The Prophecy

CHAPTER 45: HIS RUDE BEHAVIOR

ALTHEA’S POV

Sa mga nakalipas na araw ay wala na akong ibang ginawa kundi ang mag-ensayo. Sa akademya at sa Sapience Kingdom na lang halos umiikot ang buhay ko. Hindi ko naman magawang mamasyal dahil nga sa nauubos na ang oras ko sa pag-eensayo. Gusto kasi ni Kaiden na masubukan kung hanggang saan ang kaya ko kaya naman ay panay ang laban namin. Sayang naman daw kasi ang effort nilang i-train ako kung wala rin naman daw pala akong natututunan.

Dahil nga walang humpay kami sa pag-eensayo ay para na akong zombie na naglalakad patungong classroom. Agad naman akong sinalubong ng nag-aalalang si Flor nang marating ko ang aming silid-aralan at inalalayan pa niya akong maglakad patungo sa upuan ko.

“Thea‚ ayos ka lang ba?” puno ng pag-aalalang tanong ni Flor nang sandaling maiupo niya ako sa upuan ko.

“Yeah‚ I’m fine. Huwag mo na akong alalahanin. Bumalik ka na lang sa upuan mo‚” matamlay kong tugon saka pagod kong ipinatong sa mesang nasa harapan ko ang dalawa kong braso at ginawa ko itong unan.

Wala talaga akong ganang makipag-usap ngayon sa kahit sino. Ang totoo nga niyan ay ayoko na sanang pumasok pa sa akademya ngayong araw para makapagpahinga naman ako kahit papaano. Pero tuwing naiisip ko ang pwede kong matutunan sa araw na ito sa aming guro ay natutunaw na parang yelo ang kagustuhan kong lumiban sa klase.

“Sigurado ka?” may himig pa rin ng pag-aalalang tanong ni Flor.

“Yeah‚” tipid kong tugon at nagpakawala ako ng malalim na buntong-hininga bago ko ipikit ang mga mata ko.

“Okay. Sabi mo e. Basta kung may kailangan ka‚ tawagin mo lang ako‚” bilin pa ni Flor bago siya bumalik sa upuan niya.

Tipid na lamang akong napangiti nang sa wakas ay umalis na si Flor sa tabi ko. Ramdam ko kasing ayaw niya akong iwan sa upuan ko at nag-aalala pa rin siya sa ‘kin kahit pa sinabi ko nang ayos lang ako. At nakakatuwang malaman na kahit sandali pa lang kaming nagkakakilala ay concern na siya sa ‘kin. Kung mag-alala nga siya ay para bang matagal na kaming magkaibigan at malalim na ang pinagsamahan namin kahit na ang totoo ay ilang araw pa lang naman kaming magkakakilala at hindi rin kami matagal nakakapag-usap. Nagkakausap lang kasi kami bago at pagkatapos ng klase‚ bago ako sunduin ni Kaiden. Tuwing break time naman ay sinusubukan niya akong kausapin pero lagi siyang nabibigo dahil nagmamadali ako laging umalis para magpuntang Mystical Park kung saan ay palagi na naming kasalo ni Kaiden sina Jane at Kaleb.

Habang nakapikit pa rin ako ay bigla ko na lamang naramdaman ang pag-upo ng kung sino sa upuang nasa tabi ko na ikinakunot ng noo ko.

“Ang problema‚ hindi sinasarili. Dapat ito’y sinosolusyunan sa tulong ng mga nakapaligid sa ‘yo nang sa gayon ay hindi na ito lumala pa at gumaan ang iyong dinadala‚” seryosong payo ng isang boses-lalaki na nakaagaw ng atensyon ko‚ dahilan para mapamulat ako.

Sa pagmulat ko ay agad na napako ang tingin ko sa lalaking nakaupo sa upuang nasa tabi ko. Kayumanggi ang mga mata nito habang kulay lime naman ang buhok nito. I wonder what his magic is.

Habang iniisip ko pa rin kung anong kapangyarihan ang maaaring taglay ng kaharap ko ay bigla na lamang bumaba ang tingin ko sa hamster na kasalukuyan nitong hawak at hinihimas-himas. Singputi ng nyebe ang balahibo nito at sobrang linis nito na tila ba hindi ito nakaranas na tumapak man lang sa lupa.

Ilang minuto ko pang tinitigan ang hamster na kasalukuyang nasa harapan ko bago ako umayos ng upo para mas maayos ko itong mapagmasdan.

Nang makaupo na ako nang maayos ay kusa na lamang kumilos ang kamay ko para haplusin ang hamster na kanina ko pa pinagmamasdan. At nang sandaling lumapat ang kamay ko sa balahibo nito ay bigla na lamang naglakbay ang isip ko sa nakaraan.