The Prophecy

CHAPTER 72: REUNITED

YAEL’S POV

Kasalukuyan kaming nakakulong sa Ardor Kingdom dahil sa ginawa naming gulo kahapon. Oo‚ kahapon pa kami nakakulong ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin kaming balitang naririnig patungkol sa naging resulta ng pagbabalik ni Thea sa mundong kinalakihan niya. Hindi ko tuloy maiwasan ang mapaisip at mag-alala. Ang usapan kasi namin bago namin isinagawa ang plano ay agad na babalik sina Ali‚ Luna at Thea sa aming mundo kapag kasama na nila ang mga magulang ni Thea. At kapag nakabalik na sila ay doon lamang lilinisin nina Luca at Nikolai ang pangalan namin ni Flor upang mapawalang-sala kami. Ngunit hanggang ngayon ay wala pa rin ang magpinsan. Kaya hindi na maganda ang kutob ko sa mga nangyayari. Parang may mali.

Dahil sa hindi magandang pakiramdam ko sa nangyayari ay dali-dali akong lumapit sa pinto ng piitan at buong lakas ko itong kinalampag.

“Pakawalan ninyo kami rito! Kailangan naming makausap ang reyna!” malakas kong sigaw upang marinig ako ng mga kawal na nagbabantay ng piitan.

“Yael‚ anong ginagawa mo?” nagtatakang tanong ni Flor na biglang nagising mula sa pagkakahimbing niya dahil sa pagsigaw ko.

Dahil sa tanong ni Flor ay agad akong napalingon sa aking gawing kanan kung saan nabungaran ko si Flor na kinukusot-kusot pa ang mga mata niya habang nakaupo siya sa kamang inookupa niya.

“Kailangan nating makaalis dito ngayon din‚” may diing wika ko.

“Ha? Bakit tayo aalis? E hindi ba ang plano ay sina Luca at Nikolai ang magpapalaya sa ‘tin pagkabalik na pagkabalik nina Thea?” naguguluhang tanong ni Flor na mukhang hindi nakakaramdam na may mali sa mga nangyayari.

“Hindi ka ba nagtataka kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabalik sina Luca? E dapat kahapon o kagabi pa sila nandito‚” wika ko sa halip na sagutin ang tanong ni Luna at hindi ko na naitago pa ang pag-aalala sa aking boses dahil sa samut-saring negatibong bagay na pumapasok sa isipan ko.

Dali-dali namang napababa ng kama si Flor matapos kong magsalita.

“Tama ka. Kahapon pa dapat sila nandito. Baka kung ano na ang nangyari sa kanila‚” nag-aalala na ring wika ni Flor na mukhang ngayon lang napagtantong lumampas na kami sa napagkasunduang oras.

“Kaya kailangan na nating makaalis dito‚” mariing wika ko na agad namang sinang-ayunan ni Flor.

Matapos sang-ayunan ni Flor ang sinabi ko ay dali-dali siyang lumapit sa akin at malakas niyang kinalampag ang pinto ng piitang pinagkulungan sa amin.

“Pakawalan ninyo kami rito! Kakausapin namin ang reyna!” malakas na sigaw ni Flor habang kinakalampag niya ang pinto. Ngunit nang wala pa ring lumingong kawal sa aming direksyon ay sabay na kaming sumigaw ni Flor na naging dahilan para makuha na rin namin sa wakas ang atensyon ng mga kawal na nakabantay sa pinto papasok ng kinaroroonan ng mga piitan.

“Bakit ninyo gustong makausap ang reyna?” nagtatakang tanong ng isa sa dalawang kawal na lumapit sa piitang kinaroroonan namin.

“Kailangan namin siyang makausap. Nasa panganib ang buhay ng mga kaibigan namin at isa sa kanila ang pinaghihinalaang prinsesa ng kahariang ito‚” mahabang tugon ko na halatang ikinagulat ng dalawang kawal dahil bigla na lamang nanlaki ang kanilang mga mata na para bang may sinabi akong hindi nila mapaniwalaan.

“Totoo ba ‘yang sinasabi ninyo?” tanong ng kawal na nasa kanan na halatang nagtatalo pa rin ang isip kung paniniwalaan ba niya kami o hindi.

“Oo. At dalawa rin sa kasamahan namin ay anak ng magigiting na kawal ng inyong kaharian. Kaya kailangan natin silang mailigtas. Nanganganib ang mga buhay nila dahil anumang oras ay maaari silang sugurin ng mga kaaway. Kaya pakawalan ninyo na kami rito. Pakiusap... Kakausapin lang namin ang reyna‚” pakiusap ko sa mga kawal at hindi ko na napigilan pa ang pamumuo ng luha sa mga mata ko dahil sa labis na pag-aalala sa mga kasama naming hindi namin alam kung nasaan na at kung ligtas ba.