The Prophecy

CHAPTER 88: THE OTHER SIDE OF THE STORY

THIRD PERSON’S POV

Sinabihan na ni Thea ang lahat na maghanda para sa digmaan na magaganap na anumang sandali dahil nararamdaman niya na ang kakaiba at malakas na presensya ni Mathilde na nagmumula sa malayo.

Nakumbinsi na ni Thea si Almira at ang ilang kasamahan nitong diwata na nagbabantay ng nakatago nilang paraiso na umanib sa kanila at tumulong sa pakikipaglaban nila sa kasamaan. At upang matiyak ang kaligtasan ng lahat ng mamamayang naninirahan sa kanilang paraiso ay binalot ito ng barrier ni Thea upang walang sino man ang makapasok sa kanilang tirahan habang wala sina Almira. Gusto rin sanang makipaglaban ng mga nasasakupan ni Almira sa ngalan ng kabutihan ngunit hindi na pumayag si Thea dahil ayaw niyang magulo pa ang mapayapa nilang mga buhay na malayo sa anumang kaguluhan.

Maging sina Ayesha at ang ilang mga makapangyarihan at malalakas na fairy ay napapayag din ni Thea na makiisa sa kanila. Ginusto rin ng mga sirena na tumulong ngunit agad na itong tinanggihan ni Thea kahit pa humiling ang mga ito sa kaniya ng pansamantalang paa dahil kahit pagbali-baliktarin man ang mundo ay sirena pa rin ang mga ito at hindi nila kakayaning magtagal sa lupa.

Lahat din ng estudyante na kabilang sa huling antas ay nagkusa nang sumapi sa kanila nang sandaling malaman nila ang tungkol sa napipintong digmaan na siyang ipinagpapasalamat ng lahat dahil malaking tulong sa kanila ang mga ito lalo na’t hasa na ang mga ito pagdating sa paggamit at pagkontrol ng kanilang mga kapangyarihan.

Nang masiguro ni Thea na handa na ang lahat ay saglit siyang nagpaalam sa kanila upang magtungo sa kulungan ng mga bihag nilang Darkinians upang tingnan kung anong lagay ng mga ito.

Nailipat na nila sa mas komportableng kulungan si Agua dahil na rin sa kagustuhan ng mga magulang nito habang pinagsama naman nila sa iisang kulungan sina Jayda‚ Ulises at Leo.

Ang kulungang pinuntahan ni Thea ay ang kulungan ng Darkinians na hindi pa nila matukoy kung sino-sino dahil maging si Kaizer ay walang alam sa pagkakakilanlan ng mga ito dahil si Mathilde lamang ang tanging nakakaalam ng tungkol sa bagay na iyon.

“Anong ginagawa ng isang prinsesa sa lugar na ito?” mapanuyang tanong ng isa sa mga bihag nang sandaling tumigil si Thea sa labas ng kanilang kulungan.

“Narito ka ba upang kami ay hamakin?” malamig na tanong ng isa pa.

“Kung narito ka upang panoorin kaming magdusa ay makakaalis ka na‚” walang emosyong aniya naman ng isa.

“Hindi namin kailangan ang awa mo!” galit na sigaw ng isa kay Thea na ikinabuntong-hininga ni Thea.

Hindi maiwasan ni Thea ang malungkot habang binibigyan siya ng malalamig at matatalim na tingin ng mga bihag. Kitang-kita kasi na nilamon na ng galit at poot ang mga puso nila. At ang masaklap pa ay para sa angkan niya ang galit na iyon.

“Hindi ako nagpunta rito para kaawaan‚ hamakin‚ husgahan o panoorin kayo. Nandito ako para pakinggan kayo kaya huwag ninyo sanang mamasamain ang pagbisita ko sa inyo‚” malumanay na wika ni Thea sa kabila ng mga tinging ipinupukol sa kaniya ng mga bihag.

Mula sa kinatatayuan ni Thea ay ramdam na ramdam niya ang itim na enerhiyang nasa katawan ng mga bihag. At nang isa-isa niyang titigan ang mga ito sa kanilang mga mata ay wala siyang ibang makita kundi kadiliman dahil sa poot at galit.

“Wala kaming sasabihin sa ‘yo kaya wala kang mariring mula sa amin. Makakaalis ka na‚” pagtataboy kay Thea ng isa sa mga bihag.

Sa halip na mainis sa ginawang pagtataboy sa kaniya ng isa sa mga bihag ay mapait na lamang na napangiti si Thea.

“Hindi ko alam kung bakit ninyo ito ginagawa at kung bakit kayo sumapi sa kasamaan. Pero alam kong may mabigat kayong dahilan at iyon ang gusto kong malaman mula sa inyo. Bakit ninyo ito ginagawa? Bakit ang laki ng galit ninyo sa amin gayong wala naman kaming ginagawa sa inyo?” tanong ni Thea sa lahat na ikinaismid ng ilan habang ang iba naman ay walang buhay na natawa.