The Prophecy

CHAPTER 23: THE GOLDEN SWORD

THIRD PERSON’S POV

Kahit nahihirapan si Thea na tumayo dahil sa labis na pananakit ng tiyan niya ay pinilit pa rin niyang tumayo. At dahil sa pagiging abala ni Thea na indahin ang sakit na nagmumula sa tiyan niya at dahil pilit pa rin siyang sumusubok na tumayo ay hindi niya namalayan ang pag-summon ni Jayda ng espada.

Nang matagumpay na makapag-summon si Jayda ng espadang yari sa pilak ay agad siyang sumugod kay Thea at iwinasiwas niya ang hawak niyang espada sa kanang kamay niya. Mabilis namang nakailag si Thea ngunit nagawa pa rin ni Jayda na madaplisan si Thea sa kaliwang braso.

Awtomatikong nabaling ang tingin ni Thea sa braso niyang nadaplisan ng espada upang alamin ang pinsalang kaniyang natamo. Ngunit sa hindi niya malamang dahilan ay wala siyang kahit anong sugat o galos na nakita sa braso niya na ikinakahinga na lamang niya nang maluwag.

Muling nag-angat ng tingin si Thea matapos niyang makitang wala naman pala siyang pinsalang natamo. Sa pag-angat niya ng tingin ay agad natuon kay Jayda ang atensyon niya at napangisi na lamang siya nang makita niyang gulat na gulat si Jayda sa ipinamalas niyang kakayahan.

Muling sumubok si Thea na tumayo at sa pagkakataong ito ay matagumpay na niya itong nagawa kaya mas lalo pa siyang napangisi at binigyan niya ng malamig na tingin ang kalaban niyang si Jayda.

“Sugod ka nang sugod gayong hindi pa ako handa. Wala yatang nagsabi sa ‘yong kailanman ay hindi nananalo sa isang laban ang mandaraya‚” may himig ng pang-iinsultong wika ni Thea na sinabayan niya pa ng pagtaas ng isang kilay niya.

‘Paanong mabilis na naghilom ang sugat niya? Isa ba siyang healer kaya may kakayahan siyang gamutin ang sarili niya?’ hindi makapaniwalang sambit ng isa sa mga nanonood na bakas ang pagkamangha sa mukha dahil sa kakayahang ipinamalas ni Thea.

“Ang dami mo pang sinasabi! Ito ang para sa ‘yo!” malakas na sigaw ni Jayda saka muli niyang sinugod si Thea na muli na namang nakailag mula sa kaniyang matalim na espada.

Sa kabila ng muling pagkabigo ni Jayda na masaktan si Thea ay hindi pa rin siya sumuko. Sa halip ay mas lalo lamang umigting ang pagnanais niyang saktan at talunin si Thea kaya sunod-sunod ang naging pag-atake niya kay Thea habang si Thea naman ay panay lamang ang ilag dahil wala itong gaanong alam sa pakikipaglaban at ang pagkakaalam nito ay isang simpleng training lamang ang gagawin nila. Hindi naman inakala ni Thea na ganito katindi ang labang kahaharapin niya kaya hindi siya handa para sa ganitong uri ng labanan.

‘Ano ba naman ‘to! Hindi patas ang laban. May armas siya‚ ako wala!’ iritang sambit ni Thea sa kaniyang sarili habang patuloy pa rin siya sa pag-ilag para hindi siya tamaan ng espada ni Jayda.

“Huwag kang ilang nang ilag! Lumaban ka!” nanggagalaiting sigaw ni Jayda na nawawalan na ng pasensya sa walang katapusang pag-iwas ni Thea sa mga atake niya.

“Aba’t talagang hinahamon mo ‘ko ah? Tingnan natin‚” maangas na sabi ni Thea na akala mo ay isang siga sa kanto kung umasta.

Bago gumawa ng anumang hakbang ay inisip muna ni Thea lahat ng natutunan niyang iba’t ibang martial arts noong nasa mundo pa siya ng mga tao. Mabuti na lamang talaga at kahit papaano ay may alam siya rito dahil pinilit siya ng mga magulang niya na pag-aralan ito upang magamit niya ito sa sandaling kailanganin niya.

Nang matagumpay na nabalikan ni Thea ang mga natutunan niya noon sa pag-aaral niya ng martial arts ay agad niyang inihanda ang kaniyang sarili para sa atakeng gagawin niya. Humanap muna siya ng tiyempo saka niya malakas na sinipa si Jayda sa kanang braso nito kung nasaan ang espada nito na agad nitong nabitiwan dahil sa lakas ng sipa niya.