The Prophecy

CHAPTER 94: SHE'S GONE

KAIDEN’S POV

Malalim na ang gabi at tanging ako na lamang ang naiwan sa sacred room. Ngunit kahit ilang oras na ang lumipas matapos kong masaksihan kung paanong naglaho ang babaeng mahal ko ay hindi ko pa rin magawang tumayo mula sa pagkakaupo ko sa sahig. Hindi rin maubos-ubos ang luha ko kahit kanina pa ako iyak nang iyak.

Dahil nga mag-isa na lang ako sa silid at tanging iyak at pagsinghot ko lang ang maririnig ay hindi ko maiwasang mas lalong maramdaman ang pagkawala ng babaeng mahal ko. At tuwing sinasampal ako ng katotohanang wala na siya ay hindi ko mapigilan ang magalit sa sarili ko at manghinayang dahil kung dumating lang sana ako ng mas maaga‚ sana napigilan ko pa siya. Sana kasama ko pa siya hanggang ngayon. Sana kayakap ko pa siya. Sana nakikita ko pa ang ngiti sa kaniyang mga labi. Sana...

Walang katapusang sana ang ngayon ay nasa isip ko. At habang iniisip ko ang mga sana na hindi na mangyayari pa dahil wala na ang mahal ko ay hindi ko maiwasang balikan ang mga nangyari sa nagdaang ilang oras.

Pupunta na dapat ako sa sacred room dahil sa pagkakaalam ko ay doon gagawin ni Thea ang ritwal at ngayon na niya iyon gagawin. Pero panay ang harang sa akin nina Kaleb at Athena. Ngunit marahil ay iniisip nilang hindi ko nahahalata ang ginagawa nilang pagharang at pag-abala sa ‘kin. Ngunit nagkakamali sila. Alam ko kung anong ginagawa nila. Ang ipinagtataka ko lang ay kung bakit nila ito ginagawa.

Alam kong sinasadya nina Kaleb at Athena na pigilan akong pumunta sa pagdadausan ng ritwal ngunit wala akong ideya kung bakit. Hindi ko alam kung bakit parang ayaw nila akong pumunta sa sacred room para masaksihan ang ritwal na gagawin ni Thea. Pero tuwing nag-iisip naman ako ng maaaring dahilan kung bakit nila ako pinipigilan ay isang bagay lang ang pumapasok sa isip ko... May itinatago kaya sila sa ‘kin? May bagay ba silang ayaw sabihin o ipakita sa ‘kin?

Ilang ulit ko pang pinagtabuyan sina Kaleb at Athena habang hindi ko pinahahalata sa kanila ang pagkainis ko sa ginagawa nilang pagpigil sa ‘kin. Ngunit nang hindi na ako makapagtimpi ay humugot ako ng malalim na hininga saka binigyan ko sila ng malamig na tingin.

“I really have to go. So please‚ stop what you were doing to stop me from going to the sacred room‚” inis nang pakiusap ko dahil kanina pa talaga ako nagtitimpi sa mga kalokohang pinaggagagawa ng dalawa.

“Hindi talaga pwede‚ cold prince. Kaya pwede bang makinig ka na lang sa amin?” mariing tugon ni Kaleb at idinipa pa niya ang mga braso niya sa harap ko para muli na naman akong harangin.

Muli na lamang akong napahugot ng malalim na hininga nang maramdaman ko ang pagtindi ng inis ko na sinabayan na rin ng kagustuhan kong gawing yelo sina Kaleb at Athena para lamang tumigil na sila.

“Then tell me. Why am I not allowed to watch the ritual?” malamig kong tanong habang malamig pa rin akong nakatingin kina Kaleb at Athena.

Bigla namang nagkatinginan sina Kaleb at Athena. At nang magkatinginan sila ay nakita ko kung paano sila nagturuan sa pamamagitan lamang ng kanilang mga mata at paggalaw ng kanilang ulo. Tila ba gusto nilang ang isa sa kanila ang sumagot sa tanong ko sa halip na magkusa sila. At matapos ang ilang minuto nilang pagtuturuan ay biglang nagliwanag ang mukha ni Athena na para bang may bigla siyang naalala saka siya may dinukot na kung ano sa bulsa ng suot niyang jacket.