The Prophecy

CHAPTER 75: SEGREGATION OF DUTIES

ALTHEA’S POV

Kinabukasan ay maaga kaming lahat nagtipon-tipon—ang Trio‚ ang magpinsang sina Luca at Nikolai‚ sina mommy‚ daddy‚ ate‚ Ali‚ Luna‚ Yael‚ Flor at ako—sa meeting hall para pag-usapan ang magiging hakbang namin laban sa mga kaaway dahil ilang araw na lang ay kaarawan ko na. Kung tama kasi ang teorya namin ay maaaring sa kaarawan ko mismo sumugod ang mga kalaban dahil alam nilang sa panahong ‘yon ay buo na ang kapangyarihan ko at maaari ko itong ipagkaloob sa kanila kapalit ng kaligtasan ng nakararami. At dahil nga puro lamang kami teorya at hindi pa talaga namin tiyak kung sino-sino ang mga kalaban namin at kung anong mga pinaplano nila ay kailangan naming pag-isipang mabuti ang anumang gagawin naming hakbang. Hindi kami maaaring magpadalos-dalos dahil sa amin nakasalalay ang kaligtasan at kinabukasan ng lahat ng nilalang sa aming mundo at maging sa kabilang mundo.

“Kumikilos na ang mga kalaban. Kaya kailangan na rin nating gumawa ng hakbang upang maunahan natin sila sa kung anumang binabalak nilang masama‚” panimula ko na naging dahilan upang mapako sa akin ang tingin ng lahat ng kasama ko sa mahabang mesa.

“Anong binabalak mo‚ Kiana?” tanong ni ate na nasa kanan ko.

“Mas makabubuting manatili na munang lihim ang tungkol sa pagbabalik ng alaala ko‚” seryosong sagot ko na nagpakunot ng noo ng mga kasama ko.

“Pero bakit?” naguguluhang tanong ni Vera na katabi ni ate.

“Dahil iyon lang ang tanging paraan para mahuli natin sa akto ang impostor. Sa oras kasi na lumantad ako bilang prinsesa ay mabubulabog ang mga kalaban at maaaring hindi na magpakita pa ang impostor. Kaya mas mabuting paniwalain na lang muna natin ang lahat na wala pa akong maalala at hindi pa ninyo alam ang tungkol sa tunay kong pagkatao. Sa ganoong paraan ay makakampante ang mga kaaway‚” paliwanag ko na mukhang naintindihan naman ng mga kasama ko dahil napatango-tango na lamang sila sa halip na muli pang magtanong o kumontra.

Ayoko mang itago sa lahat ang tungkol sa pagbabalik ng alaala ko at ayoko mang ilihim kung sino talaga ako ay wala akong pamimilian sa ngayon. Ito lang ang tanging paraan para makalapit ako sa impostor at malaman kung sino ang nasa likod ng kaniyang maskara.

“Kung ganoon ay ano ang una nating magiging hakbang?” pagtatanong ni Vera matapos ang ilang segundong katahimikan.

Dahil sa tanong ni Vera ay agad akong napabuga ng hangin at napaayos ng upo para pormal na ihayag sa lahat ng kasama ko ang unang magiging pagkilos namin.

“Kailangan na nating bumalik sa akademya dahil baka naghihinala na ang lahat sa ating pagkawala‚” tugon ko saka ko ibinaling ang tingin ko kay ate na tahimik lamang na nakikinig sa anumang sasabihin ko. “Ngunit kailangan ko ang tulong mo‚ ate‚” pagbaling ko kay ate na nakatutok lamang sa akin ang buong atensyon magmula pa kanina.

“Anong maitutulong ko?” agad na tanong ni ate habang binibigyan niya ako ng uri ng tingin na nagsasabing handa siyang ibigay sa akin ang anumang tulong na hihingin ko sa kaniya.

“Kailangan po ninyong gamitin ang koneksyon at kapangyarihan ninyo upang ilipat ako sa huling antas para mas makalapit ako sa impostor. Ngunit kung maaari sana ay huwag ninyong babanggitin sa kahit sinong kasapi ng konseho ang tungkol sa pagbabalik ng alaala ko. Mas kaunti ang nakakaalam‚ mas ligtas ang lihim ko‚” mahabang pahayag ko sa gusto kong gawin ni ate para sa ‘kin na may kasama pang bilin para manatiling lihim ang tungkol sa pagbabalik ng alaala ko.

“Walang problema. Bukas na bukas din ay pwede ka nang pumasok sa huling antas‚” seryosong saad ni ate na tila ba siguradong-sigurado talaga siyang magiging maayos ang pag-uusap nila ng konseho.

Dahil kilala ko naman si ate at alam ko ang kaya niyang gawin ay hindi ko na pinagdudahan pang magagawa nga niya ang pabor na hiningi ko. Kaya naman ay sa halip na bilinan ko pa ulit si ate at ipaalala sa kaniya kung gaano kahalaga ang parte niya sa magiging hakbang namin laban sa mga kaaway ay minabuti kong ituon na lamang sa Trio ang aking atensyon para sila naman ang bigyan ng tungkulin.