya ay nagdurusa dahil sa kagagawan ninyo! Kaya naisip ko na kung hindi ka mapapasaakin at hindi mapupunta sa akin ang kapalarang magsilang sa itinakda ay mas mabuti pang kunin ko sa inyo ang inyong anak upang mapasaakin ang taglay niyang kapangyarihan. Pagkatapos ay ibabalik ko sina Thara at Fabian sa mundong ito gamit ang kapangyarihan ng anak ng nagpahirap sa kanila. At sa kanilang pagbabalik ay pamumunuan namin ang buong Fantasia lalong-lalo na ang kaharian ninyo na siyang nagpasakit sa kanila at sa akin‚” mahabang salaysay ni Mathilde sa plano niya simula’t sapol saka bigla na lamang siyang napaismid.